Sign in to follow this  
AngliVentoux

Wielerlab: Combinatietruien

6 posts in this topic

De credits voor deze reeks gaan naar Juraj.

DEEL 1: Waarom een combinatieklassement? 

1.1: Inleiding:

Over een week barst in Frankrijk de strijd weer los om de gele, de groene, de bolletjes- en de witte trui. We vinden het al vanzelfsprekend dat de renners in de Ronde van Frankrijk om deze vier kleinoden strijden. Maar hoe vanzelfsprekend is dat eigenlijk?

In een niet zo ver verleden werd er namelijk geen witte trui voor de beste jongere uitgedeeld. In plaats daarvan werd de beste allrounder beloond met de lapjestrui, die vooral qua vormgeving tot de verbeelding sprak. De laatste 'lapjes' werd in 1989 uitgereikt aan de Nederlander Steven Rooks.

De herinvoering van de lapjestrui is echter niet mogelijk, omdat de UCI-reglementen bepalen dat er in een wielerronde slechts 4 truien mogen worden uitgereikt.[1] Er zou dus eerst een klassieke trui moeten sneuvelen alvorens men aan een nieuwe kan denken.

Wij zijn van mening dat de witte trui weinig meerwaarde biedt en daarom best vervangen kan worden, door een combinatieklassement dat de beste allrounder beloont, naar het voorbeeld van de teloor gegane lapjestrui,. Die mening zullen we staven in een driedelige reeks.

In dit eerste deel schetsen we de tekortkomingen van het huidige jongerenklassement, waarna we in de twee volgende delen telkens twee berekeningswijzen onderzoeken om tot een combinatieklassement te komen dat een waardig alternatief voor de witte trui kan bieden.

Na dit onderzoek, zullen we het beste alternatief eruit pikken om vervolgens doorheen heel de nakende Tour de France dit fictieve combinatieklassement te berekenen. Na drie weken van geregelde updates kan de lezer dan oordelen of die fictieve strijd spannender geweest zou zijn dan degene die in realiteit om de witte trui werd gestreden...

1.2: Analyse witte trui
Pro:
- Erkenning jong talent
- Overzichtelijk klassement
Contra:
- Zinloos in geval van monstertalenten
- Grote verschillen / weinig spankracht
- Ondergeschikt aan geel: geen “koers in de koers”
  

Maar first things first: waarom is die witte trui überhaupt aan vervanging toe? Het is toch een nobel streven om het jong rondetalent wat erkenning te geven?

Klopt, maar hoeft zo’n trui nu echt als de winnaar ervan zo ook al op het eindpodium geraakt? In de laatste tien jaar slaagden Contador, Schleck (x2), Quintana (x2) en Pinot daar immers in. Dergelijke monstertalenten hebben geen aparte trui nodig om het jeugdig talent in de schijnwerpers te stellen, waardoor de witte trui in 60% van de gevallen volkomen overbodig blijkt.

In het zog van die redenering valt op dat de verschillen in het jongerenklassement behoorlijk oplopen. Met wat geluk is er nog enige spankracht tussen twee renners (zoals vorig jaar, toen het verschil tussen winnaar Adam Yates en runner-up Meintjes slechts 2’16’’ bedroeg), maar een derde jonge hond staat zelden op de foto (vorig jaar volgde Buchmann als derde in de stand al op 42’58’’). Dit gebrek aan spankracht maakt van de strijd om wit doorgaans een formaliteit.

Te meer omdat je als renner geen creatieve manieren kunt bedenken om de witte trui naar je toe te trekken. Aangezien je sowieso mee strijdt om de ereplaats in het algemeen klassement, zullen (de ploegen van) andere klassementsrenners je tot de orde roepen zodra de witte man met een aanval tracht te verrassen. En omdat je onderweg geen punten kunt sprokkelen (zoals in het punten- en bolletjesklassement), biedt de witte trui van nature uit geen incentive om aan te vallen.

Er is dus zelden een “koers in de koers” is als het op wit aan komt. Dit klassement is strikt ondergeschikt aan dat van de gele trui, dat op exact dezelfde manier berekend wordt.

Al kan dit laatste à la limite nog als een voordeel worden bekeken. Het systeem van de de witte trui is namelijk heel overzichtelijk: de eerste renner in de stand die jonger is dan 26[2] wint de witte trui en daar is de kous mee af. Voor bepaalde vormen van het combinatieklassement ligt dat wel net iets gecompliceerder.

