Singh

Leden
  • Content count

    222
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Singh

  1. Routes [Singh]

    Dank je wel voor alle likes en het compliment. Vrijdag: Etappe 13 | Firminy (Site Le Corbusier) - Vallon-Pont d'Arc | 199,5 kilometer | Vlakke rit | 1.600 hoogtemeters Ze zullen de laatste dagen vooral gevochten hebben tegen de tijdslimiet, maar de sprinters die nog in koers zitten kunnen vandaag hun vingers aflikken bij deze etappe. De rit tussen Firminy, dat in de heuvels boven Saint-Étienne ligt en vooral bekend is door het grote complex dat de Franse architect Le Corbusier er bouwde, en Vallon-Pont d'Arc is namelijk op hun lijf geschreven. Ja, er zit een stevige heuvel in in de beginfase, maar daarna zijn het rechte wegen door het dal die naar Valence en Montélimar leiden. In de laatste tientallen kilometers gaat het dan nog wat slingeren, maar dat mag geen problemen opleveren voor de sprintersploegen. De strijd om het groen is vandaag weer geopend. Zaterdag: Etappe 14 | Millau - Toulouse | 196,6 kilometer | Vlakke rit | 1.800 hoogtemeters Gisteren was het duidelijk dat het op een massasprint zou uitlopen maar vandaag, tussen Millau en Toulouse, zou het zomaar een ander scenario kunnen zijn. Niet alleen is het zaterdag en weten de coureurs dat ze in de ontsnapping hun directeur-sportif vandaag een extra groot plezier doen, de koers is vandaag ook moeilijker te controleren. In de eerste tachtig kilometer liggen drie vervelende heuvels waarvan de laatste - Col de Cambajou - 8,5 kilometer à 5 procent sprinters echt kan elimineren. Daarna volgt een lang tussenstuk, maar de finale is weer lastig te controleren. Hij lijkt wat op die van Parijs-Tours met constant kuitenbijtertjes en smalle wegen. Ideaal voor een type als Peter Sagan, maar het is de vraag of hij voor de zege mag sprinten. Zondag: Etappe 15 | Muret - Le Pla d'Adet | 170,7 kilometer | Bergrit | 3.000 hoogtemeters Twee dagen hebben de klassementsrenners zich koest kunnen houden maar vandaag de dag voor de rustdag, moeten ze weer aan de bak in deze klassieke Pyreneeënrit. Daar is in het begin nog weinig van te merken: de wegen van Muret naar Sarrancolin lopen lichtjes omhoog en kondigen weliswaar een bergketen aan, maar zijn zeker niet zwaar genoeg om de klassementsmannen pijn te doen. Pas als in Genos rechtsaf wordt geslagen begint de finale met allereerst de Col d'Azet, dan een snelle afdaling en direct vanuit Saint-Lary-Soulan de klim naar de plek waar de meeste finishes bergop in de Pyreneeën lagen: Le Pla d'Adet. Dat is een rotklim waar de verschillen vaak groot zijn, maar dat heeft er ook mee te maken dat het vaak het einde van een helse Pyreneeënrit is. Nu, met slechts één colletje eraan voorafgaand, zou het kunnen meevallen. Maar wie vandaag slecht is, kan dat niet verbergen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling
  2. Routes [Singh]

