Stefanvk

[Blog] Train de Trainer

131 posts in this topic

1zmi0s1.jpg

Ken je dat? Je wilt iets ontzettend graag en wilt er heel graag hard voor werken. Je maakt een plan, bedenkt hoe je je doel gaat behalen. Stap voor stap werk je een schema uit waarmee je je doel gaat behalen. De eerste week voer je het plan trouw uit en je ziet wonderbaarlijk genoeg direct vooruitgang. En toch slaat het de tweede week weer helemaal om. Het lukt niet meer om je eigen plan te volgen en jezelf te motiveren je doel te behalen, hoe graag je het ook zou willen.

Het is mij nu een aantal keer overkomen. Keer op keer lukt het mij niet om mijn eigen wielrennen weer op te pakken. Eigenlijk heb ik een trainer nodig, heb ik mijzelf al een paar keer gezegd. Er is echter één klein probleempje: ik ben zelf een trainer.

Ik heb niemand nodig die mij vertelt hoe ik moet trainen. Het schrijven van trainingsschema’s is niets meer dan een dagelijkse bezigheid voor me. Wat ik nodig heb is een stok achter de deur. En dat is nu precies waarom ik deze blog schrijf: een manier creëren om updates te blijven geven over hoe het met mijn training gaat. Hopelijk zal dit, in combinatie met een vernieuwde trainingsaanpak, ervoor zorgen dat er dit keer wel blijvende vooruitgang wordt geboekt. 

CU: #2 Eerste wielerjaren | #3 Van renner naar trainer | #4 Eerste inspanningstest 

 

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hup Stefan ga voor de top

Share this post


Link to post
Share on other sites

2qkv1n8.jpg

2011, dat is het jaartal dat prijkt op mijn eerste wedstrijdlicentie. Na een ritje of tien te hebben gemaakt, meldde ik mij in september 2010 aan bij de lokale wielervereniging.  Dingen rustig aanpakken past niet echt bij mijn karakter, dus nam ik ook direct een wedstrijdlicentie. De dag waarop ik mijn debuut in het wielerpeloton zou maken stond niet echt ter discussie. Ik wilde halverwege april de ronde ik mijn eigen dorp rijden: de Ronde van Waddinxveen.

Natuurlijk werd ik gelost. Maar het peloton tien rondes lang kunnen volgen, vond ik lang zo slecht nog niet. Het zou wel goed komen met me, dacht ik toen. Het tegendeel bleek waar.

In de eerste week van mei zou ik mijn eerste klassieker rijden: de Omloop door het Land van Bartje. Omdat ik snelheid nodig had om die koers te overleven, zou ik twee dagen daarvoor een trainingskoers tussen de Elite mannen rijden. Ik reed op mijn tandvlees om erbij te blijven en nam onnodige risico’s. Dat ging goed, totdat ik een gigantische stuurfout maakte in de bocht. Ik vloog over met hoge snelheid uit de bocht en nam drie man met me mee.

Ik kon zaterdag starten in het Land van Bartje. Overal zaten schaafplekken, maar verder was ik in orde. Tenminste, dat dacht ik. Een enorme angst voor het rijden van bochten had zich mijn meester gemaakt en het zou lang duren voordat ik nog een goede koers zou rijden.

Ook in mijn tweede jaar als junior bleef ik een pannenkoek. Het peloton bijhouden was een prestatie op zich en lukte vaker niet dan wel. Hoewel ik fysiek progressie bleef boeken, gingen mijn prestaties niet vooruit.

Aan het eind van het jaar besloot ik om niet de stap naar de Elites te maken. Vanaf 2013 zou ik enkel trainingskoersen rijden en training gaan geven aan de lokale jeugd.

CU:  #3 Van renner naar trainer | #4 Eerste inspanningstest | #5 Doelstellingen 09-17

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

xc0z5x.jpg

Hoe ik trainer ben geworden? Vrij simpel. In mijn tweede jaar als junior hielp ik bij een jeugdkamp, waar bleek dat ik goed met jeugdrenners om kon gaan. Gezien de vereniging een hoge nood aan trainers had, vroegen ze of ik ze wilden helpen. Tot zover niets bijzonders.

