Stefanvk

Leden
  • Content count

    5,821
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

1,717 Excellent

About Stefanvk

  • Rank
    Kopman

Profile Information

  • Geslacht
    Niet vertellen

Extra

  • Onderscheidingen
    Focusverhaal mei/juni '12
    Focusverhaal november '12
    Focusverhaal december '12
    Focusverhaal januari '13
    Focusverhaal maart/april '14

Recent Profile Visitors

3,437 profile views
  1. Ennn nog meer zilver en brons
  2. [Blog] Train de Trainer

    Op 29 april deed ik opnieuw een poging tot een trainingskoers. Dit keer in Alphen a/d Rijn. Het niveauverschil met Papendal was aanzienlijk, waardoor ik hier makkelijker mee kon komen. De gewenning in het peloton was nog niet helemaal daar. Tijdens de koers reed ik simpelweg op kop of in het laatste wiel. Omdat er weinig wind stond leverde dat geen gevaar op en was het eigenlijk wel een goede tactiek. Het begin van de koers gebruikte ik om de concurrentie eens goed te bekijken. Er reden een aantal sterke mannen mee die elkaar volledig in de greep hielden. Demarreerde de een, dan achtervolgde de ander. Het was duidelijk dat er geen wegkomen aan was wanneer je simpelweg demarreerde. Na een half uur koers kwam er echter een goede kans: het drie-ronde-klassement. In deze klassementen wordt er drie rondes achter elkaar gesprint in een soort puntenkoers. Wie na drie rondes de meeste punten heeft wint prijzengeld. Uiteraard waren het deze zelfde mannen die voor het geld gingen en dus zag ik mijn kans. Direct op de meet van de derde sprint ging ik vol aan. De mannen die zojuist gesprint hadden hielden hun benen stil en zagen me vertrekken. Twee man kreeg ik met mij mee. Gelukkig maar, want alleen zou ik het nooit redden. Het waren twee sterke renners en dus was het meteen duidelijk: dit was het moment. De voorsprong groeide. 10 seconden… 20 seconden… 30 seconden… 40 seconden… Dit gaan we halen, wist ik. Mijn tong lag bijna op mijn voorwiel, maar ik wist dat ik het vol ging houden. En toen was het plotseling over. Een van mijn medevluchters moest eraf en plotseling waren we met zijn tweeën. Al snel merkte ik dat twee man echt te weinig is voor een vlucht. Zowel fysiek als mentaal klapte er iets en ook ik moest eraf. De enige overgebleven vluchter bleef nog een kilometer of vijf vooruit, totdat ook hij gegrepen werd. Terug in het peloton gaven we elkaar nog even een hand. Dit was de vlucht van de dag geweest en als we met zijn drieën waren gebleven dan hadden we het ongetwijfeld gered. In de finale begon het te regenen. Ik was moe en had geen zin om teveel risico’s te nemen. Ik sprintte wel mee, maar zat te ver van achteren om nog serieus mee te doen. Het eindigde in een tiende plaats. CU: #108 Limburg | #109 Denemarken | #110 Onderhoud
  3. [Blog] Train de Trainer

    23 juli tot 1 augustus
  4. [Blog] Train de Trainer

    Mijn werk op Papendal begint leuke klusjes op te leveren. De bondscoach van de junior-mannen is erg tevreden over me en heeft me daarom uitgenodigd op alle trainingskamp die er dit seizoen gaan komen. Zo ben ik van de zomer bijvoorbeeld aanwezig op de Limburgse Testdagen en op het trainingskamp in Oostenrijk, waar we het parcours van het WK Wielrennen gaan verkennen. Van 23 tot 25 april was er ook zo’n trainingskamp. Op Papendal hielden we een driedaags kamp voor de tweedejaars junior mannen. Onderstaand stond op het programma: Maandag: 80km duurtraining – Themasessie topsport lifestyle Dinsdag: 1,5h duurtraining – Power Profile Test – Themasessie carrière stappen Woensdag: 1h lostrappen – 2,5h Posbanktraining Voor mijzelf was het best een spannende week. Van de groep junioren was er maar één die mij al kende en dus moest ik mij weer opnieuw gaan bewijzen. Daarbij kwam dat ik zelf het hele kamp mee zou trainen en die gasten toch behoorlijk hard rijden. Zo bleek de eerste dag al, waar we een D1-training met 33 gemiddeld aflegden. Uiteraard zat ikzelf iets hoger in mijn hartslag, maar het ging verrassend soepel. Bij de Power Profile Test was ik verantwoordelijk voor de sprinttesten van 5 seconden en 1 minuut en ’s avonds zou ik de themasessie moeten improviseren. Degene die eigenlijk zou komen had dezelfde dag nog afgezegd en dus bood ik aan om het op me te nemen. Dat ging verrassend goed. Ik kon de renners echt nieuwe inzichten bieden en ze waren enorm geïnteresseerd in wat ik te vertellen had. Ook de Posbank training was mijn pakkie an. De opdracht die ik meekreeg: de moeten helemaal naar de kloten. Zo gezegd zo gedaan. We voerden een intervaltraining uit waarbij we 8x volle bak de Zijperberg opgingen. Het leuke aan zulk soort trainingen is dat het karakter van de renner goed komt bovendrijven. Al snel is er een onderscheid tussen de doorzetters en de afhakers. De week was een leuke uitdaging voor mij en volgens mij is de uitdaging geslaagd. Op dit niveau echt van toegevoegde waarde zijn is een leuk besef voor mijzelf. Ook de bondscoach waardeerde mijn inbreng. Zijn enige tip: “Wees wat vaker trots op jezelf en laat dat ook zien. Daar heb je alle reden toe.” CU: #107 Aanval vd Dag | #107 Limburg | #108 Denemarken
  5. [Blog] Train de Trainer

