Singh

Leden
  • Content count

    268
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Singh

  1. Routes [Singh]

    Ik kan niet echt ritten maken in PCM, maar vind het wel leuk om me met routes bezig te houden. Hier is een Giro die ik heb gemaakt. Als je erop klikt wordt hij groter. Er zit onder meer een klim in naar de Etna (rit 3), een kopie van de legendarische rit die Fausto Coppi in 1949 won van Cuneo naar Pinerolo (rit 14), een kopie van de sneeuwrit uit de Giro d'Italia van 1988 waarin Johan van der Velde door de kou werd overmand (rit 17) en een aangepaste versie van de rit die Marco Pantani in 1999 won alvorens hij uit de Giro werd gezet (rit 20). Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden! Als jullie willen kan ik jullie de .gpx-bestanden geven. Ik ben ook bezig met een Tour de France, die ik binnenkort zal posten.
  2. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 19 | Courchevel - Les Gets | 200,3 kilometer | Bergrit | 4.900 hoogtemeters Het is al vanaf het begin van het Armstrong-tijdperk geleden dat er een Tour was die vier opeenvolgende bergritten had zonder dat er een rustdag tussen zat (heuvelachtige tijdritten uitgezonderd). Maar hier is hij dan: de vierde bergrit op rij, die met zijn 200 kilometer een ware slijtageslag belooft te worden. Beginnen doen we een paar honderd meter lager dan waar we gisteren finishten in Courchevel. De eerste kilometers gaan dan ook in dalende lijn en zullen als welkome afwisseling komen naar drie finishes bergop. In het vlakke stuk naar Albertville en Beaufort zal waarschijnlijk een kopgroep zich vormen, alvorens een klassiek drietal zich ontvouwt: eerst de Saisies, dan de Aravis en dan de Colombière zullen voor een eerste schifting het peloton zorgen. Echte heldhaftige lieden die een alles-of-niets-poging willen ondernemen moeten voor de top van de Colombière al vertrokken zijn en hopen dat ze achterblijvers van de kopgroep kunnen verleiden mee te werken. De Joux Plane is deze Tour, zoals hij al vaker was, de allerlaatste scherprechter bergop. En de steile flanken van deze grillige col zullen de benen afsnijden van eenieder die na drie bergritten niet fris genoeg meer is. De korte klim na de afdaling naar Morzine (waar nog wat boni's te sprokkelen zijn) naar skioord Les Gets is een loper (6,5 km à 3,6 procent), maar zal voor hen toch als een lijdensweg voelen. Zaterdag: Etappe 20 | Morzine - Bourg-en-Bresse | 176,4 kilometer | Vlakke rit | 2.400 hoogtemeters Vier dagen hebben renners ijle lucht in hun longen gehad, maar vandaag nemen ze afscheid van de bergen en daarmee ook van hun klassementsambities. Deze rit is een typische overgangsrit waarin de vluchters hun kans zullen mogen gaan en het zal wel heel raar moeten lopen wil er vandaag nog iets gebeuren op de Col de Berthiand. Die is een zware voor zijn derde categorie, maar ligt zo ver van de finish dat hij voor het klassement nutteloos is. Voor de vluchters is dat niet gezegd: het is de ideale plek om wat rappe mannen overboord te gooien en je kans op ritwinst in Bourg-en-Bresse te vergroten. Zondag: Etappe 21 | Versailles - Paris-Champs-Élysées | 98,9 kilometer | Vlakke rit | 1.000 hoogtemeters Vanuit Bourg-en-Bresse is het maar een paar uurtjes naar het Gare de Lyon in Parijs. Na een avondje in de hoofdstad wacht de renners, na de pracht en praal van Versailles bewonderd te hebben enkel nog een veredeld ererondje. De sprinters die de zware laatste week hebben overleefd en Parijs hebben gehaald om misschien gisteren en in ieder geval van vandaag nog eens hun spierballen te laten zien zullen alles op alles zetten om nog een overwinning in het officieuze WK voor sprinters te boeken. Voor de rest is er slechts één devies: genieten. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling
  3. [PCM 2018| MOE_1] Team Dimension Data

