Sign in to follow this  
Tijn

PCM Focus' Cols, Passo’s, Puerto’s en Klimmetjes

69 posts in this topic

Arbiskopf (2022 m)| Oostenrijk | Tirol
max. stijging: 20% (Aschau) / 18,2% (Hippach) / 18,2% (Zell am Ziller)
gem. stijging: 9% (Aschau) / 10,6% (Hippach) / 9,1% (Zell am Ziller)
lengte: 16,2 km (Aschau) / 13,3 km (Hippach) / 15,8 km (Zell am Ziller)

ArbiskopfN.gifvanuit Aschau
ArbiskopfS.gifvanuit Hippach
ArbiskopfNE.gifvanuit Zell am Ziller

De Arbiskopf is voor wielrenners en mountainbikers hét kroonjuweel in het Zillertal. De drie zijdes, die stuk voor stuk omhooglopen over de bekende Zillertaler Höhenstrasse, scoren alle drie hoog in lijstjes van zwaarste beklimmingen in Europa. Volgens de website cyclingcols.com, van bergfietsfanaat Michiel van Lonkhuyzen (bekend van het tijdschrift Fiets), is de Arbiskopf zelfs de nummer vier van Europa!

Ik ben momenteel zelf aan het genieten van een vakantie in Zell am Ziller, waar volgens de lokale bevolking de gemakkelijkste kant begint. En ik hoop dan ook dit monster op m’n palmares te mogen zetten. Vanuit Hippach ben ik hem al een stukje opgereden, maar werd ik gehinderd door een huis dat in lichterlaaie stond, helaas. Die beklimming kun je hier zien.

zillertaler-hoehenstrasse.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Col de Tentes (2208 m) | Frankrijk | Midi-Pyrenées
lengte: 29,9 km
gem. stijging: 5%
max. stijging: 12%

Tentes.gif

De Col de Tentes – gelegen in de beroemde Cirque de Gavarnie – is ongetwijfeld een van de meest spectaculaire en bijzondere cols in Europa. Het zijn de ongerepte, kale bergweides en ruige Pyreneëentoppen die je de meer dan lastige hellingen in de laatste tien kilometers doen vergeten. En vóór die tien kilometers zorgen de kletterende beekjes en beboste bergflanken voor de nodige afleiding. Toegegeven, de beklimming is lang, maar het gehuchtje Gavarnie biedt de mogelijkheid tot een pauze. Daarna kun je, bijgetankt en wel, beginnen aan de laatste tien kilometers naar de Col de Tentes. Op de top vindt men een grote parkeerplaats. Hier geen smaakloze wellnesshotels, enkel brede uitzichten op Dolomietachtige drieduizenders.

BV-Tentes5057.JPG

Enkele StreetView-impressies: hierhierhier en hier

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bise (1502 m) | Frankrijk | Haute-Savoie
max. stijging: 12,5%
gem. stijging: 7,1%
lengte: 9,9 km

Bise.gif
Bise, met de naam van een Hollands rauwkostmerk, is een bijzondere beklimming. Allereerst is hij lastig, met lange stroken van boven de 10%. Daarnaast is het de noordelijkst gelegen Franse col van boven de 1500 meter.

Behalve de bovenstaande feitjes, is het ook nog eens een heel mooie beklimming. In het begin is ‘ie saai; de weg loopt door een dichtbegroeid naaldbos en van vergezichten is absoluut geen sprake. Maar wanneer je de kruising naar Ubine passeert, openbaart het Savoise berglandschap zich en kun je genieten van grazende koeien op bergweides en hoge Zwitserse toppen.

2015-darbon-01.jpg

Edited by tijn11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Doe dit is voor de Hahntenjoch.
Daar ben ik met de auto 2x gepasseerd, wat een fucking mooie pass is dat zeg.
De moeite waard om over te rijden als de Fernpass vast staat.
Ook veel wielrenners gezien.
(Zowel vanuit Imst en vanuit Elmen is die mooi, vanuit Elmen denk iets makkelijker)

Edited by Jodelaar

Share this post


Link to post
Share on other sites
7 minuten geleden zei Jodelaar:

Doe dit is voor de Hahntenjoch.
Daar ben ik met de auto 2x gepasseerd, wat een fucking mooie pass is dat zeg.
De moeite waard om over te rijden als de Fernpass vast staat.
Ook veel wielrenners gezien.
(Zowel vanuit Imst en vanuit Elmen is die mooi, vanuit Elmen denk iets makkelijker)