Niettemin is dit minieme voordeel van de overzichtelijkheid allesbehalve zaligmakend. Voor iedere trui in de Tour zou er “koers in de koers” moeten zijn, met een voldoende aantal kanshebbers die aan elkaar gewaagd zijn en die hun concurrentie op geslepen wijze de loef kunnen afsteken.

Aangezien de witte trui op al deze criteria een onvoldoende scoort, wensen wij ons heil te zoeken in het combinatieklassement. Daar men heel creatief kan zijn in de wijze waarop men de beste allrounder in een wielerronde aanduidt, is het belangrijk de meest attractieve berekeningswijze voor dit klassement te vinden. De berekening moet bovendien objectief en begrijpbaar blijven.

De zoektocht naar dat exacte evenwicht begint morgen, wanneer we in deel twee van deze reeks de klassieke “lapjestrui” en de “etapjestrui” op basis van een zelfbedachte formule zullen bespreken. Tot dan!


[1] Zie artikel 2.6.013 van de UCI Cycling Regulations: Part 2 Road Races (http://www.uci.ch/mm/Document/News/Rulesandregulation/17/73/59/2-ROA-20170112-E_English.pdf ; p.48) 

[2] De renners die in aanmerking komen voor de witte trui, zijn die renners die op 1 januari van het betreffende rondejaar jonger dan 25 jaar zijn. Technisch gezien kan de winnaar van de witte trui dus maximaal 25 jaar en 7 maanden oud zijn.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ben benieuwd hoe die formule er gaat uitzien t.o.v. het combinatieklassement in de Vuelta, dat eveneens weinig bestreden is.

 

KUTGW

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heel benieuwd naar het vervolg. Snap het gebrek aan meerwaarde van het officiële jongerenklassement (aangezien je die titel ook officieus kan dragen). Vind de specifieke erkenning voor jeugdige klassementsrenners goed, maar dan ze hadden ze inderdaad meer rond plek 20 moeten fietsen (dus echt in de schaduw van de top) ivm de in het stuk genoemde redenen. Een neo-prof klassement zou dan misschien meer op zijn plek zijn. Maar ook daarvoor geldt dat je erg afhankelijk bent van ploegbelangen.

Een tussensprintklassement lijkt me wel echt in het plaatje passen van 'koers in koers' en zou mogelijk bevorderend zijn voor de kracht van de groene trui (al is Sagan natuurlijk een prachtige winnaar).

Ik ben benieuwd wat de uitwerking van het combinatieklassement is, en hoe dat wel voor de gewenste koers in koers kan zorgen.

Mooi stuk :) Hou ik wel van.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wederom gaan de credits voor dit stuk naar @Juraj.

DEEL 2:

2.1 Analyse Lapjestrui:
Pro:
- Eenvoudige berekening  
- Geworteld in de wielertraditie
Contra:
- Te afhankelijk van het algemeen klassement
- Beloont niet noodzakelijk beste allrounder
- Geen afzonderlijke strijd

Van de vier mogelijke formules die we zullen bespreken om een mogelijk combinatieklassement te berekenen, lijkt het logisch om bij de meest bekende en beproefde formule te beginnen. Deze werd in het verleden namelijk al gebruikt om de lapjestrui in de Tour uit te delen en tot op vandaag gebruikt men de formule om de witte combinatietrui in de Vuelta uit te delen.

Het principe is eenvoudig: men maakt de optelsom van de plaatsen die een renner bezet in de drie grote eindklassementen om zo tot een bepaald (straf)puntentotaal te komen. Een simpel voorbeeld: een renner die tweede staat in de stand om gele trui, derde in de stand om de puntentrui en vijfde in de stand om de bergtrui, zal een (straf)puntentotaal van 10 (2 + 3 + 5) krijgen in het combinatieklassement. De renner met de laagste score mag uiteindelijk met de trui naar huis.

Deze berekeningswijze moet het dus vooral hebben van zijn eenvoud en traditie. De nadelen van deze formule komen echter al snel naar boven wanneer we een simulatie[1] maken voor de laatste drie edities van de Tour (zie onderstaande tabel). Hieruit blijkt namelijk dat de eindwinnaar telkens ook het combinatieklassement zou gewonnen hebben.

Deze afhankelijkheid van het eindklassement wordt onderstreept door de statistiek dat slechts 1 van de 9 podiumplaastsen (over drie jaar gezien) in het combinatieklassement, niet overeenstemmen met die van het gele eindpodium in Parijs. Enkel bolletjestrui Majka kon in 2016 als niet-klassementsrenner enigszins in de buurt blijven van eindwinnaar Froome. Dit maakt dat het aantal kanshebbers voor de lapjestrui uiterst beperkt is, wat geen aanleiding zal geven tot een open strijd, te meer omdat de strijd om geel doorgaans zal primeren.