    Jammer dat je het niet kon volhouden, maar vooraf had je waarschijnlijk zeker getekend voor twee ritzeges en een vierde plek. Knap resultaat!
  4. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 16 | Chambéry - Lyon | 184,0 kilometer | Bergrit | 3.000 hoogtemeters Het is te hopen dat de klimmers de rustdag goed hebben verteerd, want hen staat een vierdaagse door de bergen te wachten. Deze dag is misschien nog wel de gemakkelijkste, en als je weet dat de Mont du Chat erin zit, zegt dat genoeg. Beginnen doen we waar we twee dagen geleden eindigden: in Lyon. Daarvandaan zetten we koers oostwaarts, over rechte, veelal vlakke wegen, met zicht op de Alpen zullen ze sidderen, wetend wat er gaat komen. Dat geldt waarschijnlijk niet voor de vluchters, die zullen er zoveel mogelijk tijd willen pakken om kans te maken op de ritzege vandaag. Na een rondje om het Lac du Bourget begint het echte werk, met de beklimming van de Mont du Chat vanaf de allerlastigste kant mogelijk, nog moeilijker dan in de Tourrit in 2017. Daarna wordt niet volledig afgedaald, maar gaat men op een plateautje rechtsaf om daarna de Col de l'Épine aan te vatten. Al met al is dat geen zware klim, maar de verschillen die op de Mont du Chat zijn gemaakt kunnen hier zeker worden uitgeput en coureurs die op hun laatste benen lopen zullen het hier zeker zwaar krijgen. Na de afdaling van de l'Épine zijn er nog vier vlakke kilometer, maar voor de koplopers zal dat niets meer zijn dan een ererondje. Woensdag: Etappe 17 | Vizille - La Toussuire-Les Sybelles | 221,6 kilometer | Bergrit | 6.600 hoogtemeters We zijn halverwege de derde week en hier is hij dan: de koninginnenrit. Renners die gisteren in de problemen kwamen zullen vandaag met enige angst op de fiets stappen, want het is klimmen vanaf de start vandaag. De eerste top, die van de Galibier, ligt pas op 78,5 kilometer van de finish, maar al vanaf de start in Vizille stijgt de weg, voordat de renners na zo'n 35 kilometer beginnen aan de langste kant van de Galibier, vanuit het westen via de Lautaret. In het peloton zal het daar rustig blijven, want het tussenstuk naar de Croix-de-Fer is zo lang dat geen serieuze coureur het in zijn hoofd zal halen om op de Galibier in de aanval te trekken. Dat is anders op de Croix-de-Fer die vanaf de korte en steile kant wordt beklommen. Het is de ideale plek om het peloton uit te dunnen ter voorbereiding van een aanval op de Col du Mollard (5 kilometer à 7,5%). Dat is de ideale plek om het klassementsmannen moeilijk te maken. Wat volgt is een lastige afdaling waar een goede daler zeker tijd kan pakken en meteen daarna draaien de coureurs linksom de slotklim naar La Toussuire op. Daaris het altijd bal: hier verloor Landis in 2006 zijn gele trui, hier loste Froome zijn kopman Wiggins in 2011, en hier maakten Quintana en Nibali het Froome nog lastig in 2015. Donderdag: Etappe 18 | Saint-Michel-de-Maurienne - Courchevel-Altiport | 141,2 kilometer | Bergrit | 4.900 hoogtemeters Gisteren zullen de mannen van de jongens gescheiden zijn: iedereen weet ongeveer waar hij staat en of hij capriolen uit moet gaan halen om zijn doel te bereiken. Vandaag, in deze relatief korte rit, worden de verliezers van gisteren namelijk uitgenodigd om van vroeg aan te vallen; vlak is het namelijk bijna nergens. De eerste vijftien kilometers vanuit startplaats Saint-Michel-de-Maurienne zijn dat wel. In Saint-Jean-de-Maurienne draaien de renners de Lacets de Montvernier op om na de vele haarspeldbochten verder te klimmen naar de Col de Chaussy. Na de afdaling van de smalle Chaussy volgt de zwaarste klim van de dag: de Col de la Madeleine. Gelukkig voor de renners beginnen ze niet helemaal aan de voet, maar een metertje of 200 hoger. Desalniettemin blijft het een col waar je u tegen zegt. Na de lange afdaling van de Madeleine wordt voor het eerst in de Tour naar skioord Valmorel geklommen om vervolgens via een moeilijke afdaling terug te keren naar de voet van de slotklim: Moûtiers. Daarvandaan is het nog slechts 17 kilometer naar de finish, maar die kilometers naar Courchevel zijn zwaar. Dat weet ook Lance Armstrong, die er nooit goed was en in 2000 misschien wel zijn zwaarste nederlaag in de Tour leed. Overigens kan deze rit nog iets zwaarder gemaakt worden in 2020. Dan zou de klim naar de Col de la Loze worden ingevoegd voordat de renners naar Courchevel trekken. Die gloednieuwe col wordt echter pas deze zomer geopend en is dus nog niet uit te tekenen. De Tourorganisatie heeft hem echter al wel in de smiezen, want in de Tour de l'Avenir is hij dit jaar al opgenomen. Wie na vandaag het geel heeft kan echter nog steeds niet opgelucht ademhalen. Er volgt nog een zware rit deze week. @Tijn | @Matthijs | @tinyriconen | @Svekkes | @Rik Hesseling
  5. Routes [Singh]