    Ik kan niet echt ritten maken in PCM, maar vind het wel leuk om me met routes bezig te houden. Hier is een Giro die ik heb gemaakt. Als je erop klikt wordt hij groter. Er zit onder meer een klim in naar de Etna (rit 3), een kopie van de legendarische rit die Fausto Coppi in 1949 won van Cuneo naar Pinerolo (rit 14), een kopie van de sneeuwrit uit de Giro d'Italia van 1988 waarin Johan van der Velde door de kou werd overmand (rit 17) en een aangepaste versie van de rit die Marco Pantani in 1999 won alvorens hij uit de Giro werd gezet (rit 20). Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden! Als jullie willen kan ik jullie de .gpx-bestanden geven. Ik ben ook bezig met een Tour de France, die ik binnenkort zal posten.
  3. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Die Clasica Almeria, wauw, ook nog eens bijna 240 kilometer. Ben benieuwd wie er in het echt zou willen starten in zo'n koers in februari.
  4. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 10 | Albertville - Sestrières | 224,6 kilometer | Bergrit | 6.800 hoogtemeters Renners als Bauke Mollema die notoir slecht zijn op de dag na de rustdag kunnen deze Tour bijna mijden, want vandaag staat direct de koninginnerit op het programma. En wat voor een - er moeten bijna 7.000 hoogtemeters overwonnen worden over bijna 225 kilometer. Dat er nog geen pikorde in het peloton is zal er bovendien voor zorgen dat iedereen wat angstig over de wegen zal fietsen waarop Claudio Chiappuci in 1992 zijn magistrale coup uitvoerde. Na de start in Albertville zijn er slechts een handjevol kilometers een vluchtersgroep te vormen, want dan staat de zware Cormet de Roselend al op het programma. Die heeft een gemiddeld stijgingspercentage van iets meer dan 6 procent, maar dat is inclusief een vlak stuk. Het peloton zal het hier, en ook op de lange klim naar de top van de Iseran - het dak van de Tour - rustig aan doen, ideaal voor vluchters om een mooie voorgift te pakken zodat ze later om de zege kunnen strijden. Die voorgift zullen ze nodig hebben, want op de Iseran zijn we nog niet eens op de helft. Na een afdaling van zo'n 20 kilometer begint niet veel later alweer een klim naar de grenspaal op de Mont Cenis. Ook hier zullen de knechten het werk in het peloton opknappen, want de slotklim naar het Italiaanse skioord Sestrière (met s in het Frans) is een monster. Vanaf Susa is het meer dan 45 kilometer van constant vals plat, klimmen, weer wat dalen en nog meer van dat. Het is dus duidelijk geen dag voor de springveren, maar een ware slijtageslag, met meer dan 100 kilometer bergop. Woensdag: Etappe 11 | Sestrières - L'Alpe d'Huez | 115,2 kilometer | Bergrit | 3.100 hoogtemeters De slechte mannen kunnen de Tour na gisteren wel op hun buik schrijven, maar de verschillen binnen de absolute top zullen gisteren niet groot zijn geweest. De slotklim is immers een loper waarop het moeilijk is om echt grote verschillen te maken. Hoe anders is dat vandaag. De eerste twee klimmen van de dag: de Montgenèvre en de Lautaret zijn beide en niet zo moeilijk en niet zo steil, maar de slotklim is een ander paar mouwen. Zeg L'Alpe d'Huez en iedere coureur siddert, niet op zijn minst door de supporters. Vandaag kunnen we in deze Alpenrit zien wie echt over een goed recuperatievermogen beschikt. De rit is niet lang, maar na gisteren moet de Nederlandse berg voor velen als een muur voelen. Het is de vraag wie die het best kan beklimmen. Donderdag: Etappe 12 | Le Bourg d'Oisans - Saint-Étienne | 201,0 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.000 hoogtemeters Na twee Alpenritten is het alweer klaar met het bergmassief waar de meeste Tourhistorie is geschreven. Maar wie dacht dat de sprinters nu weer aan de beurt waren komt bedrogen uit: het is een ouderwetse overgangsetappe, die van Le Bourg d'Oisans naar Saint-Étienne. Dat is niet voor het eerst, want deze rit stond al drie keer eerder op het programma, met drie keer winst voor de vluchters, onder wie Ludo Diercksens met zijn befaamde aanval in de kampioenentrui. Vandaag zullen de aanvallers wederom voor de zege mogen strijden, maar pas op. De Col de la Crois Chabouret is niet misselijk en de afdaling lastig: wie na twee zware Alpenritten moe is kan er zomaar doorheen zakken, zeker als een team een coup probeert te plegen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling Na drie zware dagen kunnen de klassementsmannen wat gas terugnemen, maar niet voor te lang.
  5. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Pfoeh, wat ben je daar oppermachtig! Kun je trouwens eens een screentje van die variant maken? Meestal is de Clasica Almeria toch gewoon een sprinterskoers?
  6. Routes [Singh]

    @Tijn Inderdaad, het is zelfs in de vlakkere ritten al afzien. De Alpen komen net als dit jaar pas na de rustdag. Nu eerst wat ritten die alle kanten op kunnen. Vrijdag: Etappe 7 | Nancy - Mulhouse | 206,2 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.300 hoogtemeters Tot vandaag heeft waarschijnlijk een sprinter met een goede ploeg de gele trui in zijn bezit, maar daar gaat vandaag verandering in komen. Deze enige Vogezenrit van de Tour is namelijk ideaal voor vluchters om een succesvolle greep naar de macht te doen. De lengte zal klassementsmannen ervan weerhouden om hun ploeg nu al op kop te zetten, en een sprinter zal de combinatie Col d'Oderen en Grand Ballon zeker niet goed verteren. Met een beetje geluk krijgen de vluchters zelfs een Voeckleriaanse voorgift waardoor ze de komende dagen het geel kunnen dragen. In de achtergrond zullen er op de Ballon d'Alsace wellicht al wat speldenprikken worden uitgedeeld, maar met een tijdrit in het vooruitzicht zal het daar waarschijnlijk bij blijven. Zaterdag: Etappe 8 | Rixheim - Saint-Louis | 30,8 kilometer | Tijdrit | 100 hoogtemeters Nadat gisteren het Algemeen Klassement op zijn kop werd gezet, gaat dat vandaag waarschijnlijk weer gebeuren. Vandaag is namelijk de eerste echte individuele krachtproef tussen de mogelijke winnaars gepland: een tijdrit van ruim 30 kilometer van Rixheim bij Mulhouse naar grensplaats Saint-Louis bij Basel. De tijdrit loopt vrijwel geheel door het Rijndal, met hier en daar wat pukkeltjes. Veel lange rechte stukken zijn er niet, op de laatste kilometers na, maar de mannen van de grote molen zullen hoogstwaarschijnlijk wel zegevieren hier. Zondag: Etappe 9 | Basel - Pontarlier | 171,1 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.100 hoogtemeters Gisteren finishten de coureurs één voor één in grensplaats Saint-Louis, vandaag starten ze een paar kilometer verder aan de andere kant van de grens in Basel, dat in 1982 de Grand Départ huisvestte. De eerste honderd kilometer voeren over Zwitserse wegen, met als hoogtepunten de Col de Saint-Brais en een tussensprint in skioord La Chaux-de-Fonds. Die wegen zijn ideaal voor een vluchtersgroep om veel tijd te pakken en dat is nodig, want in de laatste veertig kilometers is er volop mogelijkheid voor het peloton om zich te organiseren en toch een sprint te regelen. Het is een ideale rit voor Sagan om zijn voorsprong in het puntenklassement uit te bouwen, want het is de vraag in hoeverre alle topsprinters dit overleven. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling Op de rustdag staat een korte verplaatsing naar Albertville gepland. Daarvandaan wordt dan direct de Alpen ingetrokken.
  7. Routes [Singh]

