Singh

Leden
  • Content count

    165
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

254 Excellent

1 Follower

About Singh

  • Rank
    Junior

Recent Profile Visitors

526 profile views
  1. Routes [Singh]

    Zaterdag: Etappe 4a | Barakaldo - Getxo | 93,5 kilometer | Vlakke rit | 1.200 hoogtemeters Het is zaterdag en dat betekent twee etappes in deze Euskal Bizikleta. Zaterdagochtend moeten de renners vroegop voor een rit die een van de weinige kansen voor de sprinters is deze Euskal Bizkieta. Er liggen weliswaar drie gecategoriseerde heuveltjes op het parcours, maar die zullen de wat beter klimmende sprinters die zich inschreven voor deze ronde geen daver op het lijf bezorgen. Nee, dit wordt gewoon een massasprint. Zaterdag: Etappe 4b | Getxo - Bilbo (Bilbao) | 13.1 kilometer | Tijdrit | Geen hoogtemeters Wie snel kijkt ziet twee massasprinten op één dag, maar niets is minder waar: vanmiddag zal een tijdrit het algemeen klassement overhoop gaan gooien. DIe is biljartvlak, maar wel erg bochtig, waardoor de klimmers met een goede versnelling niet bij voorbaat uitgevlakt mogen worden voor de eindzege. Zondag: Etappe 5 | Bilbo (Bilbao) - Oiz | 106,8 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.500 hoogtemeters Na gisteren draagt een tijdrijder waarschijnlijk het oranje leidersmaillot, maar wil hij deze Euskal Bizikleta op zijn naam komen, dan kan hij deze zondag zeker niet als rustdag beschouwen. De rit is weliswaar qua hoogtemeters een stuk minder zwaar dan die naar Donostia, maar de slotklim mag er wezen. De klim naar Oiz is de langste in deze ronde en bovendien extreem steil. Waarschijnlijk zullen de eerste vijf ritten slechts voorwerk zijn geweest: wie vandaag wint, wint vrijwel zeker deze vijfdaagse ronde door het Baskenland. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs
  2. Routes [Singh]

    La Flamme Rouge vind ik zelf wel mooie dingen hebben, maar erg onhandig werken. Misschien moet ik eens naar OpenRunner kijken.
  3. Routes [Singh]

