Tjebco

Ervaring | Ik heb net gereden

3,350 posts in this topic

Mooi verslag hoor (herkenbaar, dat niet kunnen ophouden met schrijven ;) ). Je hebt een hele mooie Roubaix gereden, maar moest helaas de kei aan GvA laten. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 uur geleden zei Kinderkopke:

Mooi gekoerst, mooie verslagen en mooie uitslagen, al is het natuurlijk jammer dan je niet een van de twee monumenten kon winnen. (Op welk niveau, trouwens?)

Extreem ;) ben een PCM-oldie. De allereerste CyM tot PCM15 (met '16 db). De carrieres die ik nu start, start ik altijd op extreem.

PCM16 nog niet gekocht omdat ik niet meer zo fanatiek speel als vroeger, en ik natuurlijk ook een jaartje ouder wordt :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Op 14-12-2016 om 11:49 zei Evert Mol:

Excuses voor het lange verslag, als ik begin te schrijven raak ik moeilijk gestopt. :)

Net het voorjaar (kasseikoersen) afgerond met m'n eigen ploegje: Barco Vermarc Pro Cycling Team, een Belgisch-Britse profploeg. Het verhaal dat bij deze ploeg hoort is ook interessant. Lotto-Soudal beslist om volledig te stoppen. Alle renners in die ploeg moesten nieuwe oorden opzoeken. Heel wat renner kwamen terecht bij Barco-Vermarc, de nieuwe Belgische ploeg. Tom Boonen werd gehaald bij Etixx en een 6-tal Britten werd gehaald bij verschillende ploegen.
Mijn voorjaarsploeg bestaat uit: Tom Boonen, Geraint Thomas, Jasper Stuyven, Edward Theuns, Tim De Troyer, Zico Waeytens, Sean De Bie en Jasper De Buyst.

In het voorjaar werd er relatief weinig prijs gereden door mijn ploeg. In Kuurne kon Boonen naar een 3e plek sprinten (na Demare en Debuschere). Net voor de E3-prijs raakt Boonen een beetje verkouden dus beslis ik om hem thuis te laten. Thomas wordt 7e.

De Ronde Van Vlaanderen

We starten de koers ietwat terughoudend. Thomas is op papier de sterkste van mijn ploeg omdat Boonen nog niet helemaal gerecupereerd is van zijn verkoudheid. Op 120km van de streep een massale valpartij. Peter Sagan, Fabian Cancellara, Lars Boom zijn de grote namen, Cancellara moet opgeven net zoals De Buyst van mijn ploeg. Op 60km van de streep gooit Van Avermaet een eerste bommetje, Kristoff, Boasson Hagen en Vanmarcke zijn de enige die kunnen volgen. Ik probeerde met Boonen maar geraakte er niet op tijd bij. Met nog 25km voor de boeg komen 15 renners aansluiten bij de 4 koplopers. Hierbij Thomas, Boonen en Stuyven van mijn ploeg. Verder alle grote namen die nog in koers zijn behalve Degenkolb, die zat te ver toen vooraan gekoerst werd.

Uiteindelijk opnieuw een aanval van Van Avermaet (duidelijk de sterkte in koers). Enkel Kristoff kan met veel moeite de aansluiting maken. Ze gaan met 2 vol door. In de achtergrond een groepje van 3 renners dat alles doet om weer vooraan te komen: Boonen, Vanmarcke en Stybar. Helaas lukt dit niet. Kristoff speelt het leep en sprint Van Avermaet van de overwinning. Boonen zit helemaal dood en wordt uiteindelijk 5e.

1. Kristoff 2. Van Avermaet 3. Stybar 4. Vanmarcke 5. Boonen 6. Ladagnous 7. Boasson Hagen 8. Elmiger 9. Thomas 10. Terpstra

Parijs Roubaix

We willen met de ploeg revanche nemen in de hel van het Noorden. Boonen wil nog een laatste keer schitteren. De verkoudheid is helemaal door en hij lijkt dus klaar voor de strijd.