    Ja, snap ik wel, het is niet echt zoals de Tour het zou doen, maar ik vond het wel grappig om het eerste weekend rond één landmark te concentreren. We gaan trouwens snel weer door met een ouderwetse eerste Tourweek zonder vroege bergritten, maar één waarin de sprinters volop aan hun trekken komen. Dinsdag: Etappe 4 | Deauville - Beauvais | 186,1 kilometer | Vlakke rit | 2.200 hoogtemeters De renners kunnen vandaag voor het laatst genieten van de zee en die kunnen ze maar beter goed onthouden: ze zien hem pas over twee weken weer terug. We trekken vandaag en de komende dagen namelijk oostwaarts. Dat doen we vanuit Deauville dat nog nooit eerder startplaats was van een Tourrit. De kans is groot dat er vandaag weer een nieuwe drager van de bolletjestrui is want onderweg zijn er twee colletjes en evenveel punten te verdienen voor de vluchters. In Beauvais was ook bepaald niet vaak een finishstreep van een Touretappe getrokken: in 1980 won TI-Raleigh er een ploegentijdrit en daar blijft het bij. Vandaag komt daar verandering in en vrijwel zeker voegt een sprinter zich bij de ploeg van Post. Woensdag: Etappe 5 | Compiègne - Reims | 139,3 kilometer | Vlakke rit | 1.600 hoogtemeters Zoals gezegd is het vandaag wederom verder oostwaarts voor de coureurs, zij het vandaag iets minder lang. Met nog geen 140 kilometer is deze rit een eitje voor iedere prof. Gestart wordt er vandaag voor het stadhuis waar ook ieder jaar Parijs-Roubaix start. De laatste keer dat Compiègne startplaats was, ging de rit ook naar Roubaix, maar vandaag gaan we naar de Champagnestreek en wel naar Reims. En zeg je Reims, dan zeg je koninklijke sprints. Een stad waar Abdoezjaparov, McEwen, Petacchi en Greipel de laatste winnaars zijn kan niet anders dan een sprintwalhalla zijn. Ook vandaag moet het gek lopen, wil niet een massasprint beslissen over wie de bloemen krijgt. Donderdag: Etappe 6 | Épernay - Metz | 209,2 kilometer | Vlakke rit | 2.300 hoogtemeters Wout Poels zal even gesidderd hebben toen hij deze rit in het routeboek zag, in 2012 scheurde hij immers bij een valpartij tussen Épernay en Metz zijn milt, zijn nier en liep hij gekneusde longen op bij een massale valpartij nabij Gorze. Ook dit jaar passeert de Tour de plaatsje, zij het op een andere route. Deze op één na langste rit van de Tour voert eerst door de vlakke Champagnestreek om vervolgens via Verdun Lotharingen en haar golvende heuvels binnen te fietsen. Dat betekent wederom puntjes voor de bolletjestrui, maar waarschijnlijk niet genoeg om de sprinters te lossen. Die mogen voor het Centre Pompidou de Metz bepalen wie Peter Sagan mag opvolgen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Matthijs
  8. Routes [Singh]

    Hier kun je trouwens die finish herbekijken, met Bauke Mollema in de hoofdrol.
  9. Routes [Singh]

    Inderdaad, deze is een kilometertje of tien korter, maar met zelfde start- en finishplaats @Tijn @Matthijs De licht oplopende finish in Lisieux is overigens wel dezelfde als waarop Boasson Hagen won in 2011.
  10. Routes [Singh]