    Het is een tijdje stil geweest, maar ik heb niet stil gezeten. Ik heb een nieuwe Tour-variant uitgetekend met de start in Brussel en nog een Giro, maar aangezien er passen in zitten die op dit moment gesloten zijn kan ik ze niet invoeren in Cronoescalada en moeten we dus even wachten. Om de tijd te doden maakte ik een variant van de helaas teloorgegane Euskal Bizikleta, een ronde in Frans en Spaans Baskenland die vroeger altijd tegelijk met de Ronde van Luxemburg werd gereden: een mooie voorbereiding op de Tour dus. Woensdag: Etappe 1 | Oloron-Sainte-Marie - Donibane Lohizune (Saint-Jean-de-Luz) | 154,7 kilometer | Vlakke rit | 2.200 hoogtemeters De Euskal Bizikleta begint in Oloron-Sainte-Marie, op de grens van Frans Baskenland en aan de voet van de Pyreneeën. Die liggen grotendeels buiten het Baskenland, maar de uitlopers ervan liggen erbinnen en staan vandaag op het programma. In de Tour zou dit een overgangsrit heten en vandaag kan het twee kanten op. De kans is groot dat het peloton besluit met de rangen gesloten over de steile Col de Bagargui te rijden en dat kan ofwel betekenen dat er daarna in volle vaart richting kust wordt gereden en het uitloopt of een sprint, ofwel dat het peloton vandaag de winst aan de vluchters laat, met het risico direct de eindzege weg te geven. Donderdag: Etappe 2 | Hendaia (Hendaye) - Donostia (San Sebastian) | 216.7 kilometer | Heuvelachtige rit | 3.800 hoogtemeters Vandaag staat misschien wel de meest typisch Baskische rit op het programma, met constant golvend terrein en bijna 3.800 hoogtemeters. Die liggen vooral in de eerste helft van de rit die start in Hendaye, waar de grens tussen Frankrijk en Spanje is getrokken. Al na zeven kilometer beginnen de coureurs aan de beklimmen van de Jaizkibel en daarna volgen er in deze lange rit waarin eigenlijk een grote ronde door het Baskenland wordt gereden, nog drie heuvels alvorens weer in Irun en aan de voet van die Jaizkibel aan te komen. De top daarvan ligt twintig kilometer van de finish, dus de vraagt is of een solist het aandurft of dat we toch gaan sprinten met een groepje pretendenten voor de eindwinst. Vrijdag: Etappe 3 | Hernani - Trapagaran (La Reineda) | 187,6 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.700 hoogtemeters Vandaag is een dag waarbij de renners constant van zeezicht kunnen genieten, want er wordt non-stop over kustwegen gereden van een voorstad van San Sebastian naar een voorstad van Bilbao. Daarbij is het voor het peloton te hopen dat er niet te veel wind staat, want dan kan deze rit zomaar een waaierrit kunnen worden. Als dat niet gebeurt zal er op de heuveltjes onderweg niet veel gebeuren en zullen de kleppers wachten tot de slotklim, die naar Trapagaran (La Reineda). Die zal zeker het kaf van het koren scheiden, al rijden de renners niet helemaal naar de top van La Lejana. Daardoor blijven de steilste percentages hen bespaard. Volgende keer nog drie ritten: twee op de zaterdag en één op zondag, waarin waarschijnlijk de beslissing zal vallen. @Tijn | @Matthijs | @Svekkes
  4. [Routes] Tijn

    Prachtige Tour Down Under. Mooi ook dat je er meer heuvelritten instopt, dat biedt wat meer kans op verrassingen. Het is alleen wel de vraag of de sprinters hiervoor naar Australië zouden afzakken.
  5. Routes [Singh]

    Zaterdag: Etappe 4 | Bled - Livek | 132.4 kilometer | Heuvelachtige rit | 3.000 hoogtemeters Na de koninginnenrit van gisteren worden de renners vandaag getrakteerd op een koninklijk uitzicht over het prachtige meer van Bled. Waar gisteren met minuten werd gesmeten, zal dat vandaag waarschijnlijk niet zo zijn, maar er zullen sowieso verschuivingen in de top van het klassement gaan plaatsvinden. Dat zal niet gebeuren op de eerste heuvel van de dag, maar wel tijdens de klim naar Livek, die tweemaal wordt aangedaan: één keer tot de top vlak achter het dorpje en één keer tot het dorpje, waar de finishstreep is getrokken. Met bijna 10 procent gemiddeld en de breedte van een geitenpaadje staat die garant voor spektakel. Zondag: Etappe 5 | Kobarid - Koper | 147.9 kilometer | Vlakke rit | 1.400 hoogtemeters Na twee zware dagen in het zadel volgt op deze laatste dag een koninklijke sprint in havenstad Koper, die van oudsher vooral onder Italiaanse invloed stond. De aanloop naar die sprint is zonder grote hindernissen, tenzij het laatste heuveltje in de laatste kilometers zo genoemd kan worden. Anderhalve kilometer à 5 procent zal geen enkele sprinter overboord gooien, maar wellicht wel de sprint ontregelen. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs
  6. Routes [Singh]

