Singh

Leden
  • Content count

    241
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

388 Excellent

1 Follower

About Singh

  • Rank
    Junior

Recent Profile Visitors

873 profile views
  1. Routes [Singh]

    Zondag: Liège-Bastogne-Liège | Liège - Liège | 249,1 kilometer | Heuvelachtig | 2.400 hoogtemeters Luik-Bastenaken-Luik is en blijft de oude dame van de wielermonumenten en La Doyenne moet dus een klassieker vol historie zijn en blijven. Uitstapjes naar Malmedy of Durbuy - hoe leuk ze ook kunnen zijn - horen er niet bij. Deze variant is dus ook niet wereldschokkend, maar maakt vooral een aantal keuzes die de koers spannender moeten maken. Immers, de spanning is al jaren ver te zoeken in de afsluiter van het klassieke voorjaar. Dit jaar was Jungels tactisch de beste, maar in de jaren ervoor was het vaak vooral wachten tot de laatste meters in Ans. Die finishpassage moet er dus uit. Maar ja: dan zit je met de Côte de Saint-Nicolas die zo steil is dat je hetzelfde effect krijgt: iedereen wacht tot het laatste steile heuveltje enkele kilometers voor de finish. Daarom is de ultieme finale volledig hertekend. Het begin is niet veranderd: via Aywaille en Manhay rijdt het peloton naar Bastogne. Dan volgt een eenzame muur, de Côte de Saint-Roch, om vervolgens koers te zetten naar Trois-Ponts. Vanaf daar volgens de klimmetjes elkaar snel op: Côte de Wanne, Côte de Stockeu, Côte de Haute-Levée, Côte de Rosier en Côte de Maquisard. Dan volgt de Redoute. Jarenlang gebeurde de beslissende aanval hier al, maar door de zware finale is dat allang niet meer gebeurd. In deze variant zou dat zomaar opnieuw kunnen gebeuren. Na de Redoute volgen er immers nog maar twee klimmetjes. Dat zijn de Côte de Roche-aux-Faucons en een nieuwigheidje in de diepe finale: de Côte de Rue Saint-Maur. Dat is geen Saint-Nicolas, maar kan wel voorkomen dat een grote groep uit de achtergrond kan komen aansluiten in de vlakke straten van Luik. Bovenop de Saint-Maur is het nog een dikke drie kilometer naar de finish op de plek waar hij decennialang lang: de Boulevard de la Sauvinière. Klimmetjes De laatste kilometers @Tijn | @Svekkes | @Rik Hesseling @tinyriconen
  2. Routes [Singh]

    Het zijn de laatste jaren misschien wel de twee saaiste klassiekers om te kijken: het Ardense tweeluik. Het is wachten tot de Mur van Huy of tot de Saint-Nicolas en wie daar het explosiefst is wint. Deze koersen verdienen echter meer. Daarom voor beide een variant, te beginnen met de Waalse Pijl. Woensdag: La Flèche Wallonne | Huy - Verviers-Côte de Lambermont | 223,4 kilometer | Heuvelachtig | 2.400 hoogtemeters Een Waalse Pijl zonder Huy is geen Waalse Pijl, maar dit keer is het niet het decor van het nerveuze gedoe in de laatste kilometers, maar van de start. Het eerste deel van de wedstrijd volgt de koers de Maas, maar dan worden hoger oorden opgezocht. Sterker nog: met de klim naar het Signal de Botrange doet deze koers het hoogste punt van België aan. Daarna wordt het peloton door het vaak vergeten Duitstalige deel van Wallonië geleid op weg naar de heuvelzone. Die begint met de klim naar Mont-le-Soie, gevolgd door de Côte de Pont, de Côte de Hédomont en vervolgens de eerste echte kuitenbijter: de klim naar Ferme Libert. De grote ploegen kunnen daar maar beter doortrekken, want daarna zijn er twee minder zware klimmen: de Col de Malchamps (met een erg moeilijk afdaling) en de Côte de Maquisard. Na die Maquisard kan er eventueel nog wat organisatie in het peloton terug te komen want de wegen naar Mont Theux zijn lang en recht. Dat is de Mont Theux ook, waardoor hij ideaal is om het peloton uit elkaar te trekken: je laat je knechten de eerste anderhalve kilometer voor hun rekening nemen om vervolgens in de steile laatste kilometer demarreren. Dat is wel aan te raden want daarna volgen acht vlakke bochtige kilometers naar Verviers waar op de Côte de Lambermont de finishlijn getrokken is. Dat is een heuveltje, maar zeker geen Mûr de Huy. Als de klassiekerrenners in deze variant te lang wachten kan de winst zomaar naar Matthews of Sagan gaan. @Tijn | @Svekkes | @GVC | @tinyriconen | @Rik Hesseling
  3. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Jammer dat Terpstra het niet kan waarmaken dit voorjaar, Van Baarle en Keukeleire komen gewoon net iets te kort om de doelstellingen mee te halen blijkt.
  4. Routes [Singh]