    Dank je wel! Het idee van die rustige tweede week heb ik een beetje afgekeken van de Giro. De beste edities van de laatste jaren hadden steeds hetzelfde patroon: bergen in week 1, veel zenuwen maar weinig bergen en een tijdrit die het klassement bepaalde in week 2 en vervolgens een loodzware week 3. En die loodzware week komt er, kan ik je beloven.
  6. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 13 | Saint-Amand-Montrond - Montluçon | 50,8 kilometer | Tijdrit | 500 hoogtemeters De klassementsmannen hebben zich deze week nog in hun schulp kunnen verstoppen, maar vandaag moeten ze op hun opperbest zijn. Tussen Saint-Amand-Montrond en Montluçon wacht hen namelijk meer dan vijftig kilometers tegen zichzelf en tegen de klok. De wegen zijn veelal recht, maar vlak is het nergens. Het zijn de mannen met de grote motor die vandaag waarschijnlijk om de prijzen mogen vechten. Zestien jaar geleden was een tijdrit in precies de omgekeerde richting opgenomen in de Tour. Toen won Lance Armstrong in de gele trui halverwege de derde week zijn vierde etappe, voor Igor Gonzalez de Galdeano en Jan Ullrich. Zaterdag: Etappe 14 | Saint-Pourçain-sur-Sioule - Chalmazel | 164,3 kilometer | Bergrit | 2.900 hoogtemeters Na de tijdrit van gisteren moeten de klassementsrenners vandaag weer aan de bak in de belangrijkste etappe in lijn van de tweede week. We zitten inmiddels in het derde weekend van de Tour en de benen zullen hier en daar al wat vermoeid gaan aanvoelen. Dat is vandaag en morgen waarschijnlijk een teken om voor de winst te gaan. Daar krijgen ze ook alle ruimte voor op deze rit door de Auvergne. De eerste negentig kilometer zijn veelal vlak, maar na Billom gaat de weg omhoog. Eerst geleidelijk over een paar korte colletjes, daarna volgt het hoofdmenu van de dag: de Col du Béal die debuteert in de Tour. Enkel in de Dauphiné zat ie al eens eerder: in 2014 leek Froome er de basis voor zijn tweede zege te leggen, maar later in de week zakte hij er finaal doorheen. De finish is echter nog niet in zicht op de Béal: eerst volgt nog een moeilijke afdaling en vervolgens een korte steile klim naar de finish in het skistation boven het dorpje Chalmazel. Zondag: Etappe 15 | Montbrison - Lyon | 150,8 kilometer | Vlakke rit | 2.000 hoogtemeters Deze laatste rit van de tweede week is er op zeker een voor de vluchters. De klimmen tussen Montbrison en Lyon zijn simpelweg te zwaar en met name in de finale te steil om een massasprint te organiseren. Voor de klassementsrenners zijn ze dan weer te kort om echt grote verschillen te maken - al valt niet uit te sluiten dat iemand iets op de Mont Verdun zal willen proberen. Voor de ritwinst zal dit niet zijn: er zullen weinig ploegen zijn die hun knechten vandaag gaan opofferen, wetende wat er nog gaat komen. Na de rustdag is het bal in deze Tour: de ene berg na de andere berg wacht het peloton @Tijn | @Svekkes | @Rik Hesseling | @Matthijs | @tinyriconen
  7. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Je bent goed bezig. Hopelijk verliest knecht Kelderman nog een keer veel tijd, dan zou je nog een mooie top-5-plek kunnen halen.
  8. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 10 | Poitiers - Laval | 212,1 kilometer | Vlakke rit | 1.400 hoogtemeters Het waren drie zware dagen in de Pyreneeën en vooral op zondag zullen sprinters gevochten hebben tegen de tijdslimiet. Als ze het hebben gehaald wachten hen drie mooie dagen in het westen en het midden van Frankrijk. Na een rustdag in Poitiers voert de route vandaag naar het Noorden, door de Vienne naar de Mayenne, waar finishplaats Laval ligt. Dat was enkel in 1999 een tussenstop in de Tour de France. Toen won Tom Steels er de massasprint. Dat hij een spurter als opvolger krijgt, staat vandaag zo goed als vast. Woensdag: Etappe 11 | Mayenne - Tours | 159,2 kilometer | Vlakke rit | 1.200 hoogtemeters Vandaag starten we in de plaats die zijn naam aan de regio gaf: Mayenne. Dat was evenals Laval, de finishplaats van gisteren, slechts een keer eerder in het parcours van de Tour opgenomen: in 1995 startte er een ploegentijdrit naar Alençon waar Gewiss-Ballan won. De rit voert naar Centraal-Frankrijk, naar Tours, dat vooral bekend is door zijn klassieker. Het is een ideale rit voor Herbert om de kastelen eens te bespreken, want die zijn er legio in deze regio. Lang meed de Tour de France Tours: tussen 1945 en 1999 was het slechts vijf keer een finishplek in de Tour. Sindsdien werd er echter al drie keer een finishstreep getrokken. Twee keer overschreed een sprinter die als eerste, maar de eerste keer dit millennium was het landgenoot Leon van Bon die een aanval succesvol afrondde. Vandaag ligt voor de hand dat het drie op een rij wordt voor de sprinters op de Avenue de Grammont. Wie weet volgt Marcel Kittel zichzelf wel op. Donderdag: Etappe 12 | Blois - Saint-Amand-Montrond | 168,9 kilometer | Vlakke rit | 1.300 hoogtemeters We trekken vandaag verder naar het Zuidwesten en doorkruisen het hart van Frankrijk. Na de start in Blois - het lijkt een thema te worden: ook slechts één keer eerder startplaats in de Tourgeschiedenis - volgen we grofweg de boorden van de Cher op weg naar de geboorteplaats van misschien wel de beste Franse wielrenner van het moment: Julian Alaphilippe. Het parcours is vandaag zo uitgetekend dat hij zomaar met de bloemen er vandoor kan gaan: vlak voor de finish ligt een colletje van de vierde categorie en een vervelende uitloper op vals plat. Pas vier kilometer voor de finish begint de afdaling. Toegegeven: Alaphilippe moet heel goede benen hebben om te winnen vandaag, maar op weg naar Saint-Amand-Montrond kan het gek lopen. In de Tour van 2013 werd het pak in een rit die veel van deze weg heeft totaal in waaiers getrokken en pakten Mollema, Fuglsang en Contador kostbare tijd op hun concurrenten. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Matthijs | @Rik Hesseling