    Het is Tourtijd en dus maakte ik er een. Toen hij af was zag ik dat hij eigenlijk best wel lijkt op de komende Tour qua opbouw, dus ik zal proberen voor de echte Tour uit te blijven. Zaterdag: Etappe 1 | Plouay - Le Mont Saint-Michel | 198 kilometer | Vlakke rit | 2.200 hoogtemeters De Tour start dit jaar in Plouay. Op zich stelt dat stadje met zo'n 5.000 inwoners niet zoveel voor, maar de wielersport leeft er bijna als nergens anders: het is één van de kleinste plaatsjes waar ooit een Wereldkampioenschap op de weg plaatsvond en bovendien organiseert het een jaarlijkse WorldTour-wedstrijd met de Grand Prix Ouest-France Plouay. Slechts twee keer eerder deed de Tour echter Plouay aan en aan beide keren hebben Nederlanders goede herinneringen: in 1998 won Jeroen Blijlevens de rit die er startte en vier jaar later was er bij de finish in Plouay zelfs een volledig Nederlands podium met Karsten Kroon, Servais Knaven en Erik Dekker. De rit van vandaag voert dwars door Bretagne, met een tussensprint in Saint-Méen-le-Grand vlak voor het monument voor Louison Bobet. Het is constant golvend, maar desalniettemin zijn er nog geen bergpunten te verdienen vandaag. Wel zijn er - net zoals dit jaar - nog wat extra boni's te verdienen, in Dol-de-Bretagne. Gefinisht wordt er aan de voet van een van Frankrijks grootste toeristische trekpleisters: Mont Saint-Michel, waar eerder Johan Museeuw en Tony Martin wonnen. Zondag: Etappe 2 | Avranches - Le Mont Saint-Michel | 21,2 kilometer | Ploegentijdrit | 100 hoogtemeters Nadat de sprinters gisteren aan hun trekken kwamen, moeten de klassementsrenners en hun ploegen vandaag aan de bak in deze ploegentijdrit. Hij is korter dan die in de Tour dit jaar, waardoor ook de mindere ploegen het verlies in principe onder de twee minuten moeten kunnen houden. De finishlijn van gisteren kan bovendien opnieuw gebruikt worden, want wederom is de Mont-Saint-Michel het eindpunt. Maandag: Etappe 3 | Fougères - Lisieux | 162,7 kilometer | Vlakke rit | 1.800 hoogtemeters Het is maandag en nog steeds draagt niemand een bolletjestrui. Daar komt vandaag, na de rit tussen Fougères en Lisieux een einde aan. Na een dikke 100 kilometer is er voor de vluchters namelijk welgeteld 1 puntje te verdienen op Le Haut d'Ouilly. Het is waarschijnlijk het enige hoogtepuntje in de eerste uren van de koers, want dat het vandaag een sprint wordt is bijna zeker. De laatste keer dat de Tour vertrok in Fougères won Marcel Kittel en de laatste keer dat er in Lisieux werd gefinisht won Edvald Boasson Hagen de massasprint. Door het heuveltje in de finale is de rappe Noor ook dit keer een kanshebber. De benen van de sprinters die niet goed in vorm zijn kunnen immers goed afgesneden worden in de laatste tien kilometer op weg naar bedevaartsoord Lisieux. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling
  11. Routes [Singh]