    Dank je! Ik vind de Vuelta altijd wat lastiger dan de andere grote rondes omdat ik Spanje niet zo goed ken (alleen het noorden) en het lastig is dan de vlakke ritten uit te tekenen.
  5. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 19 | Salamanca - La Covatilla | 194,8 kilometer | Bergrit | 4.200 hoogtemeters Er zijn al vijf finishes bergop geweest in deze Vuelta en vandaag staan de overblijvende renners de laatste te wachten - en wat voor een. De start van vandaag is in universiteitsstad Salamanca, niet ver van Zamora waar we gisteren finishten. De eerste tientallen kilometers lijken veel op die van gisteren: voor Spaanse begrippen behoorlijk vlak. Na 100 kilometer verandert dat als de renners links afslaan, vanaf dan is er geen meter vlak meer bij. Eerst wacht de Puerto de Honduras en daarna een klimvierluik: eerste de Puerto de Tornavacas, dan de Puerto de Tremedal, dan de ongecategoriseerde Puerto de la Hoya en vervolgens de slotklim: de Spaanse Mont Ventoux, de klim naar het skioord La Covatilla. Van de laatste 64 kilometers zijn er 42 bergop, wat ervoor kan zorgen dat een aanval van ver kan lonen. Zaterdag: Etappe 20 | San Bartolomé de Béjar - Ávila | 159,8 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.500 hoogtemeters De kans is groot dat het klassement na gisteren wel in zijn plooi ligt en dat we vandaag vooral een strijd tussen aanvallers zullen zien op de prachtigste Vuelta-finishlijn, de ene die getrokken wordt naast de stadsmuur van Ávila. Deze rit is echter zo zwaar dat, wanneer klassementsrenners nog iets willen proberen, ze daar nog een kans voor krijgen. De laatste klim is 15 kilometer lang en wie een zwakke dag heeft kan zomaar problemen krijgen om die te verteren. Zondag: Etappe 21 | Ávila - Madrid | 119,6 kilometer | Vlakke rit | 1.000 hoogtemeters De Vuelta is beslist en de laatste rit is er een voor de sprinters. Toch krijgen ze vandaag geen vlak circuit voorgeschoteld waarop het gemakkelijk is om de aanvallers te controleren. De startplaats van vandaag is namelijk Ávila, de finishplaats van gisteren. Dat betekent dat er eerst nog een colletje overwonnen moet worden. Bovendien is er geen circuit in de straten van Madrid uitgetekend: het is binnenkomen en finishen. De stad binnenkomen doen ze ook nog over een heuveltje, waardoor de sprinters aan het einde van hun Latijn zomaar eens naast de winst kunnen grijpen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | ( @GVC de gpx-links zitten onder de etappenaam) Terugblik: de eerste drie etappes in Marokko En de rest van de Vuelta (tegen de klok in, klik hier voor meer info)
  6. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 16 | Léon - Léon | 43,1 kilometer | Tijdrit | 200 hoogtemeters Er zijn al vijf aankomsten bergop geweest en er komen er nog twee en dus is het tijd om ook de tijdrijdende klassementsmannen een mogelijkheid te geven om eens een voorsprong te pakken. Die krijgen ze vandaag in deze vlakke tijdrit rond Léon. Het peloton krijgt vandaag 43,1 vlakke, rechte wegen te verteren: ideaal om achterstanden om te zetten in voorsprongen en je goed voor te bereiden op het komende WK Tijdrijden. Woensdag: Etappe 17 | Mora de Luna - Puerto Ancares | 193,5 kilometer | Bergrit | 4.800 hoogtemeters Na een uitstapje naar de vlakten van Léon mag het peloton vandaag voor de laatste keer Cantabrië aandoen. Alhoewel; mogen? Voor de meesten zal het vooral moeten zijn in deze koninginnenrit: op tijd binnen moeten komen. Waar de voorgaande bergritten vooral een sprint naar de voet van de laatste col waren is het vandaag anders: het is constant op en af in Cantabrië en momenten om te recupereren zijn er nauwelijks. Dat betekent ook dat de leider in het klassement maar beter niet tot het gaatje is geweest in de tijdrit gisteren. Vandaag kan hij namelijk zowat op ieder moment aangevallen worden. Het meest logische is dat dat gebeurt vlak voor de top van de Serra Morela, die ook wel bekend is als de Alto de Folgueiras de Aigas. Daarna volgt immers enkel nog een afdaling en een slotklim. Die Puerto de Ancares is echter wel een speciale met percentages tot 14 procent. Donderdag: Etappe 18 | Astorga - Zamora | 138,4 kilometer | Vlakke rit | 600 hoogtemeters Na twee dagen voor de klassementsrenners is het vandaag weer eens aan de sprinters die al meer dan een week moeten wachten op een kans. Het is dus maar de vraag of er nog wel genoeg sprintersploegen in koers zijn om een geslaagde achtervolgingspoging op touw te zetten. Als dat niet het geval is, berg je dan maar voor de Wallaysen van de wereld. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | ( @GVC de gpx-links zitten onder de etappenaam) In de laatste drie dagen valt de Vuelta in zijn definitieve plooi.
  7. Ervaring | Ik heb net gereden