    Bedankt voor de mooie complimenten! Ik ben nog aan het nadenken over wat ik hierna ga doen, maar ik had nog een Ronde van Slovenië liggen, dus die komt tot die tijd. De laatste jaren is de Ronde van Slovenië een steeds serieuzere voorbereidingskoers op de Tour geworden en met haar vijf dagen past dat ideaal voor de renners die liever meer trainen dan koersen, zoals de Orica-coureurs of Steven Kruijswijk. Woensdag: Etappe 1 | Maribor | 5.1 kilometer | Proloog Deze Ronde van Slovenië start in Maribor, of Marburg an der Drau, zoals de Duitsers de stad nog steeds noemen. Het is de tweede stad van Slovenië, een grote industriestad en van oudsher een stad die vooral onder Duitse en Oostenrijkse invloeden heeft gestaan. De ronde begint met een korte proloog die niet heel technisch is, maar wel heel vlak. Ideaal voor een coureur als Primoz Roglic om in zijn thuisland direct de macht te grijpen. Donderdag: Etappe 2 | Maribor - Ljubljana | 146.7 kilometer | Vlakke rit | 1.100 hoogtemeters Ook al is Slovenië maar een klein land en is vijf dagen voor een ronde niet bepaald lang, toch krijgen de coureurs een volledig pallet aan soorten ritten gepresenteerd. Vandaag is dat een rit waarin de sprinters zich met elkaar mogen meten. De rit voert dwars door Slovenië naar de hoofdstad die met slechts 280.000 inwoners (iets meer dan Eindhoven) de grootste van Slovenië is. Dat is een stad die door de Slaviërs, de Oostenrijkers, de Italianen, de Fransen en de Joegoslaviërs is bewoond en een mengelmoes van allerlei stijlen is. Daar hebben de rappe mannen vandaag echter maling aan: zij willen maar één ding: zo snel mogelijk over de streep komen. Vrijdag: Etappe 3 | Ljubljana - Mangart | 157 kilometer | Bergrit | 3.700 hoogtemeters Na een overnachting in de hoofdstad trekt de karavaan verder naar het westen, richting de Italiaanse grens. Daarbij voert de route vandaag langs het prachtige meer van Bled. Daar kan het peloton wellicht nog genieten maar vijfentwintig kilometer is dat afgelopen. Eerst volgt een stuk vals plat en vervolgens Vrsic (of de Passo Mostroica, zoals de Italianen hem noemen): een klim die maar steiler en steiler wordt. Dat is echter niet de vervelendste klim van de dag, dat is de slotklim en de meest mythische beklimming van Slovenië, die naar Mangart. De top van de Mangart ligt op 2677 meter hoogte, maar de weg houdt 600 meter lager op. Dat is niet mis en een ideale gelegenheid voor de Tourpretendenten om de kuiten los te gooien. In het weekend kan de leider in het klassement nog niet uitrusten. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs
  7. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 19 | Corvara in Badia - Tre Cime di Lavaredo (Rifugio Auronzo) | 92,5 kilometer | Bergrit (3.500 hoogtemeters) Na twee bergritten van om en nabij de tweehonderd kilometer staat er vandaag een korte rit op het programma, volledig in de stijl van de Tour en de Vuelta de laatste jaren. Hoewel deze rit slechts 92 kilometer beslaat, staan er vier cols op het programma en moeten er bovendien bijna vier cols worden bedwongen, waaronder de Cima Coppi - het hoogste punt van deze Giro. Deze rit is zonder passages door dalen en met zware klimmen als de Passo di Giau en de slotklim naar de Tre Cime di Lavaredo één grote uitnodiging om het klassement te doen kantelen en een aanval op de roze trui in te zetten. De beginfase met de Passo di Valparola is daarbij vooral een col om adjudanten vooruit te sturen en die meesterknechten een flinke voorsprong te geven. Op de Passo di Giau kunnen de coureurs dan al wat speldenprikjes uitdelen en wellicht vlak voor de top aanvallen om zo in de afdaling met een paar moeilijke passages de voorsprong te vergroten. De Passo Tre Croci en de golvende passage naar Misurina en het gelijknamige meer, zullen in dat geval een strijd tussen blokken teams worden, waarna het een strijd van man tegen man wordt op weg naar de Tre Cime di Lavaredo. Die beklimming beloofde met winnaars als Eddy Merckx, Riccardo Ricco en Vincenzo Nibali vrijwel altijd spektakel en dat zal vandaag niet anders zijn, zeker na de twee zware