    Voordat we aan een Tour beginnen, moeten we nog naar het NK. Ik heb er één uitgetekend in een van de mooiste koersgebieden van Nederland: de regio-Nijmegen. Zondag: Nederlands Kampioenschap | Nijmegen - Nijmegen | 244,2 kilometer | Licht heuvelachtig | 1.900 hoogtemeters Rondom Nijmegen liggen tal van steile stuwwallen, waar onder meer de Giro vorig jaar gebruik van maakte om de eerste punten voor de blauwe trui te verdelen. Die laat het peloton vandaag echter letterlijk links liggen. Wel worden de Zevenheuvelenweg en de Nijmeegsebaan in Groesbeek aangedaan, maar allebei vanaf de gemakkelijke kant. Dat heeft een reden: met bijna 250 kilometer en bijna 2.000 hoogtemeters is het een koers die zowel in het voordeel van de sprinters als van de aanvallers beslist kan worden. Team Lotto-Jumbo zal sowieso rijden om Groenewegen of Van Poppel in stelling te kunnen brengen op de Berg en Dalseweg, terwijl er voor types als Dumoulin, Terpstra en Slagter ook kansen zijn om er met de bloemen vandaan te gaan. De Berg en Dalseweg is dan wel geen helling, maar na ruim 240 kilometer kan zelfs 800 meter à 2 procent gemiddeld (en 3 procent in de laatste hectometers) killing zijn voor de sprinters. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Matthijs
  12. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 7 | Airolo - Finhaut-Emosson | 190,5 kilometer | Bergrit | 3.800 hoogtemeters Het is vrijdag en er is nog steeds geen aankomst bergop geweest en ik zal verklappen: er is er maar één en die is vandaag. Vanuit Airolo rijden de renners vandaag de hele dag westwaarts. Daarbij wordt eerst een van de mooiste passen van Europa - de Nufenenpass - beklommen. Daar kan het peloton vandaag echt genieten, want door de lange afdaling en het lange stuk vlak erna zal de pas rustig beklommen worden in het peloton. Daarna volgt de groep lang de valleien, tot we in Romandië aankomen en de weg in Martigny afslaat. Dat doet het pak niet: zij rijden rechtdoor en mogen de laatste dertig kilometers afleggen op de slotklimmen: de Col de la Forclaz en de klim naar het stuwmeer van Emosson. Zaterdag: Etappe 8 | Riddes - Sion | 36,2 kilometer | Tijdrit | 700 hoogtemeters Tot nu toe is er wel veel geklimd, maar hebben de klimmers door de finishes na een afdaling weinig ruimte gekregen om tijd te pakken. Vandaag kunnen ze dat wel doen. Het is dan weliswaar een tijdrit die in de eerste helft volledig vlak is, maar de klim naar La Vernaz boven Sion is met 8 kilometer à 7,6 procent is pittig en sowieso de plek waar de winnaar van vandaag op zijn best moet zijn. Dat geldt overigens ook voor de lastige afdaling: wie teveel risico's neemt zou zomaar in het ravijn kunnen belanden. Zondag: Etappe 9 | Sion - Genève | 158,9 kilometer | Vlakke rit | 700 hoogtemeters De gele en de bolletjestrui weten na gisteren wie hen zal dragen, maar vandaag is de kans voor de sprinters om de puntentrui terug te pakken als een klimmer met rappe benen hem de afgelopen dagen heeft overgenomen. Niet alleen zijn er op dit biljartvlakke parcours rond het Meer van Genève twee tussensprints te winnen, in Genève moet het wel heel raar lopen wil het niet op een massasprint uitdraaien. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Matthijs
  13. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Jammer dat het niet lukte in de top5 te komen, maar zonder Australische sponsor is deze ronde ook niet meer zo belangrijk.
  14. Routes [Singh]

    Vergeten te vermelden, zie ik nu. Maar kijk eens naar die plaatjes: je wil toch geen andere route nemen dan deze?
  15. Routes [Singh]

    Bedankt voor alle mooie reacties! Dinsdag: Etappe 4 | Sankt Gallan - La Punt-Chamues-Ch | 185.8 kilometer | Bergrit | 4.000 hoogtemeters Na drie dagen voor de mannen van het vlakke zullen de klimmers vanochtend met een glimlach aan het start staan: vandaag staat de eerste HC-col op het programma. Daar moeten ze wel nog een tijdje op wachten. Na de start in Sankt-Gallen trekken de renners eerst het Zwitserse gebied in waar het Reto-Romaans nog wordt gesproken. Vanaf de tussensprint in Chur zal het opletten zijn: de klim naar Lenzerheide is een oude bekende in de Giro en zal voor een eerste schifting zorgen. Direct na de afdaling van de Lenzerheide begint de laatste klim: de lange Albula Pass. Na die col volgt slechts nog een afdaling en (waarschijnlijk) een sprintje in een vaste pleisterplaats in deze Tour de Suisse: La Punt. Woensdag: Etappe 5 | Sankt Moritz - Zug | 207,6 kilometer | Heuvelachtige rit | 2.700 hoogtemeters Na de eerste bergrit gisteren beloven de eerste tien kilometers die worden afgelegd vanaf startplaats Sankt Moritz wederom een zware rit, maar dat valt tegen. Na de Julierpass bestaat de dag vandaag vooral uit heel veel dalen. Het is een ideale rit voor de vluchters vandaag: de rit is lang en met de twee klimmetjes in de slotfase is het zeker geen eitje voor de sprintersploegen om het tot een massasprint te laten komen. De vluchters kunnen hun kans ook maar beter grijpen, want het is niet zeker of ze nog een kans zullen krijgen deze week. Donderdag: Etappe 6 | Schwyz - Airolo | 177,5 kilometer | Bergrit | 4.100 hoogtemeters Hier is hij dan: de koninginnerit van deze Tour de Suisse. We beginnen in de stad waar de naam van het land in het Duits - die Schweiz - van is afgeleid: Schwyz. Daar, temidden van het Zwitserse merengebied, wordt ook de oprichtingsakte van het land bewaard. De eerste honderd kilometer van deze rit zal de coureurs bekend voorkomen: die reden ze vier dagen geleden namelijk ook - zij het in omgekeerde volgorde. Dat betekent dat de strepen in Lüzern en op de Brünigpass weer gebruikt kunnen worden. Daarna begint de rit overigens pas echt met achtereenvolgens drie cols van 2.000 meter-plus. Eerst de Grimselpass, dan de Furkapass en vervolgens de Gotthardpass. De laatste 75 kilometer zijn daardoor enkel bergop en bergaf met geen meter vlak - ideaal voor vroege aanvallen voor de durfals. In de laatste drie dagen is er genoeg ruimte om nog tijd te pakken in het klassement. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Matthijs
  16. [Routes] Svekkes