    Zo liep het dus af: Kruijswijk verloor nog twintig seconden in de rit naar Mende, maar vatte de Pyreneeenritten aan met nog vierenhalve minuut voor Dumoulin. In de eerste bergrit finishten alle klimmers samen in Bagneres-de-Luchon. In de rit naar de Portet was het echter alle hens aan dek: Kruijswijk viel in de afdaling van de Peyresourde en kwam pas halverwege de Val-Louron-Azet aansluiten, maar toen was Froome al gaan vliegen. De hele ploeg zette alles op alles en zorgde ervoor dat Kruijswijk uiteindelijk maar een half minuutje op Froome verloor. Het kostte Roglic wel uiteindelijk drie minuten, waardoor het podium buiten zicht leek. In de laatste bergrit naar Laruns viel enkel Daniel Martin aan, maar die was niet meer gevaarlijk. Roglic won de tijdrit en Kruijswijk reed onbedreigd in het geel door Parijs. Zes kilometer voor de finish op de Champs-Elysees viel Froome waardoor hij tweeenhalve minuut verloor en uiteindelijk Roglic toch nog derde werd.
  8. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 13 | Bilbao - Solares | 139,6 kilometer | Heuvelachtige rit | 3.300 hoogtemeters Op de eerste oogopslag ziet deze dertiende rit eruit als een simpele overgangsetappe aan de vooravond van een zwaar weekend, zo een waarin Thomas de Gendt, Bauke Mollema en Gorka Izagirre om de zege mogen strijden. Dat laatste zal waarschijnlijk wel gebeuren, maar een simpele overgangsetappe is dit niet. Met vijf cols van 2e en 3e categorie en meer dan drieduizend hoogtemeters in een dikke 130 kilometer is het een rit die ook in het peloton slachtoffers kan maken, of er in ieder geval toe zal leiden dat een aantal klassementsrennners al uitgeput aan het tweede weekend zal beginnen. Zaterdag: Etappe 14 | Torrelavega - Lagos de Covadonga | 136,8 kilometer | Bergrit | 3.500 hoogtemeters Is er een mythischere Vueltaklim dan de Lagos de Covadonga? Ja, sommige zullen pleiten voor de Angliru, maar die heeft bij lange na niet de geschiedenis als deze klim naar de Picos de Europa. Deze zaterdagrit door Cantabrië is niet vergelijkbaar met die hobbelige van gisteren, maar vlak is het 120 kilometer lange voorspel naar Cangas de Onis evenmin. Het zal zorgen voor moeë benen voor sommigen, en voor vuurwerk op de Lagos de Covadongas voor de klimmers die alweer een week wachten om hun kunsten te vertonen. Zondag: Etappe 15 | Cangas de Onis - Alto de Gamoniteiro | 174,1 kilometer | Bergrit | 4.600 hoogtemeters De koninginnerit is het niet, deze zware zondagse rit van Cangas de Onis naar de Alto Gamoniteiro die als volwaardige klim zijn debuut maakt in de Vuelta. Maar daarover later meer. Voordat de renners daar komen moeten ze eerst een klim van de eerste, tweede, derde en vierde categorie overwinnen. Die zijn helaas voor de klassementsmannen in die volgorde in het parcours gelegd, waardoor het niet zal lonen om vroeg aan te vallen vandaag, maar niet getreurd: die ritten komen nog. Een groot deel van deze rit voert over het Picos-plateau dat in de provincie Léon ligt. De finale begint echter met een héél lange afdaling waarin het peloton gemakkelijk tijd goed kan maken. Na een kuitenbijtertje is het tijd voor de Gamoniteiro. Die maakt dus zijn debuut in de Vuelta, maar de eerste negen kilometers zijn beter bekend als de Alto de la Cobertoria, een bekende col in ritten die op de Angliru eindigen. Vlak voordat die top wordt bereikt slaan de renners vandaag echter rechtsaf om over hoge stijgingspercentages naarboven te kruipen. Wie vandaag slecht is, verliest gegarandeerd zijn klassement. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | ( @GVC de gpx-links zitten onder de etappenaam) De laatste week van de Vuelta is er één die, net zoals iedere week, voor iedere renner wat wils heeft.
  9. Ervaring | Ik heb net gereden