Doe ik straks!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hahntennjoch | Oostenrijk | Tirol
max. stijging: 14,2% (vanuit Brennbichl/Imst) / 13,6% (vanuit Gräben)
gem. stijging: 7% (vanuit Brennbichl/Imst) / 6,2% (vanuit Gräben)
lengte: 16,9 km (vanuit Brennbichl/Imst) / 14,8 km (vanuit Gräben)

HahntennE.gifvanuit Brennbichl/Imst
HahntennW.gifvanuit Gräben

De Hahntennjoch staat bekend als het alternatief voor de bekendere Fernpass, wanneer daar files staan. Gevorderde automobilisten die geen zin hebben in stilstaan, optrekken en weer stilstaan nemen in dat geval graag de Hahntennjoch.

Vanuit Brennbichl is de Hahntennjochde het moeilijkst, met lange, steile stukken en weinig afvlakkende gedeelten. Dat laatste heeft de kant van Gräben wél, tussen kilometer 13 en 5 voor de top vind je lange stukken vals plat. Goed om even bij te tanken voor de laatste vijf steile kilometer.

Echter is het nemen van de col niet zonder gevaren. Er is een gevaar op lawines, stenen kunnen op de weg vallen en de pas kan - ook bij droog weer - gevaarlijk zijn. Dat staat aangegeven op borden aan de voet in Imst of in Gräben.

Ondanks dat is de Hahntennjoch een beeldschone pasovergang. Je hebt zicht op vele Alpentoppen, al dan niet besneeuwd als je er vroeg in het zomerseizoen bent (of laat). hahntennjoch-b75b5e02-ba20-4c82-b402-d4825a296d0d.jpg?width=1000

Edited by tijn11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kan wel afgesloten zijn bij regen.
Groot lawinegevaar door veel lawines in het verleden.
Ook veel rol gevaar van stenen.
Staat als je bij Imst omhoog rijdt ook een waarschuwingsboord dat zelfs bij droge omstandigheden deze pass gevaarlijk kan zijn.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik zal het even aanpassen ;)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Älggi (1636 m) | Zwitserland | Unterwalden-Obwalden
max. stijging: 19,2%
gem. stijging: 11%
lengte: 10,5 km

Alggi.gif
Bij de 150e verjaardag van de Zwitserse nationale geografische dienst, Swisstopo, berekenden ze als traktatie het topografische middelpunt van Zwitserland. Deze bleek te liggen op de Älggi, en sindsdien fungeert het bergplateau als centrum van Zwitserland. Geografisch gezien dan.

De Älggi is een vreselijke klim. Hij is lang, smal, slecht geasfalteerd en op sommige stukken grillig steil. Precies op het midden bereikt het slingerende weggetje zijn hoogtepunt qua stijgingsgraad, 19%. Daarna vlakt hij geleidelijk af, om op twee kilometer van de top weer flink pittig te worden. Zelfs licentiehouders en goede cyclorijders moeten hier vol aan de bak.

120526042.jpg

Edited by tijn11

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik denk het niet, aangezien het weggetje niet heel breed is. ;)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tre Cime di Lavaredo (2362 m) | Italië | Veneto

max. stijging: 16,4% (vanuit Dobbiaco Nuovo) / 16,4% (vanuit Cella)
gem. stijging: 4,3% (vanuit Dobbiaco Nouvo) / 4,5% (vanuit Cella)
lengte: 27,1 km (vanuit Dobbiaco Nouvo) / 34,1 km (vanuit Cella)

AuronzoN.gifvanuit Dobbiaco Nuovo
AuronzoS.gifvanuit Cella
Auronzo.gif   laatste stuk in detail

Tre Cime di Lavaredo, het is – net als zijn naam – een prachtige beklimming. Drei Zinnen, zo worden de driepunters die verdacht veel op het werk van Gaudí lijken, in Duitsland en Oostenrijk genoemd. En zo puntig en ruig als de Tre Cime zijn, zo steil en grillig is het laatste stukje weg naar de top. Bijkomen kan, doe dat in het Rifugio Auronzo. En als je geen Italiaans spreekt, neem dan maar een glaasje in de Auronzo Hütte. Want ja, in dit deel van Italië is alles tweetalig. Ook de Tre Cime.