    Erg mooi einde inderdaad. Die omgeving van Corvara in Badia is prachtig en bovendien ook mooi om ritten in uit te tekenen. Jammer dat de Giro hem toch relatief vaak links laat liggen. De voorlaatste rit naar de Zoncolan is natuurlijk ook prachtig!
  17. Routes [Singh]

    Na de Dauphiné komt de Ronde van Zwitserland, ook hier. Ik vind die ronde altijd wat moeilijk omdat je zowat overal bergpassen hebt en je ook de sprinters wat ritten wil geven. Hopelijk is dat gelukt. Zaterdag: Etappe 1 | Wohlen bei Bern - Bern | 11 kilometer | Tijdrit | 100 hoogtemeters Hoewel hij nooit een grote ronde won en nooit wereldkampioen werd is het toch wel verdedigbaar dat Fabian Cancellara een van de grootste Zwitserse coureurs aller tijden was. Deze tijdrit - voor een proloog is het net te lang - vertrekt in het dorp waar Cancellara geboren werd en voert naar zijn stad: de Zwitserse hoofdstad Bern. Erg technisch is het parcours niet, dus de powerhouses kunnen zich opmaken voor een show-off. Zondag: Etappe 1 | Bern - Lüzern | 136,4 kilometer | Vlakke rit | 1.300 hoogtemeters Vandaag is de dag van de meren, en van de sprinters. Hoewel Zwitserland vooral bekend staat om zij Alpentoppen is in dit kleine landje maar liefst 6 procent van Europa's zoetwaterreserve aanwezig, een leuk feitje voor de commentatoren vandaag. Vanuit Bern voert de route vandaag eerst naar de Thunersee en na de tussensprint langs de Brienzersee. Hoewel de sprinters vandaag zeker met rood omcirkeld hebben ligt er een venijnige klim in na tachtig kilometer. Als er op de Brünigpass flink wordt doorgetrokken zouden zij zomaar in de problemen kunnen komen. De laatste vijftig kilometers over lange rechte wegen zijn echter in hun voordeel. Maandag: Etappe 3 | Lüzern - Schaffhausen | 174,4 kilometer | Vlakke rit | 1.700 hoogtemeters Waar gisteren de sprinters het nog moeilijk hadden, mag dat vandaag zeker niet het probleem zijn tussen Lüzern en Schaffhausen. Hoewel er meer hoogtemeters in het parcours zijn opgenomen zijn dat vooral steeds kleine puistjes. Voor renners die over twee weken in de Tour willen starten mag dat nu geen probleem meer zijn. Ze kunnen hun kans ook maar beter grijpen, want de kans dat ze nog een keer om de zege mogen sprinten voor de slotdag is klein. Nog een leuk feitje: de renners passeren vandaag Marthalen, de gemeente waar Ferdi Kübler geboren werd. Volgende keer gaan we naar de plekken waarvoor iedereen naar Zwitserland komt: de bergen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Matthijs
  18. Routes [Singh]