ritten in de dagen ervoor. Zaterdag: Etappe 20 | Misurina - Monte Zoncolan | 88,9 kilometer | Bergrit (2.300 hoogtemeters) Een rit met een finish op de mythisch Zoncolan waarvan de startplaats hoger ligt dan de finish is een unicum. Toch is dat vandaag zo, in deze kortste rit in lijn van de Giro. En eigenlijk is alles, met uitzondering van de tien laatste kilometers voorspel. De eerste dertig kilometers zijn een afdaling vanuit Misurina, waar de renners vannacht hebben geslapen. De Sella Ciampigotto, toch geen misselijke klim, is vandaag alleen interessant voor de bergpunten; hij ligt te ver van de finish en de afdaling is te gemakkelijk om een serieuze aanval op de rozetruidrager uit te lokken. Bovendien zullen de favorieten ook niet zo gek zijn om hun kruit te zullen verschieten voor de Zoncolan, want dan krijgen ze minuten aan de broek. Het kan er echter ook toe leiden dat de favorieten een snipperdagje nemen en de winst laten aan de vluchters. Hoe dan ook zullen de favorieten elkaar vandaag voor de laatste keer testen, want de Zoncolan zorgt door zijn hellingsgraad altijd voor een schifting, zeker na drie weken. Zondag: Etappe 21 | Udine - Trieste | 116,5 kilometer | Vlakke rit (800 hoogtemeters) Na drie weken is het zover: de slotrit naar Triëst staat op het programma. De coureurs hebben de Julische Alpen na gisteren achter zich gelaten en verruild voor Udine. Vanuit Udine rijden de coureurs weer na de Adriatische Zee, die ze precies twee weken geleden achter zich lieten in Leuca. De lunch, al dan niet vloeibaar, is vandaag voorzien voor het stadje Prosecco - hoe toepasselijk wil je het in deze rit hebben? Daarna volgen zeven lokale rondje op een parcours in Triëst, waar het meest memorabele Giro-moment ooit plaatsvond volgens Italiaanse sportjournalisten. In 1946, vlak na de Tweede Wereldoorlog, claimden zowel Joegoslavië als Italië deze havenstad. De Giro-organisatie tekende echter direct een rit uit naar Triëst, alsof het daarmee de stad al wilde annexeren. Vlak voor de finish brak een vechtpartij uit toen Joegoslavische toeschouwers met stenen naar de renners begonnen te gooien. Vrijwel iedereen stapte af, met uitzondering van een zeventiental renners, onder wie de in Triëst geboren Giordano Cottur. Hij reed de laatste kilometers onder begeleiding van het Amerikaanse leger en won de sprint in zijn geboortestad. Zo'n spektakel zal het vandaag niet worden: het is afsprinten voor de ritzege en de puntentrui, en dan genieten van rust. Na drie weken is het tijd om het overzicht op te maken, ook over het parcours (en let vooral niet op de slechte Photoshopkwaliteiten): @Tijn | @Svekkes | @Matthijs
  8. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 16 | Como - Brescia | 151,6 kilometer | Heuvelachtige rit (2.300 hoogtemeters) Het is alweer een tijdje geleden dat de aanvallers een kans kregen op een ritzege, maar vandaag zullen ze in Como weer scherp aan de start staan na de rustdag. Als er immers een rit voor de aanvallers is deze Giro, dan is het deze. Hij voert door de streken die ook de Il Lombarda jaarlijks bezoekt. Desalniettemin worden de heuvels van vandaag vrijwel nooit beklommen in wielerwedstrijden. De Colle di San Fermo is steil en te hoog om in oktober nog op te nemen in een wielerwedstrijd. In mei is er echter geen sneeuw en zullen de coureurs deze onbekende Lombardijnse berg vol haarspeldbochten kunnen gebruiken om de kopgroep uit te dunnen. De Passo dei Tré Termini ligt vol haarspeldbochten en zou de sterkste klimmers kunnen verleiden een solo op poten te zetten. Ze moeten wel over sterke benen beschikken om in Brescia alleen aan te komen: het is immers nog dertig kilometer, waarvan 15 over vlakke wegen. Woensdag: Etappe 17 | Bardolino - Madonna di Campiglio | 188,4 kilometer | Bergrit (4.500 hoogtemeters) Gisteren konden de klassementsrenners een dagje na de rustdag nog even uitrusten, maar vandaag moeten ze weer op hun best zijn. Dat geldt niet voor het eerste deel van deze rit, want van de boorden van het Gardameer tot Trente is de route biljartvlak. Daarna volgt een rare finale, want hoe dieper we in de