Stefanvk

[Blog] Train de Trainer

250 posts in this topic

131_Ardeche_2.png

Etappe 5

De vijfde etappe was de laatste aankomst bergop. De bergop aankomst op de Mont Lozère was minder heftig dan de dan de Ventoux, maar de aanloop was veel zwaarder. Voornamelijk de Monté Jalabert, een twee kilometer lange klim van rond de 15% vanuit de stad Mende, zou het verschil gaan maken.

In de aanloop naar de Jalabert toe was de boel al behoorlijk uiteen gereden. We hadden nog twee rensters van voren toen we de klim begonnen. Daar ging zoals verwacht te hele boel uit elkaar. De breuken die daar ontstonden zouden nooit meer goed gemaakt worden en dus hadden we een renster in de tweede en de vierde groep.

Het leuke van de positie waar we inzaten was dat we de hele Nederlandse nationale selectie op minuten achterstand reden. Minder fijn was dat er vooraan 17 rensters weg waren die we niet bij zouden halen.

Uit de tweede groep was het de Oekraïnse Tetiana Riabchenko die weg reed. In de laatste kilometers reed ook onze renster weg samen met Victorie Guilman (FDJ), waardoor we een twintigste plek in de etappe innamen.

Etappewinst: Katarzina Niewiadoma (Canyon – Sram)

Etappe 6

Onze kansen waren hoog in etappe 6 van de Tour de l’Ardeche. In een heuvelachtige koers werd de boel flink uit elkaar gereden totdat er vooraan 24 rensters overbleven. We zaten erbij.

Op de top reden er twee rensters weg. Niewiadoma en Winder reden samen weg, wat ervoor zorgde dat Niewiadoma de leiderstrui over zou nemen van Garcia Canellas.

De sprint voor de derde plaats was enorme chaos, maar onze renster bleef overeind en sprintte zo naar een vijfde plaats in de etappe.

Etappewinst: Ruth Winder (Sunweb)

Etappe 7

Inmiddels heeft onze kopvrouw laten zien bij de beste dalers van het peloton te horen. Deze etappe was daarmee op haar lijf geschreven. Helaas kreeg deze dag de vroege vlucht de zege van het peloton.

Een lange afdaling deed het peloton breken en een groep van acht kwam los uit de grote groep. We zaten erbij! En dus kwam voor mij het leukste deel van de week. Waar grote ploegen als Movistar en FDJ achter moesten blijven bij hun beste rensters, kon ik ze voorbij rijden en plaatsnemen bij de groep-roze-trui.

In de laatste klim werd de boel nog eens uit elkaar gereden. We hadden een topdag, want opnieuw zaten we mee met de vier sterkste rensters.

Helaas waren er acht rensters weg. Zo niet, dan hadden we op het podium gestaan. Vandaag moesten we echter genoegen nemen met een tiende plek.

Etappewinst: Erica Magnaldi (BePink)

Klassementen

Algemeen klassement: 17e (winnares Katarzyna Niewiadoma, Canyon-Sram)

Puntenklassement: 13e (winnares Ruth Winder, Sunweb)

Bergklassement: - (winnares Katarzyna Niewiadoma, Canyon-Sram)

Sprintklassement: - (winnares Kseniia Dobrynnina, Servetto-Footon)

Combinatieklassement: - (winnares Katarzyna Niewiadoma, Canyon-Sram)

Jongerenklassement: 3e (winnares Sarah Poidevin, Rally Cycling)

 CU: #132 Swedish | #133 Demarrage | #134 TTT

Share this post


Link to post
Share on other sites

132_Swedish.png

In een zomers zonnetje bij een meerdaagse wielerkoers zit ik op mijn gemakje aan het terras. Een vader komt met zijn dochter aanlopen. De vader vrolijk lachend, de dochter immens zenuwachtig. In het Zweeds hoor ik haar tegen haar vader zeggen dat ze niet goed Engels spreekt, waarop haar vader zegt dat het niet waar is.