Maar vanaf dat moment ging het allemaal behoorlijk in de stroomversnelling. Alsof ik het al jaren deed, was ik binnen een maand de leidende trainer van de oudere jeugdcategorieën. Direct deden zich positieve verhalen de rondte, waardoor na drie maanden training geven zich een van de mooiste kansen ooit voordeed. Ik zou met ingang van 2014 trainer worden van een Elite damesploeg.

Toen de tijd was ik achttien jaar. De jongste renster was 22. Ik snapte totaal niet waarom ze mij vroegen en wat ik zou moeten doen, maar zonder enige twijfel zei ik ja.

Inmiddels zijn we vier jaar verder. Ik ben zelf 22 en de ploeg heeft door mijn invloed en scouting een flinke verjonging ondergaan, waardoor we een van de meest toonaangevende opleidingsploegen zijn geworden. Jonge rensters opleiden voor de profs is het doel en daar slagen we voorlopig best goed in.

Ondertussen ben ik mijn eigen bedrijf gestart, waar vanuit ik renners individuele trainingsbegeleiding bied. Het bedrijf loopt geweldig en bied mij de kans om van mijn hobby mijn werk te maken.

Ironisch is wel dat het me in mijn werk bijzonder goed lukt om mijn renners te motiveren. Maar ondertussen kamp ikzelf met gigantische motivatieproblemen. Twee jaar geleden reed ik de gehele ploeg nog op grote achterstand in de beklimming tijdens het trainingskamp in Spanje. Afgelopen jaar was ik het lachertje en werd ik iedere dag opnieuw gelost.

Dat kan niet langer zo. Ik denk dat ik inmiddels mag zeggen dat ik een goede trainer ben. Maar nu volgt de echte test: lukt het mij ook om mezelf te trainen?

CU:  #4 Eerste inspanningstest | #5 Doelstellingen 09-17 | #6 Trainingsaanpak

Share this post


Link to post
Share on other sites

ik zal dan de slechte flik spelen hé.

 

nee het gaat je niet lukken! jij loeser! je zal nooit jezelf goed kunnen trainen.

 

zo. daar ga je maar motivatie uit halen :icon_batman:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mooi verhaal eigenlijk. Hoe je je talenten toch hebt kunnen uitspelen in je passie. Motiveert dat laatste je niet enorm? Dat je eraf wordt gereden? Het moet toch echt een doel zijn om minstens mee te kunnen. Ik denk dat ik je weinig dingen kan vertellen die je als trainer zijnde nog niet weet. Leuk initiatief om het hier te posten, hopelijk lukt het nu wel om vaker en vaker te gaan trainen! 

giphy.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
27 minuten geleden zei Eternity:

Mooi verhaal eigenlijk. Hoe je je talenten toch hebt kunnen uitspelen in je passie. Motiveert dat laatste je niet enorm? Dat je eraf wordt gereden? Het moet toch echt een doel zijn om minstens mee te kunnen. Ik denk dat ik je weinig dingen kan vertellen die je als trainer zijnde nog niet weet. Leuk initiatief om het hier te posten, hopelijk lukt het nu wel om vaker en vaker te gaan trainen! 

giphy.gif

Thanks! Momenteel is het eraf worden gereden inderdaad wel een motivatie om weer te beginnen, maar ik merk wel dat het een hele andere manier van motiveren is. In plaats van trainen om zo goed mogelijk te worden, train ik nu vooral om niet te falen. Dat maakt dat je geen droomdoel meer voor je ziet en met veel minder passie bezig bent.

Ik denk nu echter wel een manoer te hebben gevonden om wat betere doelen voor ogen te hebben. Meer daarover later :)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Leuk om te volgen! 

Motivatieproblemen zijn natuurlijk enorm herkenbaar voor iedereen. Zolang je geen intrinsieke motivatie hebt zul je het een tijdje volhouden maar uiteindelijk toch weer afhaken. Hopelijk ga je dit vinden! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

2hz0m0g.jpg

Het is 29 juli wanneer ik dit schrijf. In februari heb ik voor het laatst een week serieus getraind. Dat was het trainingskamp in Spanje waar ik zes dagen lang finaal werd gelost. Enkel de laatste dag leek ik te zijn herboren en zag ik wat een week lang trainen voor effect kan hebben.

Toch lukte het niet om daarna door te gaan. Tussen april en mei heb ik nog een paar keer op de fiets gezeten om een ploegleiderswagen op te halen, zo’n twintig kilometer verderop. Maar iedere zichzelf respecterende wielrenner noemt dat geen trainen.