    Van 20 tot 22 april werd de EPZ Omloop van Borsele verreden, een wereldbeker wedstrijd voor junior-dames. Ook ik zat weer zoals ieder jaar in de ploegleiderswagen. De koers van dit jaar was echter alles behalve leuk. Na de tijdrit van vrijdag was het op zaterdag al meteen volledig raak. De ene valpartij na de andere valpartij vond plaats en bijna alle ploegen hadden wel iemand die de koers moest verlaten. Zo ook wij, want na één rit in lijn waren er nog maar drie van de zes rensters over. De laatste dag was helaas nog veel erger. De ploegleiders waren duidelijk geschrokken van de eerste dag, wat voor een enorme chaos in de volgerskaravaan zorgde. Menig ploegleider dacht niet meer aan zijn collega’s. Een valpartij halverwege koers was hier een mooi valpartij van. De Duitse nationale selectie had twee rensters erbij liggen die bij hulp nodig hadden met hun materiaal. De ploegleider van de Duitsers hielp de eerste renster die hij tegenkwam, terwijl de ander 100 meter verderop om hulp bleef roepen. “Die wordt wel opgevangen door een ander,” dacht ik nog. Maar toen ik met auto 15 de renster tegenkwam, was ik de eerste die voor haar stopte. Collegialiteit was duidelijk ver te zoeken vandaag. Maar collegialiteit was niet het enige dat niet aanwezig was vandaag. De regel “veiligheid van de rensters gaat voor alles” was ook niet aanwezig. Zo was er een Belgische ploegleider die een renster had aangereden en zat ik zelf laat in de koers bijna in een veel groter ongeluk. De groep voor mij werd verkeerd gestuurd. Van de drie ploegleiders voor mij, zag er één dat te laat. Volle bak gooide hij zijn auto op de rem, de veiligheid van iedereen om zich heen in gevaar brengend. Ikzelf had op dat moment twee rensters achter mijn auto en had de keuze: de auto redden of de rensters redden. Ik koos voor de rensters en stuurde mijn auto rechts de berm in. De rensters konden gelukkig door en konden de ploegleider voor mij maar net ontwijken. Mijn auto daarentegen stond volledig klem in een berm die wel erg stijl naar beneden liep. Met vier wielen stond ik los van de grond. Ik kon werkelijk geen kant op. Gelukkig waren we in Zeeland, de plek waar je bij de eerste beste persoon kan aanbellen met de vraag of ze een trekker in de tuin hebben staan. En zo geschiedde. Direct stond de hele buurt klaar om te helpen en takelden we de auto weer veilig de weg op. Wonderbaarlijk genoeg zit er geen krasje op. Ik baal van het incident, maar was blij dat ik mijn auto goed genoeg onder controle had om erger te voorkomen. Maar vooral ben ik blij met de keuze die ik maakte: veiligheid van de rensters eerst. Ik heb me echt verbaasd over mijn collega’s deze koers. Ik hoop dat ik dit niet vaak meer hoef mee te maken. CU: #106 Juniorenselectie | #107 Aanval vd Dag | #107 Limburg
  6. [Blog] Train de Trainer

