Stefanvk

[Blog] Train de Trainer

262 posts in this topic

20_Planning.png

Tijd om eens vooruit te kijken naar wat er komen gaat. Inmiddels heb ik twee dingen om serieus rekening mee te houden: een wedstrijddoelstelling en een werkweek.

Laten we beginnen met de wedstrijddoelstelling. Ik heb mij ingeschreven voor het NSK Basislicentie op zondag 24 september.  NSK staat voor Nederlands Studentenkampioenschap en basislicentie betekent dat je geen wedstrijdlicentie hebt en dus gewoon een pannenkoek bent. Toch leuk: het Nederlands Studentenkampioenschap voor pannenkoeken. Count me in.

In de tussentijd is er een periode van tien dagen dat ik niet zal kunnen trainen. Zaterdagochtend 2 september vertrek ik namelijk naar Frankrijk met mijn wielerploeg. Hier zal ik als ploegleider functioneren tijdens de UCI 2.2 koers Tour de l’Ardeche. En gezien je als ploegleider niet zomaar weg kunt om even te gaan trainen betekent dat ook voor mij tien dagen geen training.

Daarom staat er voor de periode van nu tot aan de Tour de l’Ardeche een pittig trainingsschema klaar. De planning is als volgt:

Maandag 21 augustus: Wattagetraining 2 (1 minuut waarde)

Dinsdag 22 augustus: Wattagetraining 3 (5 minuten waarde)

Woensdag 23 augustus: Wattagetraining 1 (5 seconden waarde, lichter training gekozen met oog op morgen). Daarnaast als trainer naar de Ronde van Ede.

Donderdag 24 augustus: Trainingskoers

Vrijdag 25 augustus:  Wattagetraining 4 (20 minuten waarde)

Zaterdag 26 augustus: Wattagetraining 3 (5 minuten waarde). Daarnaast als trainer naar koers in Nederhasselt

Zondag 27 augustus: Trainingskoers

Maandag 28 augustus: Wattagetraining 1 (5 seconden waarde, lichte training om bij te komen van drie zware dagen)

Dinsdag 29 augustus: Wattagetraining 3 (5 minuten waarde)

Woensdag 30 augustus: Trainingskoers Sloten

Donderdag 31 augustus: Wattagetraining 4 (20 minuten waarde)

Vrijdag 1 september: Rondje duur mits mogelijk

Voor deze zware trainingsaanpak is gekozen om een grotere supercompensatie te creëren. De rust die ik tijdens de Tour de l’Ardeche krijg zal daarmee voor een positieve impuls kunnen zorgen in plaats van dat het een trainingsachterstand oplevert. Nog steeds is tien dagen niet fietsen best een hoop, maar op deze manier kan het redelijk opgevangen worden.

Bij terugkomst zal ik op 12 september de training kunnen hervatten. Hierin rij ik op 21 september nog een trainingskoers en probeer ik in de tussentijd alvast een keer het NSK parcours te gaan verkennen.

CU:  #21 Wattagetraining 2.2  | #22 Wattagetraining 3.2 | #23 Wattagetraining 1.3

Share this post


Link to post
Share on other sites

21_Wattagetraining_2.2.png

Here we go again. Tijd om een uurtje dood te gaan. Vijf keer een minuut volle bak. De ideale training om te leren hoe je het verschil moet maken in de koers.

Het indelen van zo’n minuut is altijd een uitdaging. Ik wist mezelf daarom ook volledig te verrassen toe ik zag dat ik mijn eerste minuut volledig vlak had gereden. En niet zomaar vlak: 504 watt gemiddeld. Opnieuw 30 watt extra op mijn persoonlijk record.

Eens zien of ik dat nog eens kan. Ook de tweede interval startte ik op 500 watt, maar na tien seconden kreeg ik door dat het antwoord duidelijk nee was. Ik viel volledig stil tot ik na een minuut nog maar krap boven de 300 watt trapte. Gemiddelde: 388 watt.