Vandaag heb ik echter besloten om verandering in de zaak te brengen. En als trainer zijnde, kan ik dat maar op één manier doen: een nulmeting. Vanmiddag ben ik dan ook op mijn eigen testapparaat gesprongen om een Power Profile Test uit te voeren. In een test als deze lever je een zo hoog mogelijk vermogen over opeenvolgend vijf seconden, één minuut, vijf minuten en twintig minuten.

De testresultaten vielen mij nog lang niet tegen, maar makkelijk had ik het niet. Hoewel iedere koersende man waarschijnlijk in de lach zou schieten bij het zien van de wattages, vond ik het te overbruggen gat naar de dames uit mijn ploeg nog meevallen.

De Testresultaten

Gewicht: 70,5 kilogram

5 seconden waarde: 765 watt / 10,85 per kg

1 minuut waarde: 439 watt / 6,32 per kg

5 minuten waarde: 246 watt / 3,49 per kg

20 minuten waarde: 202 watt / 2,87 per kg

 

Deze waardes vergelijken we met een enorme database van gegevens, komend uit het programma TrainingPeaks. Dit programma wordt door vele trainers gebruikt om trainingsprogramma’s samen te stellen. Zo werkt o.a. Orica-Scott hiermee en heeft ook Team Sky hier lang mee gewerkt. Ikzelf gebruik het programma ook en ben er erg tevreden mee.

TrainingPeaks hanteert een matrix, waarbij de verschillende waardes met elkaar vergeleken kunnen worden. Zo kun je zien of je 5 seconden waarde beter is dan je 20 seconden waarde en andersom. Zet je een score van 52 neer, dan heb je het wereldrecord. Scoor je 1, dan moet je nog even oefenen. Vanaf een score van 42 mag je je proberen te meten met de profs.

Bij mij kwam er het volgende uit:

5 seconden waarde: 3

1 minuut waarde: 6

5 minuten waarde: 12

20 minuten waarde: 12

Dit wil dus zeggen dat de explosiviteit momenteel ver te zoeken, maar dat mijn score op 5 en 20 minuten nog enigszins meevalt voor de hoeveelheid verrichte trainingsarbeid.

CU:  #5 Doelstellingen 09-17 | #6 Trainingsaanpak | #7 Trainen in Assen

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

5_Doelstellingen_0917.png

Aan de hand van de inspanningstest heb ik mijzelf doelen gesteld. Om fysiek een betere wielrenner te worden, moeten de scores uit de inspanningstest omhoog. Die scores worden gebaseerd op wattage per kilogram. Normaal gezien betekent dit dus dat je je score kan verbeteren door:

A. Meer wattage te trappen

B. Minder kilogram mee te zeulen

Hierbij kies ik er bewust voor om puur aan mijn wattage te gaan werken. Met een lengte van 194 centimeter en een gewicht van 70.5 zou ik hoogstens kunnen zakken naar de 67 kilogram. Dit heb ik lange tijd gewogen, maar daarmee leef je wel op het randje en dat is voor een recreatief renner toch niet aan te raden.

De volgende doelen zijn uitgekozen om voor eind september te bereiken:

5 seconden waarde: Van: 3, Naar: 5

1 minuut waarde: Van: 6, Naar: 9

5 minuten waarde: Van: 12, Naar: 15

20 minuten waarde: Van: 12, Naar: 15

 

Dat betekent het volgende wat wattages betreft:

Gewicht: 70,5 kilogram

5 seconden waarde: 800 watt / 11,35 per kg

1 minuut waarde: 470 watt / 6,67 per kg

5 minuten waarde: 270 watt / 3,83 per kg

20 minuten waarde: 220 watt / 3,12 per kg

 

Hierbij zie ik de verbetering in de 20 minuten waarde als de grootste uitdaging. Hoewel ik vandaag tijdens de laatste vijf minuten van de 20 minuten test flink kon versnellen, had ik tijdens de eerste tien minuten van de test al de nodige moeite om de 180 watt vast te houden.