    Bizarre rit in de Tour gereden, die tot dan toe heel geloofwaardig was. Elf ritten gereden met LottoJumbo-NL. Tot nu toe twee ritzeges gepakt met Groenewegen (precies dezelfde als in het echt). In de eerste twee bergritten zijn Froome, Dumoulin en Roglic de beste klimmers en staan vlak achter elkaar in het klassement. Dumoulin staat op 1 door een goede kasseienrit. Een minuutje of twee daarachter staat Kruijswijk met daarachter Nibali en een groot gat naar de rest. Dan: de rit naar L'Alpe d'Huez. Nog voor de Madeleine ontstaat een grote kopgroep van zo'n 25 man met daarin Gesink en Valverde die achtste staat op 5'08". Aan de voet van de Madeleine zetten Sky, Bahrain en Sunweb ineens hun mannen op kop om de voorsprong die vijf minuten is terug te brengen. Ik wacht wat, maar tot mijn verbazing krijgen ze het niet dicht. Er blijft een groepje over van acht met oa Gesink en Valverde met een minuut voorsprong. Het peloton bestaat nog uit een mannetje of vijftien en van de grote drie heeft enkel Froome nog een knecht met Thomas, terwijl ik er zit met Kruijswijk en Roglic. Ik denk: 'zou het nu wel kunnen?' en val aan met Kruijswijk. Niemand volgt. Kruijswijk sluit aan bij de groep en Gesink rijdt zich helemaal leeg, waardoor Kruijswijk met Fuglsang, Yates en Atapuma met een minuutje of twee boven komen op de Madeleine. Froome en Dumoulin weten niet wat ze moeten doen op de Croix-de-Fer, dan weer versnellen ze en rijden ze iedereen behalve Roglic eraf, dan weer wachten ze, waardoor de voorsprong blijft oplopen. Kruijswijk geeft ondertussen niet alles en houdt de andere vier dicht bij zich waardoor ze in de afdaling van de Croix-de-Fer kunnen terugkeren. De voorsprong is inmiddels zeven minuten en Barguil (die negende staat) is aan een chasse patate begonnen voor de bergpunten. In het tussenstuk lijken Froome, Dumoulin en Roglic dan toch te wachten op hun knechten, maar dat duurt wel heel lang, waardoor het viertal met een voorsprong van negen minuten aan L'Alpe d'Huez begint. Daar lost Kruijswijk iedereen en komen Froome, Dumoulin en Roglic wel iets dichter, maar niets substantieels. Nibali, die er op de Croix-de-Fer al af was verliest meer dan tien minuten. En ineens staat de Tour op zijn kop, bijna zoals Froome de Giro op zijn kop zette.
  10. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 10 | Vic - Lleida | 188,0 kilometer | Vlakke rit | 1.700 hoogtemeters Geen lange verplaatsing op de rustdag: van het Valenciaanse Torrent naar het Catalaanse Vic is het slechts enkele uurtjes in de bus. Meestal is een rit die vanuit deze regionen vertrekt een voorbode van Pyreneeëngeweld, maar na twee bezoeken aan skioorden in Aragón laat de Vuelta die bergketen dit jaar links liggen. De wegen tussen Vic en Lleida zijn golvend, maar nergens zo zwaar om de sprinters het moeilijk te maken. Ze kunnen hun kans vandaag dan ook maar beter grijpen. Woensdag: Etappe 11 | Zaragoza - Pamplona | 195,1 kilometer | Vlakke rit | 1.300 hoogtemeters Op het eerste zicht is de rit van vandaag vergelijkbaar met die van gisteren: golvende wegen die vanuit Zaragoza naar Pamplona leiden. Maar wie de laatste twintig kilometer beter bestudeert moet tot de conclusie komen dat de sprinters het vandaag niet gemakkelijk wordt gemaakt. De ongecategoriseerde klim naar Subiza die 15 kilometer voor de finish begint is met 2 kilometer à 5 procent niet heel moeilijk, maar wel vervelend. Maar ook de voorlaatste kilometer loopt met 4,5 procent venijnig op: ideaal voor de Matthews'en en Trentins, maar ook een mooie kans om de sprintersploegen te verrassen met een goedgetimede aanval. Donderdag: Etappe 12 | Villava - Vitoria-Gasteiz | 184,2 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.800 hoogtemeters Er is geen grote ronde met mooiere overgangsritten dan de Vuelta en ook vandaag worden de aanvallers weer op hun wenken bediend. De rit, die begint in Villava waar de grote MIguel Indurain opgroeide, voert door de groene heuvels van het Baskenland naar de hoofdstad van die autonome regio: Vitoria-Gasteiz. Verwacht vandaag geen steile geitenpaadjes als die naar Arrate of Trapagaran, maar toch is deze rit met bijna 3.000 hoogtemeters en de steile Puerto de Urkiola veel te zwaar voor de sprinters. De laatste dertig kilometers zijn echter on-Baskisch vlak, dus de goede klimmers in de kopgroep kunnen er maar beter vroeg aan beginnen vandaag. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | ( @GVC de gpx-links zitten onder de etappenaam) Zoals gewoonlijk kunnen de renners zich opmaken voor een hels tweede weekend.
  11. Routes [Singh]