Even mijn vorige trainingsresultaten terugzoeken. Daaruit bleek dat nadat ik een keer boven de 500 watt gescoord had, ik het prima zou doen als ik de overige drie intervals boven de 400 zou scoren en dus was dat de insteek vanaf hier.

Dit maal wist ik hem opnieuw vlak te rijden, maar blijkbaar niet hard genoeg. Na vlak 400 watt te hebben gereden, kon ik in de laatste vijftien seconden nog flink versnellen, zodat ik gemiddeld 422 haalde.

De vierde interval was wat minder vlak. Ik kwam niet in mijn ritme en reed daardoor te lang onder de 400 watt. Door een versnelling in de laatste vijftien seconden wist ik hem nog wel naar een gemiddelde van 415 te trekken.

Daar waar ik wist dat ik de vorige keer flink ingestort was in de laatste interval, lukte het deze training juist wel om goed in mijn ritme te komen. Ook hier kon ik weer versnellen op het einde en haalde ik gemiddeld 423 watt.

Een vrij constante training dus, met een nieuw record van 504 watt. Boven de 500 watt rijden is daarmee toch wel een mooie mijlpaal.

CU:  #22 Wattagetraining 3.2 | #23 Wattagetraining 1.3 | #24 Koersen met talent

Share this post


Link to post
Share on other sites

22_Wattagetraining_3.2.png

Bleh, vandaag was niet mijn dag wat training betreft. Ik werd wat laat wakker, maar wilde wel om elf uur klaar zijn met trainen. Ik had namelijk besloten vandaag te starten met het renoveren van mijn kantoor. Of ja, dat moet het gaan worden. Nu ligt er vooral een enorme zuipkeet onder mijn huis waar af en toe eens een inspanningstest gedaan wordt.

Een beetje opschieten dus: bed uit, niet douchen, snel een ontbijtje naar binnen, fietsbroek aan en fietsen maar. Twintig minuten warming up, vijf minuten voluit, twintig minuten rustig en weer vijf minuten voluit.

De eerste vijf minuten startte ik vanuit de 320 watt. Het was lastig een strak ritme te vinden, waardoor ik veel schommelde van 300 naar 350 watt. Ik merkte dat het daardoor erg lastig was om dit tempo vol te houden. Toch dwong ik mijzelf ertoe de 320 watt vast te houden. En eigenlijk wilde ik hoger ook. Met de verzuring al achter mijn oren kon ik in de laatste minuut toch nog wat versnellen. Resultaat: 324 watt.

Het is een persoonlijk record, dat wel. Maar de verbetering betreft niet meer dan één hele wattage.

Ik zat stuk, flink stuk. Ik moest echt even stoppen met fietsen. Even pauze. En toen herinnerde mijn maag zich aan de beginnersfout die ik vandaag had gemaakt: nooit zo kort op een intensieve training ontbijten.

En dus kon ik zo snel mogelijk naar buiten om mijn ontbijt nog eens achterstevoren mee te proeven. Na een kwartier buiten op te stijger te hebben gezeten, besloot ik mijn training niet te vervolgen.

CU:  #23 Wattagetraining 1.3 | #24 Koersen met talent | #25 Wattagetraining 4.2

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

23_Reschedule.png

Vandaag stond de Ronde van Ede op het programma. Een mooie koers wel. In principe is het maar een klein criteriumpje voor junioren- en nieuwelingen-dames, maar toch vind ik dit zelf altijd een leuke koers. Het parcours bevat namelijk een klimmetje die aan het eind van de koers flink vervelend wordt.

Zelf had ik in mijn enthousiasme ook nog training voor mezelf erop gezet. Nu had ik daar op zich wel de tijd voor, maar ik kwam al snel tot de conclusie dat de motivatie hiervoor niet aanwezig was.