Op de eerste kasseistrook lijkt het al oorlog. Wederom een massale valpartij zorgt ervoor dat er al een eerste schifting komt. Minder leuk nieuws is de opgave van Theuns, maar ook Kristoff heeft zich duidelijk bezeerd (hij zal nooit meer voorin geraken maar geeft niet op, uiteindelijk een sleutelbeenbreuk :tired:). Er raakt een interessant groepje weg (20 renners waaronder: Stuyven, De Troyer, Lampaert, Vandenbergh, Maes, Elmiger, Offredo, Gatto en Devolder) en dat krijgt 3 minuten op de grote groep. Ik probeer met De Troyer het gat groter te maken omdat ik met Stuyven een afwerker mee heb. In de achtergrond is het Gaint dat al het werk doet, ik zet me in een zetel. 

Na het bos van Wallers (100km van de streep) kan opnieuw een groepje zich losrukken van de grote groep. Thomas kan meeglippen maar ook Van Avermaet en  Stybar zijn al mee. De grote groep voelt het gevaar en schakelt een versnelling hoger. Boonen, Sagan, Terpstra, Degenkolb, Vanmarcke en Roelandts voelen dat het wel eens de juiste groep kan zijn en proberen zo snel mogelijk weer aan te sluiten bij de groep Van Avermaet. De voorsprong met de kopgroep (groep Stuyven) is ondertussen iets meer dan 4 minuten.

Op 50km van de streep is het helemaal oorlog. Alle favorieten zetten de gas open en vormen een elitegroep (zo'n 25 renners). Hierbij Boonen, Thomas en Waeytens van mijn ploeg. De achterstand op de eerste groep (Stuyven, Gatto, Devolder en Vandenbergh) is toch nog 2 minuten. Het gaat enorm hard en op 25km van de streep vormt er zich een groep van 15 renners vooraan in koers: de 4 overblijvers Gatto (Tinkoff), Stuyven (Barco), Devolder (Trek) en Vandenbergh (Etixx) en daarbij voegen zich de favorieten Boonen en Thomas (Barco), Sagan (Tinkoff), Rast (Trek), Stybar en Lampaert (Etixx), Van Avermaet en Oss (BMC), Degenkolb (Gaint), Van Asbroeck en Vanmarcke (LottoNL). Heel wat ploegen die met meerdere renners vertegenwoordigd zijn dus de krachten worden gebundeld. Met deze groep rijden we dan ook keihard de laatste 10km in.

Op 10km van de streep denkt Vanmarcke zijn moment gekomen. Hij plaats een verschroeiende aanval. Stybar en Degenbolb in eerste instantie en Boonen en Van Avermaet in tweede instantie komen aansluiten. We draaien de piste op met 5 renners.

Op de piste wordt er gelonkt, gekeken en gegokt. De groep met snelle man Sagan nadert zienderogen. Ik nestel me met Boonen in het wiel van Van Avermaet. Vanmarcke lijkt zijn krachten verspeeld te hebben en ook Degenkolb lijkt na zijn eerdere achtervolging ook niet goed genoeg meer te zijn. Wanneer Stybar te vroeg aanzet verspeeld ook hij zijn winstkansen. In de sprint kom ik echter fotofinish-gewijs nipt te kort met Boonen. Van Avermaet wint zijn eerste Parijs-Roubaix. Voor Boonen is het wellicht einde carriere, al zal ik er alles aan doen om hem nog een jaartje te houden.

Stuyven laat echter zien dat wanneer hij superbenen heeft, kan meestrijden voorin. Hij ligt nog 2 seizoenen onder contract. Er staat dus een opvolger voor Boonen klaar moest het me niet lukken hem langer vast te leggen.

1. Van Avermaet 2. Boonen 3. Stybar 4. Vanmarcke 5. Degenkolb 6. Vandenbergh 7. Sagan 8. Oss 9. Van Asbroeck 10. Stuyven

Lekker, houd ons verder op de hoogte :P het is Boonen precies écht niet gegund :(

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Kinderkopke

Vanochtend heb ik voor het eerst eens voor de lol een koers getest op "normaal". In PCM14 met Belkin de Ronde van Vlaanderen gedaan en met Lars Boom [Ryd 77, Heu 75, Kas 77, Uit 72] de grote mannen redelijk simpel naar huis gereden. Vanmarcke had vorm 3 en dagvorm -5, vandaar dat Boom [v1, dv0] eens kopman mocht zijn.