Bovendien is het zeer de vraag of deze formule wel echt de beste allrounder beloont. Uit de simulatie blijkt immers dat Peter Sagan als groene nooit in aanmerking kwam voor de lapjestrui. Nochtans kan hij op alle terreinen uit de voeten en zou de modale wielerliefhebber hem wellicht als beste allrounder van het huidige peloton zou aanduiden. Uiteraard zou Sagan iets dichter kunnen eindigen indien hij een doel zou maken van een lapjestrui die daadwerkelijk werd uitgedeeld (en dus niet louter bij simulatie), maar dan nog lijkt het voor een sprinter haast onmogelijk om de verpletterende invloed van het algemeen klassement te overstijgen.

Lapjestrui.png

Het dient evenwel opgemerkt te worden dat deze dominantie van het algemeen klassement zich in de jaren 80 iets minder liet gevoelen, omdat de lapjestrui toen op basis van de combinatie van 4 klassementen werd uitgedeeld (in plaats van 3). Toen werd namelijk ook het teloor gegane tussensprintenklassement (beloond met de rode trui), in rekening gebracht.

Technisch gezien zou men ook in 2017 de tussensprinten in rekening kunnen brengen, waardoor de sprinters iets beter vertegenwoordigd zouden worden in het combinatieklassement. Het lijkt ons evenwel niet aangewezen om een hypothetisch (tussensrpinten)klassement  in het leven te roepen, enkel en alleen om zo een ander hypothetisch (combinatie)klassement te kunnen berekenen. Daarom werd deze verfijning niet in de analyse betrokken, ondanks dat het wellicht een positief effect zou hebben op de formule van de lapjestrui.  

Alles bij elkaar lijken we dus te moeten besluiten dat een combinatieklassement op basis van deze formule geen echte meerwaarde blijkt, vooral omdat het in grote lijnen een kopie vormt van het eindklassement. Daarmee wordt het doel, namelijk de renner met de meeste allround-kwaliteit belonen, niet bereikt, vermits met name de sprinters onredelijk in het nadeel zijn ten opzichte van de klimmers.   

2.2 Analyse Etapjestrui: 
Pro:
- Onafhankelijker van algemeen klassement
- Geen champagnetoestanden in Parijs
Contra:
- Klimmers in het voordeel ten opzichte van sprinters
- Grijze muizen in plaats van allrounders
- Eindwinnaar alsnog sterk in het voordeel     

Een andere manier om het combinatieklassement te berekenen, zou erin kunnen bestaan om per etappe de positie in de rituitslag van iedere renner bij elkaar op te tellen. Hoe beter je rituitslag, hoe minder strafpunten je krijgt, hoe beter je in de stand om de ‘etapjestrui’ komt te staan.

Via deze berekening is het onderscheid tussen het combinatieklassement enerzijds en het algemeen klassement anderzijds, net iets groter dan bij de lapjestrui. Dat blijkt ook uit de simulatie (zie onderstaande tabel): via deze formule worden in de laatste drie edities slechts 4 van de 9 podiumplaatsen gedeeld (ter vergelijking: bij de lapjestrui was dit nog 8 van de 9).

Tot zover het goede nieuws, want voor het overige blijkt ook hier weer dat klimmers beduidend in het voordeel zijn ten opzichte van de sprinters. De voornaamste reden hiervoor is dat sprinters in bergetappes al snel voor de bus kiezen en zodus bijzonder veel plaatsen in de rituitslag verliezen, terwijl klassementsrenners ook in vlakke etappes altijd attent voorin het peloton willen eindigen.

Wellicht zou de officiële invoering van de etapjestrui er wel voor kunnen zorgen dat sprinters net iets langer aanklampen in bergetappes, maar dan nog wordt het bijzonder moeilijk om de klimmers het vuur aan de schenen te leggen. Zo komt Sagan in 2015 zelfs met 12 podiumplaatsen nog niet eens in de buurt van Valverde en co.