    Donderdag: Etappe 4 | Valence - Mont Ventoux | 158,3 kilometer | Bergrit | 3.500 hoogtemeters Hij wordt de Reus van de Provence genoemd, de Mont Ventoux, maar eigenlijk ligt hij in de voormalige Dauphiné. Daarom kan de kale berg ook niet ontbreken in dit Criterium du Dauphiné. Voordat de renners in Malaucène aan deze helse klim mogen beginnen is de koers al wat zwaarder geweest dan normaal: het is geen biljartvlakke aanloop door de Rhônevallei, maar een golvend parcours door de uitlopers van de Alpen. Fris zullen de renners dan ook niet in Malaucène aankomen. De klassementsrenners die willen pieken in de Tour zullen daarna kunnen testen hoe goed hun benen zijn en of ze de komende maand nog wat extra trainingen moeten doen. Vrijdag: Etappe 5 | Vaison-la-Romaine - Les Orres | 187,5 kilometer | Bergrit | 3.300 hoogtemeters De Dauphiné is er om klimmen uit te proberen en vandaag doet de voorbereidingsronde op de Tour dat. Het eerste deel van de rit zal menig renner wel kunnen dromen: de wegen tussen Vaison-la-Romaine en Gap zijn bijna vaste prik in de Tour te noemen. Daarna steken de renners het Lac de Serre-Ponçcon over om te beginnen aan de Col de Notre-Dame-du-Lauzerot (ofwel het Montagne de St Jean de Crots), een nog nooit aangedane klim van bijna 12 kilometer à ongeveer 7,5 procent. Daarna volgt nog de slotklim naar het skidorp Les Orres die slechts in 1973 in de Tour zat. Toen bracht Luis Ocaña Eddy Merckx aan het wankelen. Gebeurt er vandaag iets soortgelijks. Zaterdag: Etappe 6 | Embrun - Vaujany | 178,1 kilometer | Bergrit | 4.000 hoogtemeters Een klassieke bergrit met een twist, dat is de beste omschrijving van deze zaterdag-rit in de Dauphiné. Vanuit Embrun rijdt het peloton naar Gap waarna eerst de klassieke combinatie Bayard-Noyer beklommen moet worden. Daarna volgt een lang golvend middenstuk om de finale te laten beginnen op de makkelijke kant van de Col d'Ornon. Als we in Bourg d'Oisans de haarspeldbochten van de Alpe d'Huez zien liggen zal iedereen al dromen van een aankomst op de Nederlandse Alp. In het dorpje Huez slaan de renners echter al linksaf, waarna na een korte afdaling de steile klim naar skioord Vaujany de renners scheidt van de finishlijn. Zondag: Etappe 8 | Vaujany - Grenoble | 198,9 kilometer | Bergrit | 4.500 hoogtemeters Grenoble was de hoofdstad van de Dauphiné en verdient een slotrit als eerbetoon. Dat is geen walk through the park zoals Parijs of Milaan, hebben. Het is de koninginnerit. Die begint met een lange afdaling vanuit Vaujany, de finishplaats van gisteren, en een lang stuk door het ravijn. Daarna is er volop kans om de leider uit de gele trui te rijden met allereerst de klim naar Prapoutel, daarna de Col du Pré du Molar en daarna het waagstuk van deze Dauphiné: de klim naar skioord Chamrousse. Daarna volgt een lange afdaling naar Grenoble waar de renners na deze vier bergritten zeker weten hoe ver ze staan in hun voorbereiding op de Tour. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling
  19. [Routes] Tijn

    Je hebt een prachtige ronde gemaakt, waar echt voor iedereen ritten naar hun smaak zitten. En de prestatie is echt geweldig. Het is zoals tinyriconen al zei jammer dat er geen GT in de VS is. Colorado en California zouden allebei prachtige decors zijn.
  20. Routes [Singh]

    Zondag: Proloog | Bardonecchia - Pian del Colle | 4,1 kilometer | Klimtijdrit | 135 hoogtemeters De Dauphiné is een begrip in wielerkringen, maar weinigen weten dat de Dauphiné in het verleden een graafschap was waar ook een stukje Italië deel vanuit maakte. In deze Dauphiné-variant blijf ik volledig binnen die grenzen en begin ik precies in het Italiaanse hoekje, in Bardonecchia (of Bardonèche, zoals de Fransen het noemen). Net zoals in 2016 leent de startplaats zich perfect voor een klimproloog en hoewel het vandaag slechts 4 kilometer à 4 procent gemiddeld is, zullen de klassementsmannen zich niet inhouden om de concurrentie eens angst in te boezemen. Maandag: Etappe 1 | Bardonecchia - Gap | 128,6 kilometer | Vlakke rit | 1.500 hoogtemeters Als je in Italië wil beginnen moet je de grens naar Frankrijk over en de grens bestaat hier vooral uit Alpencols. Vandaag wordt een relatief lichte, de Montgenèvre, gebruikt om Frankrijk binnen te rijden. De sprinters zouden het desalniettemin moeilijk kunnen krijgen en omdat het zo'n korte rit is kunnen de ploegen met beter klimmende rappe mannen daar gebruik van maken door vol te rijden in de afdaling. Toch is het meest logische scenario een sprint van een groot peloton. Dinsdag: Etappe 2 | Gap - Romans-sur-Isère | 216,1 kilometer | Vlakke rit | 1.800 hoogtemeters Als er één rit is die sowieso in en massasprint gaat eindigen, dan is het deze wel. De sprintersploegen zullen in deze lange rit alles op alles zetten, want veel kansen zullen ze hierna niet meer krijgen in deze koers waarin vooral de klimmers zich voorbereiden op de Tour de France. Voor de vluchters liggen er onderweg nog wat bergpuntjes te wachten, maar dat is enkel interessant voor de statistici. Woensdag: Etappe 3 | Romans-sur-Isère - Léoncel | 41,8 kilometer | Heuvelachtige tijdrit | 900 hoogtemeters De Dauphiné heeft er een traditie van gemaakt om liefst twee tijdritten in acht dagen te proppen en dat is dit jaar niet anders. Wat wel anders is, is dat de mannen van de grote motor er waarschijnlijk niet een zullen winnen. Ook vandaag liggen de ruikers vandaag waarschijnlijk te wachten op iemand die goed kan tijdrijden én goed kan klimmen. In de veertig kilometers tussen Bourg-de-Péage en Léoncel ligt namelijk de Col des Limouches. Die mag wel geleidelijk zijn, maar voor de Alex Dowsetts en Tony Martins is hij sowieso te zwaar. @Tijn | @Svekkes | @Matthijs | @tinyriconen | @Rik Hesseling Volgende keer een andere Dauphiné-traditie: de mogelijkheid om een rit uit de Tour (die hierna komt) vast te verkennen.
  21. [Routes] Tijn