CU:  #6 Trainingsaanpak | #7 Trainen in Assen | #8 Pieken en dalen

Share this post


Link to post
Share on other sites

6_Trainingsaanpak.png

Om de doelstellingen te kunnen bereiken, heb ik wel een plan nodig. Immers zou ik mijzelf als trainer tekort doen, om niet ook mijn eigen trainingen goed uit te werken. Hierbij spelen twee uitdagingen zich op:

De eerste betreft werkdagen. Als ik werk, is dat vaak de hele dag. Wanneer de ploeg een klassieker rijdt, is het niet vreemd om van 07:00 tot 22:00 van huis te zijn. In het voorseizoen ben ik vaak bij twee van dat soort wedstrijden per weekend, waardoor weekenden niet ideaal zijn om te trainen.

De andere uitdaging is de continue aanwezigheid van topsporters om mij heen. Het klinkt misschien heel zwak, maar ik heb er behoorlijk veel moeite mee om zelf te trainen om de trainingen goed uit te kunnen voeren, terwijl ik met anderen werk aan nationale titels en de stap naar de profs. Hoe ik dat op ga lossen, zou ik nu nog niet direct weten. Tips zijn altijd welkom.

De komende periode zullen trainingen uit twee soorten bestaan: duurtrainingen en specifieke wattagetrainingen. De duurtrainingen voer ik buiten uit. Dat doe ik voornamelijk wanneer ik niet thuis ben of wanneer het goed weer is. De komende periode zullen die maximaal twee uur duren, om zo niet te hard van start te gaan.

De wattagetrainingen zijn interessanter om te benoemen. Die voer ik thuis uit op het testapparaat (een soort gecompliceerde tacx). Hierbij ga ik gericht aan de slag met de waardes uit de Power Profile test. Iedere training richt ik me op één van de waardes, waarbij ik blokken of intervals uitvoer om de zone te verbeteren.

Wattagetraining 1: 60 minuten, 10x 5 sec sprint

Wattagetraining 2: 60 minuten, 5x 1 minuut voluit

Wattagetraining 3: 60 minuten, 2x 5 min 250 watt

Wattagetraining 4: 60 minuten, 2x 10 min 210 watt

Zoals je ziet is de training die is gericht op de 20 minuten waarde in twee blokken van 10 minuten geknipt. Dit met de reden dat ik absoluut niet de mentale kracht van een tijdrijder heb en 20 minuten dus mentaal flink dodelijk is.

CU:  #7 Trainen in Assen | #8 Pieken en dalen | #9 Wattagetraining 1

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

7_Trainen_in_Assen.png

31 juli t/m 5 augustus: de European Junior Cycling Tour Assen. De naam doet het een stuk spannender voorkomen dan dat het daadwerkelijk is, maar toch heeft bijna iedere wielrenner ooit wel eens meegedaan aan de meerdaagse in Assen.

Een week lang zijn er koersen voor alle categorieën onder de achttien, waaronder zelfs renners jonger dan zeven jaar. Eigenlijk is het waanzin, maar het is wel een leuke week.

Ikzelf ben er voornamelijk voor de categorie nieuwelingen (onder 17) en junioren (onder 19) bij zowel de mannen als de vrouwen. Tien renners die door mij worden begeleid staan namelijk deze week aan het vertrek.

Mijn testapparaat is niet mee naar Assen, dus trainen bestaat vooral uit duurtrainingen. Een kleine uitdaging: lekker weer zou het niet worden. Zo was ik al erg blij dat ik voor deze week een bed and breakfast heb geboekt en niet zoals de meeste renners in een tent ben gaan slapen (ja, het is best een aparte koers dit).

Gelukkig viel het weer mee en kon ik een aantal mooie ritjes doen. Drie keer heb ik een uur kunnen trainen. In alle gevallen heb ik er een typisch D1 (lage hartslagzone) rondje van gemaakt, waarbij ik op mijn gemakje 26/27 per uur reed. Snelheid maakte me even niet uit, ik moest vooral weer op de fiets zitten.

Tijdens de trainingen merkte ik goed hoe verslaafd ik eigenlijk aan mijn eigen werk ben. Terwijl ik de meeste renners nog had gesproken voor ik vertrok, kon ik het toch niet laten om onderweg nog drie keer mijn telefoon te checken om te zien of ze me nog een vraag gestuurd hadden.

Het was een mooie combi zo. Eerst koers kijken, daarna zelf fietsen. Of in sommige gevallen tussen de verschillende koersen door. Het stelde misschien nog niet heel veel voor, maar de eerste stappen zijn weer gezet.