Ter volledigheid werd ook de uitslag van 2011 opgenomen, om te zien hoe Philippe Gilbert het er in zijn boerenjaar vanaf bracht. Zijn resultaat is enigszins hoopgevend: als allrounder wiens slechtse onderdeel het pure klimmen betreft, komt hij nog enigszins in de buurt van de klassementsrenners. Helaas koos Gilbert in 2011 slechts één keer echt voor de bus. Dus zelfs indien hij zijn zinnen had gezet op de etapjestrui, zou hij hoogstens 100 punten van zijn score kunnen afschaven. Daarmee zou hij nog niet eens op het podium zijn gekomen.

Wie dan wel weer op het podium komen, zijn grijze muizen als Kreuziger (2016) en Van Garderen (2014). Wanneer men de beste allrounders moet opnoemen, zijn dit niet meteen de eerste namen die de modale wielerliefhebber in gedachten heeft. Toch volstaat de saaie regelmaat om via deze puntentelling tot de beste allrounders gerekend te worden, wat aangeeft dat er toch iets schort aan de formule.

Om dat laatste in de verf te zetten, moet overigens gezegd worden dat Valverde de etapjestrui in 2016 en 2015 wellicht niet had gewonnen indien het om een officiële trui ging. Eindwinnaar Froome bezondigde zich in Parijs namelijk twee jaar op rij aan uitbollen met een glaasje champagne. De plaatsen die hij daar verloor, zouden ruimschoots volstaan hebben om ook dit nevenklassement naar zijn hand te zetten. Al was er dan toch nog een beetje spanning geweest tot in Parijs, waardoor we op z’n minst van die vreselijke champagnetoestanden verlost zouden zijn.

Etapjes.png

De eindbalans van de experimentele ‘etapjestrui’ is dan ook dat dit alternatief net iets beter is dan de formule die bij de klassieke lapjestrui wordt aangewend. Het grote aantal ‘te verdienen’ punten zorgt voor een flexibeler klassement dat zodoende spannender is dan dat van de lapjestrui. Helaas blijven de klimmers, ondanks deze lichte verbetering, ook met dit alternatief oververtegenwoordigd. En tot overmaat van ramp kunnen ook grijze muizen beloond worden voor hun kleurloze regelmaat, ten nadele van de aanvallende Majka’s van deze wereld.

De zoektocht naar een beter formule blijft dus aan de orde. Daarom zullen we die morgen verder zetten. U kunt dan een analyse verwachten van de “pluspuntentrui” en de “blauwe trui”. Hopelijk voldoen die wel aan alle eisen om tot een spannend en volwaardig vierde klassement in de Tour te komen...


[1] In de simulaties werd het hypothetische eindpodium van dergelijk combinatieklassement berekend op basis van de officiële uitslagen. Renners van wie de naam tussen haakjes staat, eindigden niet noodzakelijk hoog in dit eindklassement, maar werden ter voorbeeld opgenomen in de tabel omwille van hun bijzondere kwaliteiten (zoals een hoog allround-karakter of het winnen van een bestaand nevenklassement).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Citaat

Voor het laatste deel van deze serie gaan de credits opnieuw naar @Juraj

DEEL 3: Pluspuntentrui, Blauwe trui en Conclusie

 

2.3 Analyse Pluspuntentrui
Pro:
- Sprinten telt ook mee: beloont echte allrounders
- Open strijd onder voldoende kanshebbers
- Sprintende bolletjestrui in Parijs
Contra:
- Iets ingewikkelder
- Nog steeds corollarium bij 3 klassieke (eind)klassementen

In de vorige twee formules werd uitsluitend met strafpunten gewerkt. In deze formule kiest men voor een hybride aanpak tussen pluspunten en strafpunten. In de eerste stap wordt per renner de optelsom gemaakt van de effectieve punten die men behaald heeft in zowel het puntenklassement als het bergklassement. In de tweede stap van de berekening wordt er één strafpunt afgetrokken voor iedere volle minuut die de renner  op de eindwinnaar verloren heeft.

Vermits er doorgaans meer punten te verdienen zijn in de strijd om groen dan in de strijd om de bollen, worden de sprinters in de eerste fase zwaar bevoordeeld. Dit voordeel wordt echter geneutraliseerd door de tweede fase, vermits sprinters doorgaans veel meer tijd verliezen op de eindwinnaar dan de klimmers die om de bergtrui strijden.

Dit levert een vrij gebalanceerd klassement op. De hypothetische uitslag van 2016 (zie onderstaande tabel) geeft zeer mooi weer hoe spannend de pluspuntentrui had kunnen zijn. Naast het uiterst minieme verschil tussen groene trui Sagan en bolletjestrui Majka, valt ook op dat rasechte aanvaller De Gendt de eindwinnaar Froome nipt van het podium houdt. In tegenstelling tot de lapjestrui en de etapjestrui, lijkt de eindwinnaar in deze formule dus minder automatisch verzekerd van een extra trui.