Wanneer de dochter bij mij aan tafel gaat zitten, zegt de vader dat hij even een rondje gaat wandelen en straks wel weer terug komt. Ik moest lachen om het tafereel. Enkele dagen geleden had ik met de renster afgesproken dat ze volgend seizoen voor onze ploeg zou komen rijden en dat we vandaag zouden praten over de trainingsbegeleiding.

Ook voor mij was dit een nieuwe uitdaging, want nooit eerder had training gegeven aan buitenlandse rensters. Daarbij was dit meisje pas veertien en dus was het Engels spreken ietwat eng voor haar.

De renster wordt volgend seizoen een van de vier Zweedse rensters die bij ons in de ploeg komt rijden, waarmee we dus een Nederlandse formatie met een Zweeds tintje worden.

Op zijn Jip-En-Janneke-Engels leg ik aan de renster uit hoe de trainingsbegeleiding in zijn werk gaat. Met de minuut wordt de renster vrolijker, wanneer ze erachter komt dat ze alles kan verstaan.

Wanneer de vader terug is, vertelt ze vol enthousiasme dat ze het allemaal goed verstaan heeft en ze ernaar uit kijkt om te beginnen.

“We’re going te make it a good season,” zeg ik haar voor ik het gesprek afsluit. “Yes!,” antwoordt ze. “Because you are my trainer!”

De originele afspraak was dat we in november zouden beginnen, maar in september kreeg ik al een berichtje van haar: “I’m looking forward to trainingschedules. Can we start already?”

En dus zijn we alvast begonnen. Hierbij heb ik mijzelf en haar ook meteen een interessante uitdaging gegeven. Ik ga de trainingsschema’s volledig in het Zweeds schrijven, als zij haar feedback in het Nederlands geeft. Zo leren we beide weer wat extra’s.

CU: #133 Demarrage | #134 TTT | #135 Blokjes

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat ik mij wel afvraag, bij wie komt de vraag vandaan om haar te gaan trainen? Echt bij haarzelf, en Zoja hoezo, of toch vanuit de omgeving?

14 jaar lijkt mij namelijk wel wat jong om al echt (semi) professioneel te gaan doen in een internationale ploeg.

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 uur geleden zei Buus:

Wat ik mij wel afvraag, bij wie komt de vraag vandaan om haar te gaan trainen? Echt bij haarzelf, en Zoja hoezo, of toch vanuit de omgeving?

14 jaar lijkt mij namelijk wel wat jong om al echt (semi) professioneel te gaan doen in een internationale ploeg.

Ze wilde zelf graag bij de ploeg komen. Dat zal wel beïnvloed zijn doordat haar oudere zus al bij ons rijdt. 

Voor Zweedse rensters klinkt een Nederlandse ploeg heel internationaal, maar de wedstrijden hier zijn vaak dichterbij dan de meeste Zweedse wedstrijden. Van Gothenburg naar Stockholm is bijvoorbeeld al echt een takkeneind. 

Volgend seizoen komt dit meisje bij de nieuwelingen en zal daarmee deel uitmaken van onze nieuwelingenploeg. 

Voor mijzelf is het uiteraard wel de uitdaging om op te letten dat ik zulke rensters niet behandel als Elite rensters. Hier zit wel een behoorlijk verschil in begeleiding. Die jonge meiden moet je iets vaker vrij laten in aanpassingen aan hun programma. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 minuten geleden zei Stefanvk:

Ze wilde zelf graag bij de ploeg komen. Dat zal wel beïnvloed zijn doordat haar oudere zus al bij ons rijdt. 

Voor Zweedse rensters klinkt een Nederlandse ploeg heel internationaal, maar de wedstrijden hier zijn vaak dichterbij dan de meeste Zweedse wedstrijden. Van Gothenburg naar Stockholm is bijvoorbeeld al echt een takkeneind. 