Ik begreep ook al snel waarom: ik vind wielrennen echt leuk om te doen, maar zie het nog wel gewoon als werk. Ook het zelf trainen zie ik op die manier.

Een kleine berekening geeft dan dat ’s ochtends voor de koers zelf nog gaan trainen wel een hele lange werkdag oplevert, waardoor er geen enkel moment op de dag is dat ik rustig kan zitten.

Tegen mijn zin in gaan trainen leek mij niet verstandig, dus sloeg ik de training van woensdag over. Ook de ingeplande training voor zaterdag heb ik uit het programma gehaald en ik nog komende planningen zal ik geen trainingen meer inplannen op het wedstrijddag. Al is het maar om mezelf ervan te behouden dat ik mijzelf opbrand.

CU:  #24 Koersen met talent | #25 Wattagetraining 4.2 | #26 Nederhasselt

Share this post


Link to post
Share on other sites

Logische beslissing. Tegen zin gaan trainen lijkt me in jouw situatie sowieso niet verstandig ;) Je zit toch al goed op schema dus volhouden zo :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

24_Koersen_met_talent.png

Donderdagavond stond er weer een trainingskoers op het programma. Samen met de teammanager hadden we vandaag onze zinnen op meer gezet dan enkel een lekker koersje rijden. Er stonden vandaag ook twee jonge talenten aan de start waar we iets mee wilde bereiken.

De eerste was een eerstejaars nieuwelinge. De veertienjarige reed nog weinig echte uitslagen, maar ons beide was duidelijk dat dit een meisje met talent was. Ik had haar de afgelopen tijd al in de gaten gehouden tijdens een aantal echte koersen, zodat we een goede analyse van haar situatie konden maken. Hierbij kwamen we al snel tot de conclusie dat ze betere begeleiding nodig gaat hebben dan ze tot nog toe kreeg en dus was het zaak om haar vandaag een opleidingstraject aan te bieden. Nadat de teammanager haar tijdens de koers aansprak en we na afloop een goed gesprek voerden, kan ik mij dus gaan voorbereiden op het begeleiden van een nieuw talent.

Het tweede talent aan het vertrek doe ik inmiddels voor het tweede seizoen begeleiden. Toen we begin vorig jaar een samenwerking aangingen had ze nog nooit een koers uitgereden, maar na een jaar hard werken kon ze plotseling de wereldtop bijhouden. In april was ze in bloedvorm tijdens de grootste koers ter wereld, maar helaas kwam ze ten val. Dat betekende einde seizoen. Het duurde tot afgelopen zondag dat ze voor het eerst weer een trainingskoers reed.

Die koers ging echter verschrikkelijk voor haar. Ze was doodsbang voor een nieuwe valpartij en werd daardoor gelost uit het peloton. Die angst wilde ik vandaag oplossen. Het meisje moest weer zelfvertrouwen krijgen en geloven dat ze iets kon. En niets helpt daar zo goed bij als laten zien dat er anderen zijn die veel slechter zijn. “In mijn wiel jij,” riep ik naar de renster die doodsbang aan de start stond. Vervolgens nam ik de tweede bocht in het parcours zo slecht als ik kon bedenken. De renster zag dat ze sneller kon, ging me voorbij en nam plaats op de voorste rij van het peloton.  Ze is er niet meer vandaan geweest.

Vanaf half koers ben ik mij op mijzelf gaan focussen en kon ik een mooi spelletje gaan spelen met mijn ploeggenoot. Het was een groot peloton vandaag (tegen de 50 renners), waardoor de snelheid continu hoog lag. Timing en positionering speelde daarmee een belangrijke rol.

Bij de tussensprint hadden we een mooi één-tweetje. Ik demarreerde in de laatste kilometer, maar liep op een counter. Vervolgens ging mijn ploeggenoot, maar sloeg geen gat. Hierdoor kon ik in zijn wiel duiken. In de laatste bocht hield ik mijn benen stil. “Gaan!” Hij redde het helaas net niet, maar leuk was het wel.