1. L.Boom

2. T.Boonen +1:37

3. F.Cancallara +1:54

4. P.Sagan +2:54

5. S. Chavanel +3:35

6. E.Boasson-Hagen +4:18

7. G.Van Avermaet z.t.

8. S.Langeveld z.t.

9. N.Terpstra z.t.

10. J.Van Emden z.t.

Ik zal het binnenkort ook nog eens op "moeilijk" proberen.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Kinderkopke
4 uur geleden zei Joaquin Purito Rodriguez:

Waarom dat jij zelfs nog op 'normaal' speelt weet ik toch niet hoor, @Kinderkopke :P

Nou gewoon, omdat ik het nog nooit had gedaan. Het resultaat is op zich niet verrassend, maar ik moet er dan bij zeggen dat ik de koers in een kwartier heb afgeraffeld, dus zonder me echt moe te maken. De conclusie is dat er echt wel een flink verschil zit tussen "normaal" en "extreem". Alweer een open deur, dat geef ik toe. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Kinderkopke

Om te trainen op "moeilijk" even de Waalse Pijl gereden met Ag2r.

1. C.Betancur (Ag2r)

2. C.Péraud (Ag2r)

3. D.Pozzovivo (Ag2r)

4. R.Bardet (Ag2r)

5. S.Gerrans (OGE) op 0:23

+ 6-10. P.Gilbert, R.Costa, A.Valverde, B.Mollema en M.Kwiatkowski ook allemaal op 0:23.

Wat me op is gevallen is dat de knechten een stuk langer meegaan, dat de aanvallen van de andere kopmannen veel minder snedig zijn en dat de koers dus uiteindelijk bijzonder gemakkelijk te controleren is. En je kan als ploegleider op lagere niveaus dus strategieën toepassen die op extreem vaak onmogelijk / zelfmoord zijn, zoals bijv. al van ver aanvallen met een (reserve)kopman.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Haha, bij mij zijn aanvallen van de concurrentie vaak desastreus (niet te volgen en vervolgens minuten verliezen, en eventueel nog 20 versnellingen er achteraan) en zijn eigen aanvallen sowieso zelfmoord. Jij snapt het spelletje, ik iets minder ;) 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Kinderkopke
2 uur geleden zei tinyriconen:

Jij snapt het spelletje, ik iets minder ;) 

Gezien je resultaten met Orica-GreenEdge zou je dat toch niet zeggen. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Om alvast in de Girostemming te komen, heb ik de 2017-editie van de Ronde van Italië gedownload en ben ik met Trek op pad gegaan. Dit was mijn selectie:

- Bauke MOLLEMA (kopman, doel: top-3);
- Giacomo NIZZOLO: (sprinter, doel: puntentrui, minstens twee etappewinsten);
- Julian ARREDONDO (vrije rol/knecht bergen, doel: bergtrui, eventueel ritwinst);
- Ryder HESJEDAL (knecht bergen, doel: aankomen in Milaan, eventueel ritwinst);
- Marco COLEDAN (knecht vlak terrein/waterdrager, doel: aankomen in Milaan);
- Grégory RAST (knecht sprinttrein, doel: aankomen in Milaan);
- Fabio FELLINE (knecht sprinttrein, doel: aankomen in Milaan, eventueel ritwinst);
Riccardo ZOIDL (knecht bergen, doel: aankomen in Milaan);
Niccolo BONIFAZIO (knecht sprinttrein, doel: Nizzolo aan ritwinst helpen).

De eerste etappe was vlak, dus was het doel om met Nizzolo zo hoog mogelijk te eindigen in Olbia. Dat lukte ook, met een tweede plek achter Alexander Kristoff. Greipel en Cavendish werden respectievelijk derde en vierde, dus was het zeker niet slecht. 

Etappe 2 had ook het label 'vlak', dus opnieuw lagen er kansen voor Nizzolo op ritwinst. Zeker omdat er veertig kilometer vóór de streep nog een deftige klim zat, lang en niet al te steil, waarop Trek de andere spurters kon proberen uit te schakelen. Dat lukte deels: de sprinters werden er niet afgereden, maar in de uiteindelijke massasprint kwamen zij duidelijk te kort op de Trek-trein: Nizzolo en Bonifazio werden één en twee!