Volgend seizoen komt dit meisje bij de nieuwelingen en zal daarmee deel uitmaken van onze nieuwelingenploeg. 

Voor mijzelf is het uiteraard wel de uitdaging om op te letten dat ik zulke rensters niet behandel als Elite rensters. Hier zit wel een behoorlijk verschil in begeleiding. Die jonge meiden moet je iets vaker vrij laten in aanpassingen aan hun programma. 

Er is vooraf al door je over nagedacht. Blijf echter daar regelmatig bij stilstaan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

133_Demarrage.png

Explosiviteit trainen is altijd een lastig onderwerp om effectief uit te kunnen voeren. De training vraagt overtuiging van de renner die het uitvoert. In je eentje explosiviteit trainen is daarom best wel lastig. Hoewel ik deze trainingen gerust in een trainingsschema verwerk, is de meest ideale manier om deze training met een trainingsmaatje uit te voeren.

En zo ging ik zelf dus met een van de rensters een demarrage-training uitvoeren. De training is eigenlijk niet veel meer dan een leuk spelletje, waarbij je elkaar moet zien te verrassen met een splijtende demarrage.

Tijdens deze demarrage training koos ik voor een totaal van tien demarrages. Vijf van de een en vijf van de ander. In dit spel ben je de helft van de keren de aanvaller en de helft van de keren de verdediger.

De aanvaller neemt plaats in het wiel van de verdediger en heeft vijf minuten de tijd om een demarrage te plaatsen. Wanneer deze aangaat is het de taak om direct een gat te slaan met de verdediger. De verdedigende daarentegen moet ervoor zien te zorgen dat er nooit een gat ontstaat en deze direct op het wiel zit.

Van mezelf merk ik tijdens de training dat ik fysiek op het moment nog niet de explosiviteit heb om echte verschillen te maken, daarvoor heb ik te weinig getraind de laatste tijd. Tactisch kan ik echter wel een hoop oplossen en zo lukt het me om op het juiste moment aan te gaan en de aanvallen goed op te vangen.

Nu nog even een beetje bij trainen en deze training later deze winter nog eens doen.

CU: #134 TTT | #135 Blokjes | #136 Winterplanning

Share this post


Link to post
Share on other sites

134_TTT.png

De ploegentijdrit is een bijzonder onderdeel van het wielrennen. Om er goed in te worden is er veel training nodig en moet de ploeg perfect op elkaar afgestemd zijn. Dit jaar waren we er als ploeg niet helemaal in geslaagd om dat voor elkaar te krijgen. Er was één ploeg die er op dit gebied duidelijk bovenuit stak, maar iedere keer was er een andere ploeg ons te snel af geweest voor de tweede plaats.

Met oog op de finale van de Nederlandse Clubcompetitie ging ik daarom nog maar eens trainen op de ploegentijdrit. Eenmaal begonnen vroeg ik mijzelf echter af wie hier nou precies de fietsles gaf.

Achter een ploeg van acht gestroomlijnde wielrensters reed ik er in mijn eentje achter op mijn normale koersfiets. Met mijn 1.94 lange lichaam betekende dit dat ik waarschijnlijk nog meer wind ving dan de renster die het kopwerk deed op haar tijdritfiets.

Voor mij persoonlijk was het steeds weer een paar rondjes sterven, om vervolgens gelost te worden. Ik had al geen al te beste benen en de motivatie was al niet hoog, maar door deze training werd het er ook niet beter op.

Des te leuker was het toen we de training in de praktijk mochten gaan brengen tijdens de wedstrijd op zondag. Een korte ploegentijdrit van slechts veertien kilometer kende allereerst zeven kilometer rechte weg en vervolgens zeven kilometer slingeren.