  9. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 7 | Gerona - Pyrénées 2000 (Superbolquère) | 232,1 kilometer | Bergrit | 4.500 hoogtemeters Na het korte uitstapje naar Barcelona starten we vandaag vanuit Gerona, het rennersmekka van Spanje, waar onder meer Robert Gesink een stulpje heeft. Hij heeft deze rit vast omcirkeld, want de kans is groot dat de rit van vandaag er een is voor aanvallend ingestelde klimmers. Het eerste deel van de rit is vooral golvend te noemen, maar als de coureurs in Thuir aankomen verandert dat. Eerst volgt een klimduo en vervolgens de langste klim van Frankrijk: de Col de la Quillane van maar liefst vijftig kilometer. Het gemiddelde stijgingspercentage is weliswaar iets minder dan 3 procent, maar er zitten ook stukken tot 10 procent tussen. Eenmaal bovengekomen bij het vliegveld van Quillane zit het er na 219 kilometer nog niet op. Finishen doen we vandaag namelijk in het skioord Superbolquère, dat onderdeel uitmaakt van Pyrénées 2000. De slingerende klim naar de finishstreep is steil met stukken tot 12 procent en dat zal na 230 kilometer ook bij de klassementsmannen wellicht voor verschillen zorgen. Zaterdag: Etappe 8 | Bourg-Madame - Saint-Gaudens | 188,4 kilometer | Vlakke rit | 2.400 hoogtemeters Na de zware en lange rit van gisteren, waarin 4.500 hoogtemeters bedwongen moesten worden, staat vandaag in het teken van afdalen. Het is een van de weinige ritten die temidden van Pyreneeëntoppen start en waarin de sprinters kans maken op de ritoverwinning. Daarvoor zullen ze wel moeten knokken. Allereerst moeten ze zonder kleerscheuren de Puymorens over zien te komen en daarna moeten ze door de Ariège, waar geen meter vlak is, jacht maken op de grote groep vluchters die hun kans schoon zien om er met de ritwinst vandoor te gaan. Dat het een spannende finale wordt lijkt daarmee zeker. Zondag: Etappe 9 | Bagnères-de-Luchon - Gavarnie-Gèdre | 119,1 kilometer | Bergrit | 4.400 hoogtemeters De Pyreneeën krijgen vandaag nog een staartje, en wat voor een. In deze korte rit van 119 kilometer moeten de coureurs vandaag evenveel hoogtemeters overwinnen als in de marathonrit van vrijdag: 4.400. Morgen staat er een rustdag op het programma en de tweede week is rustig, dus niets let de renners om vandaag met hun krachten te smijten zoals ze deze Tour nog niet eerder hebben gedaan. Het parcours helpt in ieder geval mee, want tussen Bagnères-de-Luchon en Gavarnie-Gèdre is geen meter vlak. Allereerst moet de Peyresourde bedwongen worden, daarna de Aspin en daarna is de Souvenir Jacques Goddet op te halen op de Tourmalet. Het is een trio dat klinkt als een klok en al vele malen eerder in de Tour zat. De slotklim naar skioord Gavarnie-Gèdre is dan weer een debutant in de Tourgeschiedenis. Kenners zullen hem misschien kennen uit de Route du Sud in 2017. Daar wist Pierre Rolland een vroege vlucht succesvol af te ronden. Vandaag is de kans op een vroege vlucht klein: de klassementsmannen zullen zich willen tonen. Na de eerste week staat een verplaatsing naar de Vienne op het programma waar de sprinters weer aan hun trekken zullen komen. @Tijn | @tinyriconen | @Svekkes | @Rik Hesseling
  10. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 4 | Aix-en-Provence - Montpellier | 196,1 kilometer | Vlakke rit | 1.000 hoogtemeters In het eerste weekend moesten de klassementsmannen direct twee keer aan de bak, dus het is niet verrassend dat ze in de eerste week ook een paar relatieve rustdagen krijgen. De kans is groot dat vandaag zo'n rustdag is, alleen moet een factor dan wel meewerken: de wind. Tussen Aix-en-Provence en Montpellier kan de Mistral namelijk vervelend opsteken en de smalle weggetjes van vandaag zijn dan ideaal om het pak in waaiers te trekken, vooral in het stuk tussen Lunel en finishplaats Montpellier. Wanneer dat niet gebeurt wordt er waarschijnlijk de tweede massasprint van deze Tour. Woensdag: Etappe 5 | Le Cap d'Agde - Argelès-sur-Mer | 190,2 kilometer | Vlakke rit | 1.500 hoogtemeters Iedere Tour heeft een zonnebloemenetappe en in deze Tour is dat rit 5, die van Le Cap d'Agde naar badplaats Argelès-sur-Mer voert. Langzaamaan naderen de Pyreneeën en hier en daar moeten vandaag wat kuitenbijtertjes bedwongen worden, maar een naam mag dat eigenlijk niet echt hebben. Het is ook maar de vraag of de bolletjestrui vandaag van schouders gaat wisselen, want in de eerste etappe rond Nice werden veel meer punten uitgedeeld. Dan blijft er een vraag over voor vandaag: wie volgt de Britse sprinter Barry Hoban op als voorlopig enige winnaar in Argelès-sur-Mer? Donderdag: Etappe 6 | Banyuls-sur-Mer - Barcelona | 196,9 kilometer | Vlakke rit | 1.600 hoogtemeters Banyuls-sur-Mer is bij de wielerkenners bekend als een van de vaste pleisterplaatsen van de inmiddels teloorgegane Tour de Méditerranéen. Het is het voorlaatste plaatsje voor de Spaanse grens en dus ideaal als startplaats voor een rit naar Barcelona. Hoewel meer naar het Westen de Pyreneeën een ferme buffer vormen tussen Frankrijk en Spanje is de grensovergang hier geleidelijker, op een schamel colletje van de derde categorie. Wat daarna volgt is een forse tocht door Catalonië, met een ravitaillering in Girona, waar menig rennersvrouw langs de weg zal staan. Het parcours slingert vervolgens naar zee om de laatste tachtig kilometer langs dat azuurblauwe water te blijven fietsen. De finish is niet getrokken op de Ramblas of op een grote avenida, maar net zoals in 2009 (toen Barcelona voor de derde keer etappeplaats was in de Tour) bovenop de Alto de Montjuïc. Destijds kon de sterke sprinter Thor Hushovd Oscar Freire net voor blijven. Spek naar de bek van Sagan, zou je dus denken, maar een Greg van Avermaet, een Julien Alaphilippe of een ander met een sterk eindschot bergop kan zo maar eens roet in het eten gooien. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling
  11. Routes [Singh]