Week 1

Maandag 31-7: Duurtraining 00:56 uur

Dinsdag 1-8: Rust

Woensdag 2-8: Duurtraining 01:06 uur

Donderdag 3-8: Rust

Vrijdag 4-8: Duurtraining 02:03 uur

Zaterdag 5-8: Rust

Zondag 6-8: Duurtraining 01:10 uur

CU:  #8 Pieken en dalen | #9 Wattagetraining 1 | #10 Koers?

 

 

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

Echt mooi om te zien dat je je werk zo leuk vindt! :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

8_Pieken_en_dalen.png

“Jaaaahaaaa!” Vol overtuiging stond ik te juichen langs het parcours in Assen. Het was vrijdag en om me heen werd er een omloop verreden. In rondes van veertien kilometer streed het peloton over kasseien om de winst mee naar huis te nemen.

We hadden tot dan toe een bewogen week gehad met veel ups en downs. Nadat ik zondag al had mogen aanschouwen hoe een van mijn rensters plotseling op het podium stond in het profcriterium van Ninové, leek het ook dinsdag erop dat ik mooie dingen kon gaan zien.

Op dinsdag werd er een criterium verreden met vele tussensprints. Twee rensters stegen hier boven de rest uit en beide trainden ze bij mij. De streed om de groene puntentrui zou tussen mijn eigen rensters gaan. Niets leek dat nog in de weg te staan.

Uit die droom werd ik snel geholpen. Na drie van de vijf sprints lagen beide rensters op de grond. Een van de twee leek zelfs niet meer op te staan. Dag puntentrui, dag etappe, misschien wel dag wielerseizoen.

Maar beiden krabbelden overeind. Direct was het belang van mijn aanwezigheid als trainer weer duidelijk. “Vandaag was kut, op naar morgen” is een door mij veelgebruikt zinnetje die ook vandaag weer hard nodig was.

De een wist nog een etappe te winnen. De ander greep net naast de puntentrui. En ook vele anderen reden een goede week. Als trainer kon ik niets anders dan tevreden te zijn.

O ja, juichen, daar waren we gebleven. Dat had overigens niets met bovenstaande te maken. Ik stond namelijk volledig uit mijn plaat te gaan langs de kant van de koers, terwijl er geen renner te bekennen was. Om me heen keken mensen mij bedenkelijk aan, maar even kon me dat geen reet schelen.

Terwijl ik mijn werk in Assen deed, stuurde de mekanieker van mijn ploeg screenshots van een livestream op Eurosport. En daar mocht ik zien hoe een van onze rensters de Europese titel wist te winnen. Hoog tijd om een nieuw wielertenue te laten ontwerpen.

CU:  #9 Wattagetraining 1 | #10 Koers? | #11 Wattagetraining 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

9_Wattagetraining_1.png

Wattagetraining 1: de 5 seconden waarde. In een uur tijd trek ik tien sprintjes van vijf seconden. Hierbij kies ik ervoor om na iedere sprint vijf minuten los te trappen, zodat er volledig herstel optreed. Gezien het korte sprints betreft zou ik iedere keer vol moeten kunnen gaan, maar tien sprints blijft best een hoop.

Tijdens de inspanningstest haalde ik 765 wat en als doelstelling voor september had ik 800 watt gesteld. Gezien de trainingen vooralsnog best lekker gaan, hoopte ik erop dat ik vandaag de 800 watt al eens aan zou tikken.

Een sprinttraining als deze bied naast het trainingseffect ook een goede mogelijkheid om je lichaam goed te leren kennen. Ik experimenteerde daarom met verschillende versnellingen om zo te bepalen welke versnelling ik het beste kon gebruiken om zo snel mogelijk weg te komen.

Sprint 1: versnelling 52-12, zittend: 753 watt

Sprint 2: versnelling 52-11, zittend: 719 watt

Sprint 3: versnelling 52-14, staand: 821 watt (Score!)

Sprint 4: versnelling 52-16, staand: 782 watt

Sprint 5: versnelling 52-12, staand: 801 watt

Sprint 6: versnelling 52-14, staand: 873 watt (Score!)

Sprint 7: versnelling 52-14, zittend: 768 watt

Sprint 8: versnelling 52-14, staand: 822 watt

Sprint 9: versnelling 52-14, staand: 921 watt (Score!!!)