finale komen hoe gemakkelijker de klimmen worden. De Monte Bondone, de eerste klim van de dag, is veruit de zwaarste. En hij heeft ook de meeste historie: niet alleen is hij jarenlang scherprechter geweest in de Giro del Trentino (en vorig jaar in de de Tour of the Alps), ook is het de plek waar Charly Gaul in 1956 de volledige concurrentie op meer dan zeven minuten zetten. Daarna volgt een golvende tussenstuk naar de Passo Daone die wel steil, maar niet erg lang is. Na een even korte en gevaarlijke afdaling volgt dan de slotklim: de Passo di Campo Carlo Magno richting het skioord Madonna di Campiglio, waar Pantani in 1999 in het roze uit koers werd genomen. Die slotklim is niet bijster zwaar, maar het voorspel kan ervoor zorgen dat daar toch favorieten gaan breken. Donderdag: Etappe 18 | Madonna di Campiglio - Corvara in Badia | 205,2 kilometer | Bergrit (5.100 hoogtemeters) Wie dacht dat we gisteren de koninginnerit hadden gehad, heeft het profiel van vandaag niet bekeken. Met maar liefst 5.100 hoogtemeters en 205 kilometer zal deze achttiende rit menig coureur angst inboezemen. Dat begint al direct bij de start, waar de renners het laatste stukje van de Passo di Campo Carlo Magno moeten beklimmen. Het eerste deeltje van de rit is niet heel zwaar. De Passo della Mendola zal voor de bergpunten interessant zijn, maar het peloton zal hier nog niet veel gaan uitspoken. De gelosten op die klim hebben bovendien een lange afdaling om terug te komen en er bij de passage in Bolzano alweer bij te zijn. Wat daarna volgt is mokerzwaar. Allereerst is dat de onregelmatige en steile Passo di Pinei die dit jaar vanaf de andere kant werd beklommen in de rit waarin Tejay van Garderen er met de bloemen vandoor ging. Daarna volgen achtereenvolgers de Passo Gardena, de Campolongo, de Pordoi, de Sella en wederom de Gardena in een soort lokaal circuit. Daaraan zal Steven Kruijswijk goede herinneringen bewaren. Op deze bergen greep hij namelijk de macht in de Giro van 2016 in de rit die uiteindelijk door Esteban Chaves gewonnen zou worden. Deze bergen zijn stuk voor stuk niet heel zwaar, maar de opeenvolging van non-stop klimmen en dalen zal ertoe leiden dat er met minuten gegoocheld gaat worden vandaag. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs Volgende keer maakt het peloton zich op voor een parade door de straten van Triëst, maar niet alvorens eerst het hoogste punt van deze Giro aan te doen.
  9. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 13 | Genoa - Torino | 194,2 kilometer | Vlakke rit (1.700 hoogtemeters) Tussen Genua liggen cols waar je u tegen zegt, de Melogno, de Valinferno, noem maar op. Vandaag vindt het Giro-peloton echter een weggetje door het dal. Althans, de Colle del Giovo is wel een hindernisje, maar stelt voor het profpeloton weinig voor. Dat kan echter ook over de rest van deze dag gezegd worden. Op deze vrijdag is de kans groot dat de sprinters voor de voormalige koninklijke paleizen in Turijn weer eens aan hun trekken komen. Op de grote boulevards in deze tweede stad van Noord-Italië winnen is niet niets. Zaterdag: Etappe 14 | Rivoli - Sauze d'Oulx | 117,9 kilometer | Bergrit (3.500 hoogtemeters) Er staan vandaag nog geen 120 kilometers op het programma, maar deze relatief korte bergrit die net buiten Turijn start is er een om U tegen te zeggen. Datzelfde geldt voor het decor, want vanaf de eerste kilometers wordt het peloton omringd door Alpenreuzen. Nadat ze in Susa zijn geweest draaien ze linksom voor misschien wel de zwaarste klim die de Giro-coureurs de laatste jaren voor hun kiezen kregen: de Colle de Finestre met zijn befaamde gravelstroken en hoge percentages. Hoewel het de eerste klim van de dag is zal de groep die hier in het bijzijn van de klassementsrenners boven zal komen beperkt zijn. Normaliter ligt de finish van een rit met daarin de Finestre in Sestrière, en ook vandaag wordt koers gezet naar het Italiaanse skioord met de Franse naam. Die klim stelt an sich niet zoveel voor, maar na de Finestre zal iedereen zijn krachtenarsenaal al flink aangesproken. In Sestrière is vandaag echter niet de