    Zaterdag: Etappe 1 | Nice - Nice | 178,6 kilometer | Heuvelachtige rit | 3.200 hoogtemeters Voor de tweede keer in haar geschiedenis mag Nice in 2020 Le Grand Départ van de Tour de France organiseren, zo kondigde de ASO vorig jaar aan. En dat biedt voor het eerst in jaren een kans aan de heuvelaars om het eerste geel van de Tour aan te trekken. Beginnen doen we namelijk met een rit die net zo goed de laatste etappe van Parijs-Nice had kunnen zijn, met bekende klimmen als de Col de la Porte en de Côte de la Madone de Gorbio. Eindigen doen we niet met de Col d'Èze, maar met de Col de la Turbie in de heuvels boven Monaco. Die heeft een iets langere en geleidelijkere afdaling waardoor er van alles kan gebeuren: zowel een vluchtersgroep die wegblijft, als een sprint van een uitgedunde groep. En wie zegt dat er niet iemand in de laatste kilometers vanonder muist op de Promenade d'Anglais? Zondag: Etappe 2 | Antibes - Nice | 19,8 kilometer | Ploegentijdrit | 15 hoogtemeters De kans is groot dat er gisteren al tijdsverschillen zijn gemaakt en dat gaat vandaag niet anders zijn, in deze ploegentijdrit tussen Antibes en Nice. Voor Antibes is het een tijd geleden dat het de Tour zag, begin jaren zestig was de stad voor het laatst pleisterplaats. Over het profiel valt weinig te zeggen: het is vlak. Dat wil niet zeggen dat er vandaag geen hindernissen zijn: als de wind vervelend staat of halverwege draait kan dat zeker effect hebben op de uitslag vandaag. Maandag: Etappe 3 | Cannes - Marseille | 200,0 kilometer | Vlakke rit | 1.500 hoogtemeters Vandaag verlaten we het departement van de Alpes-Maritimes vanuit Cannes, vooral bekend van het filmfestival, om koers te zetten naar Marseille, de Franse havenstad die zich meer en meer wil profileren als wielerstad. Er zijn in het begin drie bergpuntjes te verdienen, onder meer op de Tanneron die van oudsher scherprechter is in de Ster van Bessèges, maar die klimmetjes zullen de sprintersploegen geen zorgen baren: deze rit kan bijna niet anders eindigen dan in een massasprint. Dat mag ook wel, na twee dagen zonder kansen voor de rappe mannen. @tinyriconen | @Svekkes | @Tijn | @Rik Hesseling | @Dinoow
  12. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Op Quintana lijkt geen maat te staan deze ronde, en Mollema en Aru lijken bergop ook beter, maar je bent wel echt heel goed bezig met Vermeulen! Top5 is een topprestatie.
  13. Routes [Singh]