Drie rondes voor het einde kwam mijn ploeggenoot opnieuw naast me rijden. “Wil je sprinten?” Ik antwoordde dat hij zelf waarschijnlijk sneller was, maar daar was hij het niet mee eens. Hij zou dus de sprint voor me gaan voorbereiden.

Die lead-out was perfect, wetende dat hij het helemaal in zijn eentje moest doen. Een duel met een andere sprinter zorgde ervoor dat ik als derde door de laatste bocht kwam. Mijn positie was ideaal, maar mijn snelheid niet hoog genoeg. Een aantal man kwamen mij nog voorbij, waardoor ik de wedstrijd als achtste zou eindigen.

“Bedankt, lead-out,” lachte ik naar mijn ploeggenoot na afloop. “In september win je,” was zijn antwoord.

CU:  #25 Wattagetraining 4.2 | #26 Nederhasselt | #27 Opnieuw koers

Share this post


Link to post
Share on other sites

25_Wattagetraining_4.buiten.png

Het was vrijdag veel te mooi weer op binnen op een testapparaat te gaan zitten. Ik besloot daarom mijn training buiten te doen. Ik zocht een rondje van een uur uit waarbij ik enigszins door zou kunnen rijden. Daarbij deelde ik mijn training als volgt in: 30 minuten duurtempo – 20 minuten snelheid – 10 minuten duurtempo.

Bij het twintig minuten blok, besloot ik om er geen tijdrit van te maken, maar een blok waar ik lekker door kon rijden zonder helemaal naar de kloten te zijn. Die beslissing maakte ik op mentaal vlak. Een simpele regel stelt dat iedere tijdrit onder de 40 km/h geen reet voorstelt en eigenlijk wilde ik gewoon nog niet weten hoever ik daar nog vanaf stond. Mijn schatting is dat ik op 35 km/h zou komen als ik diep zou gaan, maar het echte besef wilde ik mijzelf nog even besparen.

Grappig eigenlijk hoe dat werkt, dat psychologische. Door mijn training een tandje lichter doe, voel ik mij er achteraf beter over dan wanneer ik vol zou gaan. De enige reden daarachter is dat ik mijzelf dan geen spiegel met de werkelijkheid voorhoud, terwijl ik nu eigenlijk ook wel weet hoe het zit.

In mijn twintig minuten tempo blok zat ik nu steeds rond de 33 km/h, de nodige verkeershinder maakte daarvan een gemiddelde van 32 km/h.

Al met al was het gewoon een lekker training. Geen prestaties geleverd, maar het wel naar mijn zin gehad. Die dagen moeten er nu eenmaal ook tussen zitten.

CU:  #26 Nederhasselt | #27 Opnieuw koers | #28 Scouting

Edited by Stefanvk

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mooi om te lezen dat je bij die trainingskoers die twee losse doelen goed gedaan hebt!

Inderdaad interessant wat de psychologie met een mens kan doen. Mooi voorbeeld is dat meisje, waarbij je dat probleem slim hebt opgelost!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lekker koersje gereden, en met veel plezier erbij zo te zien. Ook de trainingen gaan beter en beter zo te zien. :)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

26_Nederhasselt.png

De Tour de l’Ardeche komt nu wel erg dichtbij. Nog een week en dan vertrekken we naar het zuiden voor een van de zwaarte UCI koersen die er in het vrouwenwielrennen te vinden zijn. Ter voorbereiding vertrok ik daarom zaterdag met vier rensters naar het Belgische Nederhasselt, waar we zeer gastvrij ontvangen werden door een van de forumleden.

De vier rensters die ik had meegenomen was een mix van verschillende rensters. Twee rijden dit jaar al bij de ploeg en zullen volgende week in Frankrijk starten, één was een junior die al wel twee jaar door mij begeleid wordt en volgend seizoen de overstap maakt naar de ploeg. Dat laatste was een onervaren renster die mij tijdens een scoutingsopdracht was opgevallen, waarover later meer.