Sprint 10: versnelling 52-12, staand: 818 watt

 

921 watt… die zag ik niet aankomen. Ik wist dat er nog wat te winnen was op technisch goed sprinten en het juiste verzet kiezen, maar in een week tijd een vooruitgang van 150 watt boeken is bizar. In één klap ga ik van 10,85 watt per kg naar 12,95 watt per kg en versla ik de doelstellingen die ik had willen bereiken in een jaar. Misschien heb ik mijn doelstelling toch iets te voorzichtig gesteld.

O ja, gewoon omdat ik het leuk vond heb ik de training afgesloten met een één minuut waarde. 468 watt was het resultaat: twee watt onder de doelstelling voor september.

CU:  #10 Koers? | #11 Wattagetraining 2 | #12 Wattagetraining 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

10_Koers.png

Zo vaak is mij gevraagd of ik de koers niet mis nu ik met vervroegd fietspensioen ben gegaan. Daar had ik altijd een vrij simpel antwoord op: nee.

Ik haatte het om eraf gereden te worden. En door het geven van training had ik een manier van koersen ontwikkeld waarbij ikzelf niet de inspanning hoefde te leveren. Door als trainer bij de koers te zijn, beleefde ik de koers nog intenser dan toen ik zelf wedstrijden reed. Voor meerdere personen tegelijk voelde ik een vuriger verlangen om te presteren dan ik ooit voor mijzelf had gevoeld.

Die passie voor het presteren van een ander is wat het training geven zo leuk maakt. En waarschijnlijk is het ook de reden dat ik hier goed in ben geworden. Doordat je de renners iedere week ziet groeien, wordt ook die passie alleen maar sterker.

Maar deze popte er ineens weer iets in mijn hoofd op. “Als ik binnenkort nou eens een trainingskoersje ga rijden?” Ik schrok haast zelf van mijn eigen vraag. De zin om te koersen was er al lang niet meer en ik had ook niet verwacht dat die nog terug zou komen.

Ik ben pas een week bezig, maar nu al voel ik dat het trainen nut heeft. Ik rij na een paar trainingen alweer harder, kan makkelijker afzien en heb nu al weer meer plezier in het fietsen dan ik een week geleden had.

En dus speelt het nu langzaam in mijn hoofd: toch maar een trainingskoersje? Binnenkort vinden er weer gesprekken plaats met de rensters voor volgend jaar. Die gesprekken combineren we altijd met een trainingskoers, zodat we ze nog eens van dichtbij in actie kunnen zien. Normaal gezien sta ik dan langs de kant te kijken, maar misschien dat ik toch weer eens ga proberen mee te doen.

De vraag is nu vooral waar en wanneer ik mijn eerste trainingskoers ga rijden. De trainingskoers bij de ploeg is makkelijk, maar dat brengt ook het risico mee dat ik gigantisch afga voor de ogen van een renner die ik volgend seizoen moet trainen.

Misschien toch eerst eens naar Amsterdam Sloten: het makkelijkste parcours in Nederland. Daar zou ik wel moeten kunnen volgen? Toch?

CU:  #11 Wattagetraining 2 | #12 Wattagetraining 3 | #13 TrainingPeaks

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

11_Wattagetraining_2.png

5x 1 minuut voluit. Wat een kuttraining is dit eigenlijk. Een minuut is veel te lang voor een sprint, maar te kort om je duurvermogen aan te spreken. Het hele eind zit je in de verzuring. Wanneer je deze training uitvoert, snap je heel goed waarom er zo weinig renners zijn die in de finale van een koers nog kunnen ontsnappen. Lukas Pöstlberger zal op deze waarde ongetwijfeld enorm goed scoren.

Het vervelende van deze waarde is dat het een extreem lactische training is, wat betekent dat je flink in de verzuring gaat. Dit slaat flink aan op je benen, waardoor je iedere herhaling minder zal presteren. Geen lekker vooruitzicht.

De eerste interval: gestart op de 52-16, versnelt in het laatste stuk. Ik merkte dat ik nog niet helemaal lekker op gang kwam en dat was te zien in het resultaat: 448 watt. Welleswaar beter dan tijdens de Power Profile Test, maar minder dan gisteren.

De tweede interval: gestart op de 52-17. Dit keer kon ik een zeer hoog beentempo draaien, waardoor ik meer wat kon produceren. Vervolgens flink versnellen op de 12 leverde 479 watt op. Nieuw record.