Omdat Cavendish in 2016 bijzonder veel punten wegsnoepte van de pure sprinters, lijkt deze categorie renners er bekaaid vanaf te komen. De uitslag van 2015 leert ons evenwel dat Greipel (goed voor 4 ritzeges) zich nog vrij goed kan handhaven, ondanks een 134e plaats in het algemeen klassement op meer dan 4 uur van Froome. In een wereld zonder Sagan is het voor een pure sprinter dus geen volkomen utopie om voor het combinatieklassement te gaan, mits de nodige inspanningen worden geleverd om niet iedere dag in de bus binnen te komen.

In een ideale wereld zou de strijd om de pluspuntentrui dan ook gestreden worden door een achttal renners (toegepast op 2016): de eindwinnaar (Froome), een tweetal dichte belagers in het algemeen klassement (Quintana, Valverde), de snelste sprinter (Greipel / Cavendish) , de sprinter die het best bergop mee kan (Sagan), de eigenaar van de bergtrui (Majka) en een tweetal aanvallers die overal wat kunnen sprokkelen (De Gendt, Van Avermaet).  

Dit breidt de groep kanshebbers op het combinatieklassement gevoelig uit, zeker vergeleken met de klassieke lapjestrui. Onder de 8 kandidaten zitten evenwel 3 renners die reeds met een trui naar huis mogen en die dus dubbel beloond kunnen worden, waardoor de meerwaarde van het klassement nog steeds betwist kan worden. Het vooruitzicht op een sprintende bolletjestrui in de straten van Parijs om toch maar dat ene extra puntje voor de pluspuntentrui te nemen, lijkt me echter meer dan de moeite waard om deze berekeningswijze te kunnen rechtvaardigen.

Pluspunten.png

2.4 Analyse Blauwe trui:
Pro:
- Eindklassement(en) geen vereiste
- Open strijd
- Grotere variatie in truiendragers
Contra:
- Zeer ingewikkeld
- Te strategisch?

Ook de Ronde van Italië heeft al enkele keren geëxperimenteerd met een combinatieklassement. De laatste keer was in 2006, toen Paolo Savoldelli de bijpassende blauwe trui won. De berekeningswijze die de Italianen hanteerden om deze uit te reiken is zo complex dat ik me hier beperk tot enkel een simulatie van de Tour 2016.

Het komt erop neer dat men na iedere rit kijkt naar de positie van de eerste 15 renners in alle klassementen (gele trui, puntentrui, bergtrui). De eerste van ieder klassement krijgt 15 punten, de tweede 14, de derde 13,... tot de vijftiende die nog 1 puntje krijgt. Deze punten worden vervolgens per renner opgeteld: zo kan een renner dus maximaal 45 punten per etappe verdienen. De renner die na 21 etappes de meeste punten vergaart, wint de blauwe trui.

Het grote voordeel van deze berekeningswijze ligt in het feit dat een eindklassement in theorie geen vereiste is om het combinatieklassement te winnen. Zo zal een sprinter die in de eerste week 7 dagen de gele trui draagt, evenveel punten verdienen als een klassementsrenner die in de laatste week pas het geel grijpt. Hetzelfde geldt voor de punten die in het bergklassement worden verdiend: een renner die met 10 bergpuntjes gedurende de eerste 7 dagen in de bollen rondrijdt, zal daar evenveel combinatiepunten voor krijgen als de klimmer die pas in de derde week oprukt en uiteindelijk met 200 bergpunten in Parijs de bollentrui mag omgorden.

Deze dynamiek maakt dus dat ook mindere goden zich in principe op de blauwe trui zouden kunnen toeleggen, wat voor een open strijd zorgt en een grotere variatie in de truiendragers. De keerzijde van de medaille is echter dat je de vraag kunt stellen of men zodoende de meest complete renner beloont, dan wel degene die het meest strategisch te werk gaat. Die kritiek hoort men ook weleens met betrekking tot de bollentrui, maar het probleem stelt zich hier des te scherper omwille van de toch wel zeer complexe berekeningswijze, die de strategische ruimte alleen maar doet toenemen.