    Het parcours is inmiddels helemaal uitgetekend, maar zowel Cronoescalada als LaFlammeRouge hebben problemen met hun editor, dus het duurt allemaal wat langer helaas.
  14. [PCM 2016 | MOE_1] Roompot-Nederlandse Loterij

    Dit is wel heel zuur zeg, met Weening verlies je misschien wel je grootste kans om een overgangsrit te winnen.
  15. Routes [Singh]

    Dank je wel! Helaas ben ik niet echt een goede rittenbouwer, maar ik zou ze ook wel eens willen spelen - vooral omdat je wordt uitgedaagd om vroeg aan te vallen na de vroege tijdrit. Met name die ritten naar Aprica en Chiazale zijn daar goed voor. Hierbij trouwens nog eens het gehele parcours: Ik ben trouwens bezig met een Tour de France 2020 met als startplaats Nice en met de eerste geruchten erin verwerkt, maar ik vind het nogal lastig. Als je start tussen de Alpen en de Pyreneeën in is het altijd lastig een logische volgorde te vinden, vind ik. Maar als hij af is ga ik weer verder.
  16. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Je bent al lekker aan het opschuiven met Alexey. Nu maar hopen dat hij in de eerste bergrit ook goed kan bijblijven.
  17. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 18 | Torino - Chiazale (Valle Varaita) | 221,9 kilometer | Bergrit | 5.300 hoogtemeters Het einde van de Giro nadert en dat betekent dat het tijd is voor het laatste vuurwerk en alle mogelijkheden om de roze trui van schouders te laten wisselen: Kruijswijk en Yates kunnen erover meespreken. Vandaag beginnen we in de Piemontese hoofdstad Turijn, op een forse steenworp afstand van de finishplaats van gisteren. Dat is maar goed ook, want het startschot van deze lange rit wordt vroeg gegeven. De eerste tientallen kilometers zijn nog vlak, maar als de renners in Pinerolo aankomen verandert dat. Tussen kilometer 46 en 100 wordt er zonder tussenstops geklommen naar skioord Sestrière. Pijnlijk voor de benen na drie weken, maar nog geen plek om iets te proberen. Datzelfde geldt voor de klim naar Montgenèvre, of Monginevro in het Italiaans. Het kan echter wel de ideale plek zijn om het heft in het peloton al in handen te nemen en het pak eens flink uit te dunnen. De klassementsrenners zullen dan al wel gewaarschuwd zijn, maar het parcours spreekt vanaf Briançon in het voordeel van de waaghalzen met enkel nog klimmen en dalen: eerst de Izoard en dan de mythische Agnello met zijn sneeuwmuren. Terugzakkende renners uit de kopgroep kunnen hier van groot belang zijn. Wat duidelijk is, is dat de klassementsrenners niet zullen willen wachten tot de debuterende slotklim, want die is zowel kort als een loper - verre van ideaal om tijd terug te pakken. Zaterdag: Etappe 19 | Racconigi - Santuario di Oropa | 228,7 kilometer | Bergrit | 3.400 hoogtemeters Racconigi en Santuario di Oropa waren ook in de Giro van 1999 etappeplekken en tussen die plaatsen haalde Pantani misschien wel zijn grootste kunststukje uit de Giro-historie uit. Vlak voordat de slotklim (en op die dag de enige klim) naar Oropa aanving reed Pantani lek. Heel zijn ploeg wachtte op hem en als 50e ving hij de klim aan. Als ware de Mercatone Uno-ploeg een sprinterstrein trok iedereen er een paar honderd meter aan om zich vervolgens van kop af te laten zakken en het aan een ploeggenoot over te laten. Toen Marco Velo klaar was, lag Pantani al rond de 10e of 15e plek. Het laatste werk deed hijzelf: hij reed iedereen voorbij: Jalabert loste hij in de laatste kilometer om in het roze als eerste het heiligdom te betreden. Vandaag is de kans groot dat we niet eens met 50 man onderaan de voet van de slotklim belanden, want hoewel start- en finishplaats de zelfde zijn als in 1999 is het parcours dat niet. Voordat we in Oropa belanden moeten namelijk eerst de steile Alpe de Noveis en de lange Valico del Bielmonte beklommen worden. Dat maakt het evenaren van het klimrecord van Pantani bijna onmogelijk, maar een mooie laatste strijd voor klassementsmannen is daardoor een stuk groter. Zondag: Etappe 20 | Biella - Milano | 115,2 kilometer | Vlakke rit | 500 hoogtemeters Drieënhalve week geleden werd in Tokyo het startschot gegeven voor deze bijzondere Giro die in Japan begon. Deze zondag lijkt die start in een handvol tijdzones verderop als jaren geleden. We weten inmiddels wie deze Giro gaat winnen en de kans is ook groot dat de overige truien inmiddels ook verdeeld zijn. Vandaag gaat het nog maar om één ding: de dagzege in deze laatste rit van de Giro. Die finisht traditioneel op de Milanese Corso Sempione waar de sprinters het meestal voor het zeggen hebben. Is dat vandaag ook zo? Wie zal het zeggen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Rik Hesseling | @Dinoow Bedankt voor alle likes en reacties!
  18. [PCM 2016 | MOE_1] Roompot-Nederlandse Loterij