    Wauw, wat een mooie presentatie!
  22. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Opvallend dat ouden van dagen nog relatief goed zijn. Bij mijn zijn de meesten van 35+ geen schim meer van wat ze ooit waren, maar hier kunnen Cancellara en Boonen nog gewoon meedoen om de prijzen. En dan heb je ook nog Peraud, die op zijn veertigste zowat in de vorm van zijn leven is. Trek lijkt me een leuk team, maar Saeco ook: ik houd wel van teams met een duidelijke nationaliteit, en met Uran, Battaglin en Nizzolo kun je eigenlijk overal (muv de keienklassiekers) om de prijzen strijden.
  23. [Routes] Tijn

    Wauw, wat een monsterklim. Hij mag dan 50 kilometer van de meet liggen, maar wie deze ronde wil winnen zal hier in de aanval moeten trekken. Mooie ronde!
  24. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 19 | Cuneo - Borgo San Dalmazzo | 96,5 kilometer | Bergrit | 2.700 hoogtemeters De laatste bergrit in een grote ronde moet een specialleke zijn. Dat valt dit jaar in de echte Giro wat tegen, maar in deze variant zeker niet. Met maar liefst 2.700 hoogtemeters in slechts honderd luttele kilometers gepropt is dit een rit waarin een slechte dag dodelijk kan zijn. Beginnen doen we in Cuneo en daar vandaan wordt in de eerste kilometers dezelfde route gevolgd als in de mystiekste Girorit ooit in 1949. In Caraglio wordt echter al linksaf geslagen en dat kan maar een ding betekenen: de Fauniera. Op deze helse berg, niet voor niets ook wel Colle del Morti genoemd, sloeg Marco Pantani in 1999 zijn definitieve slag. Zijn beeld staat bovenop, maar slechts een handjevol zal na 45 kilometer non-stop bergop rijden nog energie hebben om daarnaar te kijken. Wat volgt is een pijlsnelle afdaling voor de Nibali's onder ons richting Madonna del Colletto. Die afdaling is bepaald niet technisch, waardoor aanvallen op de Fauniera zeker loont. In vergelijking met de Fauniera mag alles dan meevallen, de Madonna del Colletto is een vervelend klimmetje vanwege de hoge stijgingspercentages: constant rond de 9 procent. Datzelfde geldt voor de afdaling, waardoor hij - op enkele haarspeldbochten na - ook erg snel is. Eenmaal boven zal het geen twintig minuten zijn voordat we in Borgo San Dalmazzo weten wie deze Giro gaat winnen. Zaterdag: Etappe 20 | Borgo San Dalmazzo - Novi Ligure | 169,3 kilometer | Vlakke rit | 1.700 hoogtemeters Het is door sneltreinen en TGV's tegenwoordig mogelijk om op de laatste zaterdag nog vanuit de bergen naar de hoofdstad te komen, maar de renners moeten het in deze Giro toch echt zelf doen. Het heeft ook wel zijn charme om op de laatste zaterdag de moegestreden sprintersknechten te zien vechten tegen vluchters die op de valreep nog iets van hun grote ronde willen maken. Het parcours is er vandaag alleszins naar: op de weg van Borgo San Dalmazzo naar Novi Ligure zijn er genoeg hobbels, puisten en uit de kluiten gewassen verkeersdrempels om de vluchters een kans te geven. Als de sprintersploegen echter nog op volle oorlogssterkte zijn, mogen ze de zege in Novi Ligure niet weggeven. De vraag is echter ook of ze zeker zijn van hun zaak in de lastige laatste kilometers. Zondag: Etappe 21 | Novi Ligure - Milano (Corse Sempione) | 129 kilometer | Vlakke | 100 hoogtemeters Drie weken na het vertrek van Licata staat dan eindelijk de parade door Milaan op het programma. De coureurs hebben in drie weken ongeveer dezelfde route afgelegd als de bevrijders van Italië 75 jaar eerder deden, alleen deden ze het iets sneller. Op deze dag is dat sowieso het geval, want in de laatste rondes zullen op de Milanese boulevards topsnelheden worden gehaald. Overzicht Etappe 1 tot en met 3 op Sicilië Etappe 4 tot en met 21 op het vasteland Volgende keer gaan we, net zoals het wielerjaar doet, verder met een variant voor de Dauphiné. @Tijn | @Svekkes | @Rik Hesseling | @Matthijs | @tinyriconen
  25. [Routes] Svekkes

    Pfoeh, wat een tijdrit. Dat gaat richting toptijden van anderhalf uur, vermoed ik. Verder vind ik het leuk dat je er, net zoals de Giro's van 2014 en 2015, lang wacht met het echte hooggebergte, maar toch al veel hindernissen neerlegt.