De ploeg van acht vertelde ik dat het geen enkele nut had om met acht rensters de slingerweg op te draaien. Om dat te voorkomen en het uiterste uit iedereen te halen, kregen de rensters rollen aangewezen. Twee rensters moesten zich volledig leeg rijden op de rechte weg, om vervolgens te lossen. Weer twee rensters deden dat in de eerstvolgende drie kilometer, waarna de laatste vier het nog maar drie kilometer met elkaar uit moesten houden.

De tactiek werkte perfect. Hoewel de laatste twee afhakers net iets te lang door konden lukte het goed om ondanks de slingerweg de rensters op het juiste moment hun energie in te laten zetten. We werden tweede. Eindelijk!

Als je het mij vraagt is deze uitslag te danken aan die eerste twee lossers. Deze meiden accepteerden hun rol om zich volledig weg te cijferen voor de ploeg en zo hun eigen algemeen klassement te verpesten. Dit is het soort renster dat ik in mijn ploeg wil hebben. Alles voor het team. Alles voor elkaar.

CU: #135 Blokjes | #136 Winterplanning | #136 Toekomst

Share this post


Link to post
Share on other sites

135_Blokjes.png

Het is tijd om het wielrennen weer serieuzer op gaan pakken. Nu het seizoen is afgelopen heb ik weer wat meer tijd over om te trainen. Daarbij komen de wintertrainingen er weer aan en moet ik wat trainingsarbeid verrichten om daar plezier uit te kunnen halen.

Om de trainingen weer op te pakken, ben ik begonnen aan een reeks bloktrainingen waarvan ik zeker weet dat ik ze aan kan. Op deze manier voorkom ik dat ik teleurgesteld kan zijn over het lage vermogen dat ik trap, terwijl ik wel effectief kan trainen.

De eerste training deed ik blokken van 5 minuten met 2 minuten rust. Hierbij trapte ik 215 watt in de blokken. De volgende dag draaide ik het om. 2 minuten blokken met 5 minuten rust. Dit keer met 250 watt.

De week daarna pakte ik een wat makkelijkere training op: 5 minuten blokken met 5 minuten rust. De blokken reed ik op 215 watt en het ging verrassend makkelijk. Helaas brak halverwege mijn zadelpen af, waardoor ik de training niet af kon maken.

De volgende dag besloot ik dezelfde training te doen om 230 watt. Ook dat ging bijzonder makkelijk, wat hoop geeft voor de volgende trainingen.

Om stap voor stap bij te trainen zonder direct teveel van mijzelf te verwachten heb ik mijzelf als doel gesteld deze laatste bloktraining wekelijks te herhalen en iedere week de weerstand met 10 watt te verhogen. Als dat lukt ben ik tegen de tijd dat het eerste trainingsweekend met de ploeg begint weer op het niveau dat ik wil hebben om met de trainingen mee te kunnen.

CU: #136 Winterplanning | #136 Toekomst | #137 Interval

Share this post


Link to post
Share on other sites

136-Winterplanning.png

Het seizoen is pas net voorbij, maar het duurt nooit lang voordat het nieuwe seizoen begint. In november beginnen de voorbereidingen op het volgende jaar alweer en dus zijn de plannen daarvoor al gemaakt.

In het geval van de wintertrainingen is de winterplanning voor de ploeg ook de planning voor mijzelf. Immers ga ik zelf op de fiets mee.

Terwijl alle rensters tijdens de week hun eigen trainingsschema volgen, trainen we op zaterdag met de ploeg samen.

Programma Elites en Pro’s

Vrijdag 9 november t/m zondag 11 november: Trainingsweekend Noord-Holland

Zaterdag 17 november: 3,5 uur Duurtraining

Zaterdag 24 november: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 1 december: 4 uur Duurtraining

Zaterdag 8 december: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 15 december: 4,5 uur Duurtraining

Zaterdag 22 december: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 29 december: 4 uur Duurtraining

Woensdag 2 januari t/m woensdag 9 januari: Trainingskamp Spanje

Zaterdag 12 januari: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 19 januari: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 26 januari t/m zaterdag 3 februari: Trainingskamp Spanje