    Mooi begin van de Giro met de bergtrui en een bijna-winst.
  19. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 15 | Pinzolo - Madonna di Campiglio | 12,8 kilometer | Klimtijdrit | 700 hoogtemeters Als er een aankomst aan de naam Pantani is verbonden dan is die in Madonna di Campiglio in de Giro van 1999. Daar won hij zijn tweede bergrit op rij en voor de tweede dag op rij zette hij zijn achtervolgers op meer dan een minuut. Het is echter niet daarom dat dit skidorp legendarisch werd: het is en blijft altijd de plek waar Pantani op de voorlaatste dag van de Giro aan het ontbijt uit koers werd genomen om een te hoge hematocrietwaarde. Vandaag keert het Giropeloton weer terug in Madonna di Campiglio en wel voor een tijdrit vanuit Pinzolo. Madonna di Campiglio is namelijk het laatste dorpje voor de Passo di Campo Carlo Magno. De klim naar het skidorp is geleidelijk met een relatief vlak begin en daarna constant stukken van 6 à 7 procent. De beste klimmer komt vandaag sowieso bovendrijven. Woensdag: Etappe 16 | Madonna di Campiglio - Lodi | 189,6 kilometer | Vlakke rit | 1.100 hoogtemeters Na dagen in de bergen is het tijd voor twee dagen op zeeniveau. Vandaag beginnen we nog wel in Madonna di Campiglio, maar zullen de fietscomputers door de dalingspercentages al snel hoge waarden vertonen. Het is een ideale rit voor de sprinters om voor het eerst sinds Lienz weer toe te slaan: Er zijn weliswaar twee kleine klimmetjes, maar die stellen niet al te veel voor. De laatste tientallen kilometers over de Povlakte zijn bovendien vaak kaarsrecht, waardoor het een waar huzarenstukje zou zijn als de vluchters weg weten te blijven. Donderdag: Etappe 17 | Pavia - San Mauro Torinese | 226,2 kilometer | Heuvelachtige rit | 1.800 hoogtemeters Het leven van Pantani gaat letterlijk en figuurlijk over toppen en dalen. Eén van de diepste dalen beleefde hij mee in oktober 1995. Na een derde plaats op het WK in Colombia besluit Pantani uit te rijden in Milaan-Turijn. Op de eerste van twee passages op de Colle di Superga gaat hij in de aanval en zoals alleen Pantani kan duikt hij als een duivel de afzink in. Daar rijdt ook een auto die de wegafzetting niet heeft gezien: de twee botsen frontaal op elkaar. Hij breekt zowat alles wat hij kan breken in zijn onderbenen. Even wordt er getwijfeld of hij nooit nog kan lopen en pas anderhalf jaar later zal De Piraat weer in koers zijn. Vandaag rijden de renners diezelfde finale als destijds: mét Colle di Superga en de supersnelle afdaling. Waarschijnlijk leidt dat vandaag tot strijd op twee fronten: de aanvallers die voor de ritzege mogen gaan in deze lange rit, en de klassementsmannen die zullen proberen om elkaar wat seconden af te troggelen in de klim of de afdaling. Volgende keer trekken we de Alpen in, om de Giro in zijn definitieve plooi te leggen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Dinoow | @Rik Hesseling
  20. Routes [Singh]

    Vrijdag: Etappe 12 | Cortina d'Ampezzo - Lienz | 204.4 kilometer | Vlakke rit | 1.500 hoogtemeters Twee dagen langen konden de klimmers hun slag slaan, maar vandaag is het weer aan de sprinters zo lijkt het. De kans krijgen ze in ieder geval, maar ze zullen er wel voor moeten werken vandaag. Dat zal niet zozeer gebeuren op het eerste colletje van derde categorie dat direct vanuit wintersportoord Cortina d'Ampezzo zal worden beklommen. Voordat het peloton de eerste passage in de Oostenrijke finishplaats Lienz aandoet moet het echter al wel in gang geschoten zijn. De Passo Iselberg is namelijk een pittig ding waar de sprintersploegen ook niet te hard mogen rijden omdat ze dan mogelijk hun sprinter lossen. Daarna hebben ze echter nog meer dan honderd kilometer om orde op zaken te stellen. Dat doen ze ook maar beter: de volgende kans is pas over een paar dagen. Zaterdag: Etappe 13 | Lienz - Merano | 239,8 kilometer | Bergrit | 5.800 hoogtemeters De grootste overwinningen van Pantani zijn natuurlijk de Giro en Tour van 1998, maar vier jaar eerder al laat hij zien dat een ieder hem serieus moet nemen. Het is 1994 en ook in die Giro is het de derde zaterdag wanneer de renners in Lienz aan de start staan van hun twaalfde etappe. Evgeni Berzin lijkt het roze stevig in handen te hebben en op de laatste plek van de top-10 staat sinds gisteren een jonge Italiaan uit Cesenatico. Het profiel is afschrikwekkend, met vier grote passen op weg naar Merano. Op die eerste drie kijken de klassementsrenners het dan ook vooral aan. Op de Passo Monte Giovo valt Pantani aan om een voor een de vroege aanvallers op te rapen. Enkel Pascal Richard komt eerder boven. In de gevaarlijke natte afdaling neemt hij alle risico's en rijdt hij zelfs verder weg van het peloton dat onder invloed van Bugno's Polti in gang is geschoten. In de laatste dertig kilometer geeft hij alles en na meer dan zevenenhalf uur (!) boekt hij in Merano zijn eerste profzege, met veertig seconden voorsprong op het peloton. Ook vandaag zullen de eerste cols door de lange passage door het dal vooral voor de bergklassementsmannen zijn. Onder die aanvallers zullen wellicht een aantal knechten van klassementsmannen zijn die een hinderlaag voorbereiden door er op de Monte Giovo naartoe te springen. Ze moeten dan wel van goede huize komen: de laatste dertig kilometers zijn in het voordeel van een jagende groep. Zondag: Etappe 14 | Merano - Aprica | 191,2 kilometer | Bergrit | 5.000 hoogtemeters Qua hoogtemeters kan de rit van vandaag niet tippen aan die van gisteren, maar de klassementsmannen zullen de rit van vandaag - met het oog op de navolgende rustdag - zeker met rood omcirkeld hebben. De vermoeidheid van deze zware tweede week zal immers al zeker doorwegen en met het trio Stelvio-Mortirolo-Valico de Santa Cristina heeft deze rit alle mogelijkheden om een definitieve klap uit te delen aan een aantal coureurs die tegen beter weten in nog om het roze denken te strijden. De Mortirolo is dan de ideale plek om een aanval in te zetten. Dat deed Pantani in 1994 over precies dezelfde cols eveneens. Hij nam leider Evgeni Berzin en nummer 2 Armand de la Cuevas op vinkentouw, maar loste beiden al gauw. Berzin probeerde wel, maar kon simpelweg niet in het wiel blijven. De klimtijd van Pantani was onnavolgbaar: hij beklom de Mortirolo met bijna 17 gemiddeld, een record dat nog immer staat. De grote Indurain en Nelson Rodriguez sloten aan bij Pantani, omdat die laatste van zijn directeur-sportif moest wachten op hulp. Samen met de stille van Pamplona begon Pantani aan een soepele koppeltijdrit waarmee ze Berzin op 2 en Bugno op 4 minuten zetten bij de eerste doorkomst in Aprica. Op de laatste klim, de Valíco de Santa Cristina, wachtte Pantani geen moment. Hij viel aan loste iedereen en kwam met drie minuten voorsprong op eerste achtervolger Claudio Chiappucci aan in Aprica. Indurain verloor nog een halve minuut extra, Berzin kwam met iets meer dan vier minuten achterstand als zesde binnen en Gianni Bugno verloor bijna zes minuten. In twee dagen had Pantani vijf minuten gepakt op Berzin en was hij van tiende tweede in het klassement geworden. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Dinoow | @Rik Hesseling Na deze knoeperts van ritten is het tijd voor de rustdag en een paar dagen met wat minder klimmen.
  21. Routes [Singh]