Met honderd rensters trok het peloton over een pittig parcours. Twee maal moesten de dames omhoog binnen een ronde van zeven kilometer, waarvan één keer verdomde lang.

Van te voren sprak ik een tactiek door met de dames. Aan het vertrek stonden vele profs, maar ik wist dat we als we het goed speelde mee zouden doen voor het podium. Altijd meezitten in de vlucht, dat was de belangrijkste taak.

Op een derde van de koers gingen ze, op de klim. Acht rensters trokken in de aanval. Alle toppers zaten erbij: bijna alleen maar profs, waaronder topfavoriet en latere winnares Thalita de Jong. En jahoor, we zaten mee. Op het tandvlees was het de renster zonder enige ervaring die de gashandel had opengetrokken en samen met wat metgezellen het gaatje op De Jong had weten te dichten. Enigszins verbaasd genoot ik van haar prestatie. Ik wist dat ze hiertoe in staat was, maar dit had ik nog niet verwacht.

Haar gebrek aan techniek zorgde ervoor dat ze na dertig kilometer de kopgroep nog weer moest laten lopen, maar dat ze er zat was een prestatie opzich.

De juniore behaalde een 25e plaats als beste van de ploeg. Niet waarvoor we kwamen, maar bij alle vier de rensters was te zien dat ze nieuwe dingen hadden geleerd.

Het belangrijkste nieuws kwam misschien nog wel van de sterkere van de twee rensters voor de Ardeche. Ze baalde dat ze niet op zat te letten toen de kopgroep ging, maar had zich nog nooit zo goed gevoeld. Het vertrouwen in de Franse koers wordt daarmee alleen nog maar groter.

CU:  #27 Opnieuw koers | #28 Scouting | #29 Intervallen

Share this post


Link to post
Share on other sites

27_Opnieuw_koers.png

Pffff…. Ik was best naar de kloten toen ik wakker werd vanochtend. Vroeg opstaan is sowieso mijn ding al niet, gezien als ZZP’er dat niet persé iedere werkdag hoef te doen, maar nu had ook de wedstrijd van gisteren er ook wel flink ingehakt. Ik verbaas me er iedere keer weer over hoeveel energie zo’n koersdag eigenlijk vergt. Dat Nederhasselt zo’n drie uur rijden was, hielp dan ook niet bepaald mee.

Maar vandaag dus een koersje dichter bij huis. In opnieuw een groot peloton, moest ik in het begin wat opgang komen, waar eenmaal wat verder in de koers voelde ik mij erg goed. Mijn benen leken alles aan te kunnen en mocht er nog een ontsnapping komen, wist ik zeker dat ik de kracht had om mee te komen.

Er was alleen één nadeel: tegen de tijd dat ik een beetje warmgedraaid was, bleek de beslissende kopgroep van vijf al vertrokken. Ik besloot daarom mijn koers vooral te wijden aan het aanleren van technische en tactische vaardigheden aan de angstvallige juniore van eerder. Ik verbaasde me erover hoe makkelijk het mij lukte om haar naar voren kon rijden bij een gangetje van 48 km/h (toegegeven: het was meewind).

In de finale van de koers reed er nogmaals een groepje weg. Eerst één, toen nog één, toen nog één. En toen het er vijf waren volgde er een tijdje niets. Ze pakten tweehonderd meter en draaiden goed rond. Het was nu of nooit, bedacht ik me. Volle bak sprintte ik weg van het peloton en met speels gemak leek ik dichterbij te komen. We waren echt weg met zijn zessen, maar op een kilometer van de streep was het vertrouwen zoek. Het peloton was weg en dus konden we gaan sprinten voor plek zes.