    [Oeps, foutje, kan iemand dit bericht verwijderen?]
  12. PCM 2017 Ritten || Tijn

    Wauw, ziet er heel mooi uit Tijn!
  13. Routes [Singh]

    Dank je wel. Als het goed is moet je ze hier kunnen vinden: 1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9
  14. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 7 | Albacete - Torrent | 193,8 kilometer | Vlakke rit | 1.100 hoogtemeters Vier kansen voor de sprinters in de eerste week? Je zou bijna gaan twijfelen of dit een Vuelta of een Tour is, maar vrees niet: de klimmers komen nog genoeg aan hun trekken. De sprintersploegen moeten er vandaag echter wel hard aan trekken om te zorgen dat het uiteindelijk op een massaspurt uitdraait: de Alto del Frontón del Rio is met vierenhalve kilometer à 7,9 procent gemiddeld echt niet te onderschatten. De afstand tot de finish en de lange rechte wegen moeten echter genoeg zijn om de rappe mannen toch hun kansen te geven. Zaterdag: Etappe 8 | Sagunt - Aramón Valdelinares | 162,1 kilometer | Bergrit | 3.800 hoogtemeters Het is weekend en dat betekent dat de kijkcijfers zullen skyrocketen, des te meer omdat de eerste echte bergrit op het programma staat. Het profiel van de rit die van de zee naar skioord Aramón Valdelinares voert is grofweg samen te vatten in een leesteken: / . Zowat de he-le dag gaat het namelijk vals plat omhoog en dat belooft een uitputtingsslag te worden. Vrijwel nergens wordt het echt steil en dat is goed nieuws voor de vluchters, maar ze moeten wel echt een goede dag hebben: met bijna 3.800 hoogtemeters is het een van de zwaarste ritten van deze Vuelta. Iedereen die niet in topvorm is, is vandaag kansloos. Zondag: Etappe 9 | Valdelinares - Javalambre (Estacion de Sabina) | 147,1 kilometer | Bergrit | 2.500 hoogtemeters De De rit van vandaag start in de hoogst gelegen gemeente van Spanje en finishplaats van gisteren: Valdelinares. De eerste kilometers van vandaag komen de renners vast bekend voor, want de lange klim naar de finish wordt vandaag in dalende lijn afgelegd. Daarna volgt - anders dan gisteren - een lang stuk over Spaans vlakke wegen waarin klassementsrenners zich vooral zullen sparen. De slotklim is dan wel weer vergelijkbaar met die van gisteren met een laag gemiddeld stijgingspercentage, maar zo ongelooflijk onregelmatig dat er sowieso klimmers in de problemen zullen komen. Het is dus meer de vraag wie er vandaag tijd gaat verliezen, dan wie er tijd gaat winnen. Het is tijd voor de rustdag en daarna volgen een aantal klassieke overgangsritten. @Tijn | @Svekkes | @Rik Hesseling | @tinyriconen