finishstreep getrokken. De renners doorkruisen het dorpje en zetten vervolgens een lange afdaling in naar Moretta. Daar begint de steile slotklim naar bergdorp Sauze d'Oulx, die vol ligt met haarspeldbochten. Slechts één keer eerder finishte de Giro hier: de vrij onbekende Ier Martin Earley ging hier in 1986 met de bloemen naar huis. Vandaag zal er waarschijnlijk een grotere naam op het roze podium mogen staan. Zondag: Etappe 15 | Oulx - Monte Jafferau | 20,0 kilometer | Klimtijdrit (850 hoogtemeters) Het is weer weekend en dus wederom staat er een tijdrit op het programma. Die staat in het koersboek als een klimtijdrit, maar de eerste helft van de tijdrit is daar nog niet veel van te merken. Eenmaal aangekomen in Bardonecchi gaat de weg gevoelig omhoog lopen richting het befaamde Hotel Jafferau. Die klim is niet heel lang, maar vandaag kan niemand zich uit de wind zetten of wieltjeszuigen. De mindere goden gaan hier sowieso tijd verliezen. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs Een Giro zonder helse slotweek is geen Giro, ook deze keer niet.
  10. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 10 | Siena - Viareggio | 183,4 kilometer | Vlakke rit (1.700 hoogtemeters) Op zondagavond is het peloton van Brindisi naar Siena gevlogen, alwaar ze gisteren in het prachtige Toscaanse land hebben kunnen genieten van hun rustdag. De dag erna kunnen ze er nog wat beter naar kijken, want na een start op de wereldberoemde Piazza de Campo voeren de eerste zestig kilometers door het heuvelachtige Toscaanse land vol wijngaarden. Daarna wordt zoals zo vaak deze Giro de zee opgezocht, maar niet voordat er aan de voet van de toren van Pisa om een tussensprint is gestreden. In de laatste dertig kilometers zijn er nog twee kleine puistjes opgenomen, maar die mogen eigenlijk geen naam hebben: in Viareggio wint vandaag een sprinter. Woensdag: Etappe 11 | La Spezia - Croce Arcana | 151,7 kilometer | Bergrit (4.200 hoogtemeters) Het peloton zal vandaag met de daver op het lijf aan de start staan van La Spezia, want vandaag gaat het klassement op zijn kop gezet worden. De tijdrijder die vandaag waarschijnlijk nog steeds in het roze rijdt zal alles op alles moeten zetten om die morgen nog om zijn schouders te hebben. Het begin van de rit is nog vriendelijk. De Passo dei Carpinelli zal enkel voor de zieken, zwakken en misselijken een probleem zijn. Dat geldt niet voor de Passo delle Radici die met zijn 1.500 meter hoogte en zijn lengte van maar liefst 31 kilometer alle ballast in het peloton overboord zal gooien. Daarna volgt de klassieke klim naar Abetone, die in de jaren na de Tweede Wereldoorlog steevast scherprechter was. Erg steil is de klim naar het skioord niet, maar met 2.500 hoogtemeters achter de kiezen zal deze het peloton nog verder uitdunnen. De favorieten zullen echter wachten tot de laatste klim van de dag, de Passo di Croce Arcana. Dat is echter een verraderlijke naam, want deze pas is tegenwoordig maar vanaf één kant begaanbaar. De noordelijke kant is een geitenpaadje en dat geldt ook voor de laatste drie kilometers van vandaag. Die worden verreden over ouderwetse Toscaanse Strade Bianche. In combinatie met zijn onregelmatigheid en de harde wind die hier altijd waait, zal op deze klim duidelijk worden wie er aanspraak mag maken op een Giro-overwinning. Donderdag: Etappe 12 | Pistoia - Rapallo | 191,6 kilometer | Vlakke rit (1.600 hoogtemeters) Na de enorm zware rit van gisteren is die van vandaag een lachertje, maar wie het profiel goed bestudeert ziet dat het geen abc'tje voor de sprinters zal zijn. De beginfase is dan wel gemakkelijk, maar de Passo della Mola in het begin van de finale is zeker geen eitje. En dan ligt er in de laatste tien kilometer ook nog een klein heuveltje naar een lokaal heiligdom. Het zou dus zomaar kunnen dat de sprintersploegen vandaag een snipperdagje besluiten te nemen en de winst aan de vluchters laten. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs Volgende keer volgt weer een kansje voor de sprinters, en de Alpenpassage, de eerste echte combinatie van bergritten.
  11. [Routes] Svekkes