Wonderbaarlijk genoeg zat ik niet eens heel slecht gepositioneerd voor de sprint. Nadeel was wel dat ik het wiel had van een rassprinter, die na de laatste bocht vol aanging. Ik zat direct op een gaatje en haalde nooit meer zijn wiel. Daardoor zakte ik volledig in, waardoor de uitslag neerkwam op een schamele veertiende plaats.

CU:  #28 Scouting | #29 Intervallen | #30 Laatste training

Share this post


Link to post
Share on other sites

28_Scouting.png

Mijn functie van trainer kan soms wat breed omschreven worden. Daar waar de individuele trainer in principe gewoon trainingsschema’s schrijft, probeer ik zelf toch vaak net even wat meer te doen. Voornamelijk op basis van individuele aandacht probeer ik mijn schema’s kracht bij te staan. Hierdoor wordt je naast trainer al snel vertrouwenspersoon, mental coach, psycholoog, etc., etc..

Voor mijn ploeg werkt dit ook zo. Naast het trainerschap verzorg ik ook de media van de ploeg, met de nodige hulp van GVC. Daarnaast vervul ik taken als ploegleider en valt mijn trainerschap eigenlijk meer te omschrijven als “Hoofd Opleidingen.”

Een onderdeel van een goede opleiding, is het vinden van de juiste renners. Talent ontdekken is een vak apart en vaak best lastig. Een goede scout onderscheid zich door verder te kijken dan resultaten alleen en vooral het potentie te zien in een renner.

Goed scouten begint met één simpele regel: zorg dat je iedere renner kent. Eenmaal daar levert het vaak leuke gesprekken op met de teammanager. Zodra een renner zich aanmeld bij de ploeg, wordt de mail doorgestuurd naar mij met de vraag “Vertel?”. Vervolgens moet ik direct met een goede beargumentatie zien te komen waarom we de renner wel of niet zouden moeten aannemen. Iedere denkbare factor kan daarbij een rol spelen. Van koersinzicht tot bereidheid om voor een team te werken en van wattages tot de gedragskenmerken, het speelt allemaal een rol.

Ook draag ik ieder jaar zelf renners aan bij de ploeg. Vaak zijn dit jonge talenten die ik ken vanuit de junioren. Maar soms komen de renners ook van hele andere plekken.

Zo was ik dit jaar opzoek naar een renster met een andere sportachtergrond dan wielrennen. Dit betekent namelijk vaak dat ze zich breder hebben ontwikkeld dan wielrenners zelf en ze dus op lange termijn een hoger potentieel hebben. Ik vond mijn heil in het studentenwielrennen. Bij de studentenverenigingen reden bijna alleen maar renners die op latere leeftijd waren gestart, een ideale visvijver dus.

Na het zien van meerdere koersen wist ik wie ik moest hebben. Ze reed geen uitslagen en deed alles fout wat ze maar verkeerd kon doen, maar ik zag dat ze op belangrijke momenten meer vermogen kon leveren dan andere rensters. Dat vermogen wilde ik kunnen meten en dus vroeg ik haar voor een inspanningstest.

De rensters reed alle testwaardes van mijn eigen ploeg aan flarden. Zo’n groot talent had ik nog niet eerder gezien. Na een goed gesprek besloot ze zich bij ons aan te sluiten.

Diezelfde renster was er zaterdag in Nederhasselt. Zonder enig benul te hebben wie het waren reed ze in de kopgroep met vele profs rond. Aan haar techniek te zien is er een hoop werk aan de winkel, maar ik weet nu vrij zeker dat ik goud in handen heb. En het leuke is: geen enkele ploegleider bij de Elite dames heeft ooit van haar gehoord.

En dat is nu net het leuke aan scouting: vind de renner waarmee je anderen kan verbazen. De ploeg  voor 2018 is al bijna rond. En man, wat kijk ik ernaar uit om met die ploeg te werken.

CU:  #29 Intervallen | #30 Laatste training | #31 Ardeche: voorbereiden

Share this post


Link to post
Share on other sites

Let op je dt-regel, stefan! Verder aangename blog :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now