    Daar loop ik dan. Langs dan kant van het weg, nog drie kilometer te gaan tot huis. Mijn fiets in mijn hand en mijn voorwiel in de lucht. Ondertussen ben ik van boven tot onder bedekt in koeienmest. Gelukkig is het mooi weer. Het was een warme dag, zo’n 25 graden. Ik had besloten om een duurtraining te doen van zo’n ruime zestig kilometer. Vanuit huis ben ik naar de kust gefietst om langs de duinen in Katwijk te belanden, daar een bakkie te doen en vervolgens met een ommetje weer naar huis te fietsen. De training was heerlijk. Ik voelde mij goed en genoot van het zonnetje. Dus toen er vlak voor het eind op een lang stuk langs de snelweg een trekker voor me de weg opdook, kon ik het niet laten om erachteraan te rijden. Met ruim 50 per uur reed ik uit de wind bij de trekker. Lange tijd was het leuk, tot het moment dat het ding over een drempel reed. Alle mest die eraan gekleefd zat kwam in een klap naar beneden zetten en een regen van schijt vloog me om de oren. Wellicht was het toch niet zo’n goed idee geweest om hier achter te gaan zitten. Een kilometer verderop werd het alleen nog maar erger: een klapband aan mijn voorwiel. Met een doffe klap landde mijn velg op het asfalt… en brak. De bovenkant van mijn velg lag volledig in stukken en wonder boven wonder wist ik mijn fiets recht te houden. Nu had ik wel een reservebandje bij me, maar een reservevelg paste helaas niet in mijn achterzakje. En dus werd het lopen. Drie kilometer lang marcheerde ik moet mijn fiets in mijn hand en van onder tot boven bedekt in de koeienschijt naar huis. Ik maak nog eens wat mee zo. CU: #105 Trekker | #106 Juniorenselectie | #107 Aanval vd Dag
  7. Een hoop medailles, maar goud is gewoon niet helemaal onze kleur denk.
  8. [Focus] Focus Songfestival 3

    Het nieuwe systeem is nu weer het oude systeem toch?
  9. [Blog] Train de Trainer

    Weer een illusie minder. Dat is de conclusie na afloop van mijn trainingskoers op Papendal. Om weer echt goed te kunnen koersen moet ik nog flink wat stappen maken en dan vooral op gebied van techniek. Nu koos ik met Papendal ook wel een flink zware trainingskoers. De 45 gemiddeld die Gaussier eerder al noemde was niet gelogen. Ook vandaag lag het tempo zo verschrikkelijk hoog. Met meerdere Continental renner aan het vertrek en een hele grote hoeveelheid Elite-mannen was het niet verbazingwekkend dat het flink hard ging. En toch was het niet de snelheid op zich die me nekte. Ik was stom genoeg om achteraan te staan bij de start. In een peloton van zo’n honderd renners is dat alles behalve handig. Vanaf het vertrek probeerde ik uit alle macht naar voren te komen, wat redelijk goed lukte, maar voorin blijven was een ander verhaal. Ik merkte duidelijk dat het lang geleden was dat ik voor het laatst koerste. De comfort was ver te zoeken en echt mijn plekje houden zat er niet bij. Daarnaast was ook mijn bochtentechniek niet sterk genoeg, waardoor ik steeds weer afstand verloor. Hierdoor kwam ik veel achterin te zitten en dat is op een bochtig parcours alles behalve handig. Na iedere bocht ontstaat er namelijk een harmonica effect, waardoor de achterste renner flink moeten sprinten om terug bij de eersten te komen. Het duurde dan ook slechts drie rondes voordat ik het peloton moest laten lopen. Flink teleurgesteld. Ik voelde mij direct weer de pannenkoek die ik altijd geweest ben. Zin om mij nog zes keer te laten dubbelen had ik niet en dus ben ik na een half uur afgestapt en terug naar huis gereden. Op zoek naar andere trainingskoersjes dan maar. CU: #104 Schijt | #105 Trekker | #106 Juniorenselectie
  10. [Blog] Train de Trainer

    Je zal je verbazen waar een forum als PCM Focus al niet goed voor is. Ik kan me niet herinneren wanneer ik hier voor het laatst iets heb gedaan dat ook echt te maken heeft met het computerspelletje, maar toch hang ik hier al best een tijdje rond. Het leuke is dat hier veel mensen rond hangen met een passie voor het wielrennen. Iedereen die zo’n wielermanagerspelletje speelt, ziet zichzelf immers ook wel als real life pro cycling manager toch? En die droom, die bij iedereen toch stilletjes aanwezig is, levert best interessante samenwerkingen op. Om te beginnen is daar @GVC, die een prachtige website voor mij heeft gebouwd en inmiddels bezig is aan een nieuwe site voor de ploeg. Ondertussen is @Gaussier aangesloten als mekanieker. Niet onverdienstelijk trouwens, want wanneer de drukte met studie geen parten spelen is hij de mekanieker die ik het liefst achterin de auto heb zitten. Ook met @Dinoow werk ik inmiddels al een tijdje samen. Het is inmiddels al voor het tweede seizoen dat ik me zijn trainer mag noemen en die samenwerking loopt nog altijd voorspoedig. En dan is er nog @kieken 4380, met wie een nieuwe samenwerking begint te ontstaan. Vorig seizoen kreeg hij ons aan het vertrek van het profcriterium in Ninové en dit jaar maakt hij zijn debuut als ploegleider voor mijn junior-dames ploeg. Best nuttig dus, zo’n computerspelletje. Al met al kan het een leuk netwerk opleveren. Mocht hier nog iemand rond lopen die het leuk lijkt om aan de slag te gaan in de wielersport, neem dan gerust eens contact op. Ervaring niet vereist, als de wil om te leren maar aanwezig is. Wie weet kunnen we bovenstaand lijstje dan snel uitbreiden. CU: #103 Papendal | #104 Schijt | #105 Trekker