    Mooie Tour hoor. Nu ik het zo zie zitten er veel tijdritkilometers in, dus Tom Dumoulin zal je dankbaar zijn!
  12. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 7 | Foggia - Matera | 182,2 kilometer | Heuvelachtige rit (1.400 hoogtemeters) We trekken vandaag verder naar het zuiden, zoals we de hele Giro doen. En na de korte rit van gisteren staat er vandaag een serieuzere rit op het programma. In het begin valt deze rit door het golvende Apulië, de knoflookregio van Italië, nog wel mee. Naarmate de rit vordert wordt het parcours echter steeds grilliger. Zo'n dertig kilometer voor de finish zijn de renners al bijna in finishplaats Matera, maar ze rijden de Europese Culturele Hoofdstad van volgende jaar voorbij om eerst het meer van San Giuliano te zien. Daarna is het weer klimmen geblazen, zeven kilometers maar liefst. Het stijgingspercentage is met bijna vier procent niet je-van-het, maar het is een knappe sprinter die dit weet te overleven, zeker in de laatste kilometer van 7,5 procent. Zaterdag: Etappe 8 | Taranto - Alberobello | 47,8 kilometer | Heuvelachtige tijdrit (650 hoogtemeters) Het is de tweede zaterdag, en net zoals op de eerste zaterdag rijden de coureurs vandaag tegen zichzelf en tegen de klok. De tijdrit van vandaag is echter wel iets serieuzer dan die vorige week. Het zijn bijna vijftig kilometers op golvend en vooral stijgend terrein die voeren naar Alberobello, waar Caleb Ewan dit jaar een massasprint won in de Giro. Vandaag zal Ewan geen rol van betekenis spelen, de klassementsrenners en de tijdritspecialisten zullen vandaag de degens kruisen. Zondag: Etappe 9 | Monopoli - Leuca | 190,6 kilometer | Vlakke rit (600 hoogtemeters) Apulië wordt regelmatig vergeten door de Giro-organisatie, maar dit jaar mag de hak van de laars niet klagen. Maar liefst drie ritten voeren door deze relatieve arme Italiaanse regio. Vandaag starten we in Monopoli dat bij wielerkenners wellicht nog in het geheugen ligt als de plek waar in de jaren negentig wereldbekerveldritten en kampioenschappen werden verreden. Een serieuze hindernis ligt er niet echt op het parcours vandaag, maar de wind kan in het tweede deel van de rit een grote rol spelen. De laatste zestig kilometer rijden de renners namelijk non-stop langs de kust. De finish is getrokken aan de voet van de vuurtoren die uitkijkt over de Adriatische Zee en die ligt op een gevoelig heuveltje. Of de sprinters dat aan kunnen is de vraag. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs De renners vliegen op de eerste rustdag van Brindisi naar Toscane. In de volgende drie ritten kan de Giro alle kanten op: sprinters, aanvallers en klassementsrenners komen allemaal aan hun trekken.
  13. [Routes] Svekkes