Zaterdag 9 februari: Trainingskoers Dordrecht

Zaterdag 16 februari: Trainingskoers Dordrecht

Programma Junioren en Nieuwelingen

Vrijdag 9 november t/m zondag 11 november: Trainingsweekend Noord-Holland

Zaterdag 17 november: 2,5 uur Duurtraining

Zaterdag 24 november: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 1 december: 3 uur Duurtraining

Zaterdag 8 december: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 15 december: 3 uur Duurtraining

Zaterdag 22 december: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 29 december: 3,5 uur Duurtraining

Zaterdag 5 januari: 4 uur Duurtraining

Zaterdag 12 januari: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 19 januari: 3 uur Tactiektraining

Zaterdag 26 januari t/m zaterdag 3 februari: Trainingskamp Spanje

Zaterdag 9 februari: Trainingskoers Dordrecht

Zaterdag 16 februari: Trainingskoers Dordrecht

 CU: #136 Toekomst | #137 Interval | #138 Back on Track

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

137-Toekomst.png

Ongetwijfeld kennen jullie de Nederlandse zanger Boudewijn de Groot. Een van zijn nummers, Wonderkind van 50, is de laatste twee jaar een van mijn favoriete nummers geworden. In het nummer zingt De Groot over een Wonderkind van 20, een jonge journalist met veel talent. De jongen koos op zijn dertigste voor het geld in plaats van zijn droom en dus was hij op zijn vijftigste nog altijd dat wonderkind dat nooit zijn potentie had waargemaakt.

Een Wonderkind van 20 is altijd een goed begin. Die jongen kan wat worden, daar zit nog heel veel in…

Een Wonderkind van 40 dat is een naar geval. Die zoveel had kunnen worden, maar die niets meer worden zal…

Een Wonderkind van 50 voldoet niet aan zijn plicht. Hij had niet ouder mogen worden. Hij heeft de wereld opgelicht.

Ik heb het nummer de afgelopen jaren veel geluisterd. Het helpt me met het maken van beslissingen. Ik ben begonnen bij mijn huidige ploeg toen ik 18 was. Duidelijk was toen dat ik nog niet direct grote dingen zou presteren. De Wonderkind-kaart was makkelijk te trekken: alle fouten die ik maakte werden weggewoven met “daar leer je van.”

Vorige week ben ik 24 geworden. Mijn vijfde seizoen bij de ploeg zit erop en het zesde seizoen gaat betekenen dat ik trainer ben van een professionele wielerploeg. Toch is het nog altijd makkelijk om de Wonderkind-kaart te trekken. Alles valt te verdedigen met het idee dat ik nog veel beter ga worden en dat ik nog jaren de tijd heb.

En toch begint het langzaam te jeuken. 24 mag dan een belachelijk jonge leeftijd zijn om trainer te zijn van een profploeg, toch besef ik me dat de Wonderkind-kaart een keertje opgebruikt is.

Langzaam begin ik mij dus af te vragen wat ik moet doen om geen Wonderkind van 50 te worden die nooit heeft waargemaakt wat erin zat. Ondertussen is de verleiding vanaf de andere kant ook heel groot. Deze zomer heb ik al drie fulltime banen aangeboden gekregen. Wetende dat het geld dat ik nu verdien nauwelijks genoeg is om aan een hypotheek te komen en ik dus nog steeds bij mijn ouders woon, is het niet altijd even makkelijk om zomaar nee te zeggen.

Nu ik mijn derde contractaanbod voor mijn neus heb liggen, is het aan mij om weer eens serieus na te denken over wat ik wil. Misschien dan toch part-time baan ernaast doen? Of vol blijven houden aan die carrière als full time wielertrainer?

Ik zet het lied nog maar eens opnieuw aan. Eigenlijk weet ik wel waar mijn hart ligt. En toch is het nooit een makkelijke keuze.

CU: #138 Interval | #139 Back on Track | #140 240

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now