  15. Routes [Singh]

    We zijn weer in Spanje, en daar gaan we verder met een aantal typische Vuelta-ritten. Dinsdag: Etappe 4 | Algeciras - Ronda | 144,5 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.000 hoogtemeters De vluchters zullen deze rit met rood omcirkeld hebben: de sprintploegen hebben door de toch niet te onderschatten Puerto de Madroño geen kans vandaag en voor de klassementsmannen is de rit dan weer te weinig interessant. Wie vandaag in de goede vlucht zit, zal dus mogen strijden om de zege. Naast die zege is er echter nog een prijs te winnen vandaag: door de kleine verschillen in Marokko zal de rode trui ook waarschijnlijk van schouders wisselen. Woensdag: Etappe 5 | Coín - Granada | 173,3 kilometer | Vlakke rit | 2.500 hoogtemeters Er zijn vlakke ritten in de Tour, er zijn vlakke ritten in de Giro en er zijn vlakke ritten in de Vuelta. En die laatste zijn toch anders. De rit van vandaag mag dan wel als vlak worden aangemerkt, maar met 2.500 hoogtemeters zullen de Pelucchi's van deze wereld toch bij voorbaat een kruis zetten over deze rit. Toch zullen de beter klimmende sprinters hun ploegen op kop zetten om het op een pelotonsprint uit te laten draaien aan de voet van het Alhambra in Granada, al is het omdat ze niet zoveel kansen zullen krijgen. Donderdag: Etappe 6 | Huelma - Mirador Padrillas | 174,3 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.800 hoogtemeters Natuurlijk; in de ploegentijdrit moesten de kopmannen al bij de pinken zijn, maar hoe sterk ze echt zijn is waarschijnlijk tot vandaag nog niet duidelijk geworden. Daar komt verandering in: want wie in de finishplaats 'Mirador' ziet staan, weet dat we bergop gaan finishen. Dat is vandaag niet anders als de renners door de Andalusische heuvels waden. In het midden van de rit zitten al wat amuses om de benen te testen, maar de slotklim is vandaag veruit de zwaarste. Dat is de Alto de la Ballestera, die nog nooit eerder werd beklommen in de Vuelta. Vandaag gaan de renners ook niet helemaal tot de top, maar met 10 grillige klimkilometers wordt wel duidelijk wie er slecht uit de Tour is gekomen en zich op dagsucces moet gaan focussen, en wie kan meedoen voor de rode trui in Madrid. De eerste verschillen zijn er al in het klassement en die zullen in het eerste weekend zeker uitgediept worden. @Tijn | @Svekkes | @Rik Hesseling | @tinyriconen