    Ja, klopt natuurlijk. Zou mooi zijn als Nibali hier nog dicht staat
  14. [Routes] Svekkes

    Die rit naar Oyonnax is echt een pareltje. Daar houd ik van, ritten die ideaal zijn voor vluchters, maar waar ook in het klassement het een en ander kan gebeuren. Die naar Langres zal ook een mooie finale opleveren. De Vogezenpassage lijkt op de eerste dag een klassieker te worden, maar heeft wel een heel verrassend einde met die tijdrit. Ik weet niet zo goed wat ik daar van moet vinden. Het is wel echt een prachtparcours, maar zoals je zegt is deze afdaling van de Schlucht erg gevaarlijk en in een tijdrit zou dat zomaar kunnen leiden tot veel ongelukken, zeker als het zoals gewoonlijk regent in de Vogezen. En o ja, ik hoop dat ze de tijdslimiet even oprekken voor deze rit
  15. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 4 | Ancona - Pescara | 157,4 kilometer | Vlakke rit (700 hoogtemeters) Gisteren was het voor de mannen met de punch, vandaag kunnen zij enkel in de eerste tien kilometers hun punch kwijt. Daarna is het namelijk weer een groot biljartlaken dat de Giro-organisatie langs de Adriatische zee uittekende. Daarbij worden bekende plekken uit de Tirreno als Civitanova Marche, Porte Sant'Elpidio en San Benedetto del Tronto aangedaan. Dit is het land waar Michele Scarponi woonde voordat hij uit het leven werd gerukt. Voor de start zal dan ook zeker bij zijn tragische overlijden worden stilgestaan. In de laatste kilometers richting Pescara zullen de sprinters dat echter weer vergeten en zijn zij maar met een haar ding bezig: de overwinning. Woensdag: Etappe 5 | Pescara - Campobasso | 214,8 kilometer | Bergrit (3.800 hoogtemeters) Het is pas woensdag, maar toch staat vandaag al de eerste echte bergrit op het programma. Reken maar na: met liefst 3.800 hoogtemeters zijn er slechts drie Giroritten die er meer hebben. Maar dat is voor later. Op deze wegen van de Molise werden voor de Tweede Wereldoorlogen, toen de Alpen en de Dolomieten nog niet begaanbaar waren, talloze Giri beslist. Vandaag hebben we een reconstructie van die bergritten, die vaak van Pescara naar Napels gingen, op het programma staan. Echt steile bergen liggen er vandaag niet in, maar er is geen enkele vlakke meter bij. De venijnige finale kan ertoe leiden dat de eerste serieuze tijdsverschillen gaan ontstaan. Donderdag: Etappe 6 | Campobasso - Foggia | 126,4 kilometer | Vlakke rit (1.200 hoogtemeters) Na de zwaarste rit van de eerste week volgt vandaag wellicht de gemakkelijkste. Van Campobasso naar Foggia is het immers slechts 125 kilometer en hoewel het begin nog wel heuvelachtig is, gaat het peloton vandaag vooral dalen naar Foggia. Die Italiaanse stad is een traditionele Giro-aankomst en vrijwel altijd draaide dat uit op een sprint. Ook vandaag is dat het meest logische scenario. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs Volgende keer gaan we naar het uiterste puntje van Puglia, alvorens het vliegtuig te pakken.