    Dinsdag: Etappe 9 | Forlí - Verona | 211.1 kilometer | Vlakke rit | 200 hoogtemeters De rustdag is achter de rug en er staat een klassieke pannenkoekenrit op het programma in de Giro. Er zijn nog geen 200 hoogtemeters in meer dan 200 kilometer, dat is bijna onmogelijk in Italië. De rit voert eerst over de vlakten rond Imola, Bologna en Modena om vervolgens de Po-vlakte te doorkruisen. Finishen doen we in Verona, de stad van Romeo & Julia, van Oscar Freires wereldkampioenschap en van de Girowinnaar van 2019. Het parcours zal weinig verrassingen mogelijk maken: de sprinters kunnen vandaag om de bloemen strijden. Woensdag: Etappe 10 | Peschiera del Garda - Cavalese | 187,9 kilometer | Bergrit | 3.100 hoogtemeters De boorden van het Gardameer zijn een walhalla voor fietsers en daar kunnen de profs vandaag de eerste zestig kilometer ook van genieten. De vluchters zullen zich het snot voor de ogen fietsen om kans te maken op dagwinst, maar in het peloton zal zeker eens naar links worden gekeken om van het meer te genieten. Daarna volgt golvend terrein tot aan Borgo Valsugana, dat met enige regelmaat zowel de Giro als het Italiaanse NK mag ontvangen. Daar doemt de Manghen op, een ware reus, die van iets meer dan 400 meter stijgt tot boven de 2.000 meter en dat gebeurt niet over brede wegen, maar over een smal weggetje. Wie wil winnen mag bovenop die pas niet te ver zitten, want in de afdaling en de klim naar Cavalese kun je wel wat tijd goed maken, maar niet al te veel. Donderdag: Etappe 11 | Cavalese - Pian di Pezze | 111,7 kilometer | Bergrit | 2.700 hoogtemeters Gisteren hebben de klimmers al een kans gehad om zich te onderscheiden, maar enkel durfallen zullen het lef gehad hebben om al op de Manghen in de aanval te trekken. De korte rit van vandaag nodig wel uit tot verre aanvallen en tactische steekspellen, want het is constant op en af. Dat begint al direct vanuit Cavalese: met een beetje inlevingsvermogen kun je de lengte van de Passo di Sella namelijk ook op 45 kilometer zetten. Daarna volgen nog de Gardena en de Campolongo, waardoor het peloton een dik uur rond het Sella-massief zullen cirkelen. Daarna volgt een lange afdaling en een klim naar Pian di Pezze. Dat is de kortste en steilste beklimming van de dag. Wie een coup wil plegen, begint er vandaag dus maar beter vroeg aan. Dat deed Marco Pantani ook in de Baby Giro van 1993, waar precies deze rit in zat. Pantani viel al op de Sella aan en kreeg twee Colombianen mee. De ene loste hij op de Sella en de andere nam hij mee naar de voet van de slotklim. Daar liet hij Hector Bolivar (later prof bij Kelme) achter om zowel de rit als Baby Giro te winnen. @Tijn | @Svekkes | @tinyriconen | @Dinoow | @Rik Hesseling Volgende keer trekken we voor de eerste keer in deze Giro naar het buitenland.
  22. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Haha, wat een bizar parcours.
  23. Routes [Singh]

    De Giro heeft nog weleens een uitschieter, als het om tijdritten gaat. In 2013 was er nog een van zo'n 55 kilometer, en twee jaar later een van 59,4. Opvallend was dat er twee keer geen tijdrijder de Giro won: eerst Nibali en later Contador.
  24. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Ah, ik heb een db waarbij REC, maar ook andere randstats soms de 80 of nog hoger aantikken en dan is 74 er meer een voor een sprinter. Maar dit belooft veel positiefs.
  25. [PCM 2015 | MOE_4] Stella Artois

    Pfoeh, wat een parcours. Kun je een overzichtje maken van screentjes van de etappes - liefst met etappeplaatsen erbij? Ben wel heel erg benieuwd. Verder lijken me de randstats (vooral REC) van Vermeulen vrij laag voor een top10 al kan dat ook aan je db liggen. Als backup kun je met hem en Meintjes zeker ook nog voor dagzeges gaan. Veel succes alleszins!