Hoewel de blauwe trui in principe geen goede eindklassementen vereist, blijkt uit de berekening voor de Tour van 2016 toch dat het eindwinnaar Froome is die met de blauwe trui gaat lopen. Zijn voorsprong op Sagan en De Gendt is wel bijzonder klein. Ook Kittel en Majka blijven in de buurt, al pakken zij het leeuwendeel van hun punten in slechts één klassement. Van Avermaet behoudt dan weer de aansluiting door (vooral in de eerste week) in alle klassementen punten te pakken.

Een andere opmerkelijke vaststelling is dat Alaphilippe het via deze berekeningswijze beter doet dan Bardet, ondanks dat de renner van AG2R tweede werd in het eindklassement. Dit is een zeer mooie indicatie dat een goed eindklassement je niet automatisch een goede rangschikking in de stand om de blauwe trui bezorgt. In plaats daarvan wordt de allrounder naar boven gestuwd, wat nu precies de bedoeling hoort te zijn van een goed functionerend combinatieklassement.    

https://s10.postimg.org/a1p5ff68p/Blauwe_Trui.png

Extra achtergrond:
Zoals gezegd verwijst deze blauwe trui naar het combinatieklassement van de Giro 2006. Wie dat klassement opzoekt, zal opmerken dat Savoldelli een puntentotaal had van 775. Het grote verschil met Froome (388) valt omwille van twee redenen te verklaren.

Ten eerste is er het feit dat in de Giro van 2006 ook een vierde klassement meetelde, namelijk het tussensprintenklassement. Ten tweede is het zo dat men in de Tour meer punten voor de groene trui uitdeelt in vlakke ritten dan in bergritten, waardoor klassementsrenners doorgaans niet zo hoog staan in het puntenklassement. In de Giro 2006 kon je in iedere etappe evenveel punten verdienen, waardoor de klassementsrenners wel vrij hoog stonden in het puntenklassement. 

Vooral de eerste reden is bijzonder interessant. Zoals eerder besproken bij de “lapjestrui”, zouden we dit (fictieve) tussensprintenklassement in principe ook kunnen betrekken in de berekening van de blauwe trui. Men zou ook de individuele etappe-uitslagen aan de berekeningsbasis kunnen toevoegen, door per etappe aan iedere ritwinnaar 15 punten toe te kennen tot en met 1 punt voor de 15de in de rituitslag.

Deze twee mogelijke aanvullingen zullen we evenwel niet maken in het kader van deze analyse. Dat zou de berekening namelijk nog complexer maken en bovendien lijkt met name het verrekenen van de individuele etappeuitslagen voor een onredelijk / dubbel voordeel te zorgen ten aanzien van renners (sprinters) die in de eerste week goed scoren, vermits goede rituitslagen in de eerste week haast automatisch voor hoge klasseringen in het gele en groene klassement zorgen.

2.5: Conclusie

In de voorbije artikels hebben we de analyse gemaakt van vier mogelijke wijzen waarop men een combinatieklassement in de Tour kan berekenen. De klassieke Lapjestrui bleek te veel een kopie te zijn van het algemeen klassement, waardoor dit geen geschikt alternatief bleek voor de witte trui. Ook de Etapjestrui kon niet aan de verwachtingen voldoen, met name omdat het criterium van de regelmaat zwaarder doorweegt dan het criterium van de allround-kwaliteiten van een renner.

De Pluspuntentrui en de Blauwe trui lijken dan wel weer aan de verwachtingen te voldoen. In beide gevallen is er minstens in theorie sprake van een spannende strijd die voldoende afwijkt van die om het algemeen klassement. Hierdoor mogen we ‘koers in de koers’ verwachten in de strijd om de ‘vierde’ trui, wat een injectie zou geven aan ons wielerplezier. Niettemin zijn  ook deze twee alternatieven niet vrij van gebreken. De pluspuntentrui vereist goede noteringen in de eindklassementen en wie de blauwe trui wil begrijpen heeft maar best een diploma hogere wiskunde op zak.

Omdat wij geen keuze konden maken tussen beide truien, hebben we daarom besloten om gedurende de komende Tour de France gewoon het hypothetische combinatieklassement op basis van beide berekeningswijzen te berekenen! Zo kunnen we doorheen de Tour ervaren welk van beide truien het meest van schouders wisselt en waar de strijd het spannendst is. Aan het eind van drie weken Frankrijk kunnen we dan tot een beter geïnformeerde keuze komen.  

In afwachting van de koers kan u alvast twee extra lijntjes toevoegen aan uw lijst met pronostieken: wie wint de pluspuntentrui en de blauwe trui in de Tour 2017? Laat hier je pronostiek achter en kom binnen drie weken terug voor de bragging rights!

Edited by Tijn

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this