Ennn…. Stop. Ik ging bijna over mijn nek. Zo diep ben ik al heel lang niet meer gegaan en daar moest mijn lichaam duidelijk even aan wennen. Na vijf minuten uithijgen, toch maar weer de fiets op gestapt.

Interval nummer drie. Ik wist dat ik op de 17 niet nog eens hetzelfde kon leveren, dus deed ik een kansloze poging op de 52-11. Natuurlijk stortte ik gigantisch in: 407 watt.

De vierde interval gestart op de 18 en steeds een klein beetje opgeschakeld. Dat ging beter dan de vorige, maar duidelijk was dat mijn benen niet meer fris waren. Op de 18 leverde ik de meeste wattage van het hele deel en met goede benen zou dat niet moeten: 427 watt.

De laatste hoopte ik boven de 400 watt te kunnen blijven, opnieuw op de 52-17. Maar het was duidelijk op voor vandaag. 385 watt was het resultaat.

Al met al geen slechte scores, maar bovenal is het gewoon een vreselijke training op te doen. En daarbij is dit ook niet mijn talent schat ik zo, maar of dat zo is zal natuurlijk nog moeten blijken.

CU:  #12 Wattagetraining 3 | #13 TrainingPeaks | #14 Bikefitting

Share this post


Link to post
Share on other sites

12_Wattagetraining_3.png

Dit zou mij meer moeten liggen: de vijf minuten waarde. Hoewel ik wist dat je flink stuk kan gaan op deze waarde, was het wel een training waar ik naar uit keek. In het verleden had deze waarde ervoor gezorgd dat ik snel beklimmingen op kon. Beklimmingen van ca. vijf minuten waren altijd mijn favoriet geweest: net te lang voor de sprinters en net de kort voor de tijdrijders.

Ik kan me nog herinneren dat ik aan het eind van mijn juniorentijd over vijf minuten 340 watt trapte in een inspanningstest, een flink stuk meer dan tijdens mijn meest recente test.

Interval één van twee: zoals gepland begon ik op de 250 watt. De vorige keer was ik lager gestart, kon ik op het eind nog versnellen en was dit mijn gemiddelde. Dit leek mij dus een mooi uitgangspunt. Al snel merkte ik dat ik automatisch naar de 270 watt ging en na drie minuten kon ik de conclusie trekken dat ik echt te langzaam ging. Versnellen naar de 310 watt dan maar.

Verrek, ook dat ging nog te langzaam. Na nog een minuut lang 350 watt te hebben getrapt, waren de vijf minuten voorbij. 287 watt was het gemiddelde en ik was nog behoorlijk fris. Hoewel je in deze training de eerste keer altijd hoger zou moeten scoren dan de tweede keer, wist ik dat ik vandaag nog harder moest kunnen.

Interval twee dan: beginnen op de 300 watt. Dat ging prima en dus besloot ik minuut twee te versnellen naar de 320. Ook die kon ik vasthouden, 340 watt dan maar.

Dat was dan nog net een bruggetje te ver. Ik zakte in, waardoor ik over die derde minuut gemiddeld 334 reed. De vierde minuut was vooral overleven met een gemiddelde van 319 watt, maar zoals altijd kon ik de laatste minuut nog versnellen. In de laatste veertig seconden trapte ik gemiddeld 366 watt, wat mijn gemiddelde weer behoorlijk kon verhogen.

323 watt was het resultaat over vijf minuten. 31% meer dan in mijn eerste test. Een invoer in de computer verteld dat het 4,52 watt per kilogram bedraagt, exact wat ik als doel gesteld had om in een jaar te bereiken.

Blij ben ik er zeker mee, maar het brengt wel wat gemengde gevoelens met zich mee. Wetende dat ik na twee jaar juniorentijd 340 watt kon leveren, vraag ik mij hardop af wat er in godsnaam fout is gegaan tijdens die twee jaar training.

Toen de tijd had ik zelf nog de ballen verstand van enige vorm van trainingsleer. Nu lukt het mij om in twee weken tijd 17 watt verwijderd te zitten van mijn prestaties van toen.

Dus… wanneer mag ik weer trainen?

CU:  #13 TrainingPeaks | #14 Bikefitting | #15 De echte test

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now