Omdat beelden meer zeggen dan woorden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kitzbüheler Horn (1990 m) | Oostenrijk | Tirol
max. stijging: 17,3%
gem. stijging: 12,2%
lengte: 10,3 km

KitzbuhelerHorn.gif
Als er één berg is, die het predikaat ‘Zwaarste klim ter wereld’ verdient, dan is het de Kitzbüheler Horn wel. Over geen enkele klauterpartij werd naderhand met zoveel afschuw en ontzag gepraat dan over Horn. De plaatselijke VVV praat over een verschrikking waar alleen echte durfals boven komen, en vrijwel iedere autoriteit op gebied van fietsbeklimmingen is het erover eens dat de weg naar het Gipfelhaus op de top onverantwoord steil is aangelegd. Qua moeilijkheidsgraad laat de Horn andere joekels – de Zoncolan, Mortirolo en Angliru incluis – ver, héél ver achter zich.
Afbeeldingsresultaat voor kitzbuheler horn

Zonder het allerkleinste verzet te monteren, kom je hier niet boven. Een 28x34 misschien wel, en het liefst neem je een mountainbike mee. Wolfgang Steinmayr is volgens locals dé temmer van de Kitzbüheler Horn. Sinds 1971 wordt ieder jaar een wedstrijd gehouden tot het Alpenhaus, een soortement van klimtijdrit met massastart. De eerste vier edities werden cum laude gewonnen door Steinmayr. De Tiroller daagde de ware bergkoning Lucien van Impe uit voor een duel op de flanken van de Horn. 30.000 euro werd aangeboden, wie won mocht het houden.

Steinmayr ging als een dolle stier tegen de Horn op, in de hoop De Kleine van Mere uit z’n wiel te krijgen. Met een verzet van 39x22 was hij ambitieus, en dat monsterverzet nekte hem uitendelijk. Hetgeen onwaarschijnlijk leek in zo’n titanenstrijd werd werkelijkheid: na zes kilometer stapte hij af om op adem te komen. Van Impe zette een nieuw tijdsrecord weg op de Horn, dat van könig Steinmayr was weggeblazen.

kitzhorn.jpg

 

Inmiddels is er door de Oostenrijkse ex-prof een nieuwe snelste tijd neergezet in de nog altijd gehouden jaarlijkse klimtijdrit op de Horn. 28:24 is een nieuw referentiepunt voor toekomstige durfals. Onwaarschijnlijk, zou ik het bijna noemen, want toen ik de Horn bedwong afgelopen zomer, zat ik na drie kilometer al aan die tijd. Ook ik ben – evenals Steinmayr – afgestapt: abandon op de zwaarste van allemaal.

kitzbuhel-17.JPGkitzbuhel-18.JPG

Bron: http://rob1958.beepworld.de/bergrennenkitzbuehel.htm (voor de tijden van Steinmayr en Van Impe)

Edited by tijn11

Share this post


Link to post
Share on other sites
Op 23-8-2016 om 10:42 zei Jodelaar:

Kan wel afgesloten zijn bij regen.
Groot lawinegevaar door veel lawines in het verleden.
Ook veel rol gevaar van stenen.
Staat als je bij Imst omhoog rijdt ook een waarschuwingsboord dat zelfs bij droge omstandigheden deze pass gevaarlijk kan zijn.

Je hebt er mooie foto's gemaakt vriend.

Share this post


Link to post
Share on other sites

En ik blijf dit ook mooi vinden. Je zoekt het goed uit Tijn. Mooi. Ik heb trouwens zelf in de Giro enorm zitten genieten van de uitzichten op de Mendelpass/Passo Mendola. Maar zo valt er over de Pordoi, de Fedaia, de Giau en vele beklimmingen daar in de buurt genoeg te vertellen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mendola zal ook nog wel een keer de revue passeren.

Passo di Sella is ook prachtig met dat grandioze massief op de top.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tremalzo Pass met Passo Nota is ook vet.

Share this post


Link to post
Share on other sites
6 uur geleden zei Matthijs:

Je hebt er mooie foto's gemaakt vriend.

Hoe weet je dat?

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 uur geleden zei Jodelaar:

Hoe weet je dat?

Wat denk je ;c ik heb het allemaal voorbij zien komen op FB.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this