Ook de derde rit eindigde in een succes, want mede door de sterke sprinttrein kon Nizzolo Kristoff, Colbrelli en Démare verslaan. Cavendish moest opgeven, Greipel kwam in het verhaal niet meer voor. Bauke Mollema sprintte knap naar plek zes. 

Etappe vier was de eerste bergrit, finishend bij de Wijsheidshut: Rifugio Sapienza. Op de flanken van de Etna reed Julian Arredondo medevluchter Stefano Pirazzi de lava in. Vlak achter hen kwam Fabio Aru als nummer drie over de meet. Dáár weer achter kwam een groep van dertien man met daarin Mollema - die vergeefs Aru's aanvalsdrift probeerde bij te benen - de plekken 4 t/m 16 verdelen. 

Ook in Nibali's thuisstad Messina - de plaatselijke haai deed niet mee aan het Girospektakel - werd 's avonds een Trekfeestje gevierd: Nizzolo pakte ook etappe vier. Opnieuw sprintte Mollema sterk mee naar een zevende plaats in de rangschikking. 

Eenmaal op het Italiaanse vasteland mocht een grote vluchtgroep wegblijven en hielden de toppers een officieuze rustdag. Tot Mollema de debatten opende door op een ongeclassificeerd klimmetje een snoeiharde versnelling te plaatsen die weinigen konden volgen. Hij snokte echter iets te enthousiast want in de laatste oplopende kilometer werd hij alsnog ingelopen door een uitgedund peloton. Felline kon tussen de klassementsjongens nog naar de vijftiende positie spurten. 

De sprint in het mooie Alberobello werd een zware opgave voor Alexander Kristoff. Hij ging de sprint véél te vroeg aan en moest het uiteindelijk doen met een tiende plek. Het duo Ben Swift-Joaquin Rojas ging het beter af, zij werden nummer één en twee. Nizzolo eindigde op de derde plek. 

Een vluchtersfestijn werd het in de achtste etappe. Met veertien minuten voorsprong kwam Edoardo Zardini als eerste over de finish in Peschici, 27 seconden voor zijn zeven medevluchters. De glooiende laatste kilometers boden kansen voor Mollema om het op een demarrage te wagen, en dat mocht baten: 26 seconden leverde het op ten opzichte van het peloton. Nizzolo eindigde nog sterk op de zeventiende plek, ondanks de vele heuvels. 

Blockhaus is de Duitse naam voor de Passo Lanciano. In de negentiende eeuw gaven de Habsburgers deze naam aan die plek in Midden-Italië. Op hoop van zegen trok Arredondo opnieuw in de aanval. Alexander Foliforov bleek echter sterker en ging ervandoor met de etappewinst. Voor de Colombiaan leverde het echter wel weer 33 puntjes voor het bergklassement op. Mollema kon De Grote Drie van de Giro, Valverde, Bardet en Aru, niet bijbenen en eindigde op plek zes, een halve minuut na dat trio. Wel kon hij de outsiders voorblijven met 17 seconden. 

De overstap van Belkin naar Trek was onder meer bedoeld om Baukes tijdrit te verbeteren. Altijd leuk als dat succes heeft. Na de tijdrit van de Tour in de Ardèche rijdt Mollema ook een steengoede tijd in Montefalco. Hij wordt derde, achter Van Garderen en Kiryenka, maar weet wel Valverde (twee minuten), Aru (1:17) en Bardet (29 seconden) op een fikse achterstand te zetten: maglia rosa!

Etappe 11 gaat constant op en af maar weet geen grote beschadigingen aan te brengen in het klassement. Trofimov en Pozzovivo eindigen als kopgroep één en twee, daarachter een héél groot peloton. Wel moeten Kruijswijk (zesde algemeen) en Kelderman (negende) iets toegeven. 

Na een aantal hoogtemeters-rijke dagen volgt in rit 12 weer een vlakke etappe. Voer voor Nizzolo, dus. Echter stokt het wat in de sprinttrein, waardoor de Italiaan met enige achterstand aan zijn sprint moet beginnen. Als nummer twee achter Kristoff behoudt hij wel de puntentrui, maar het verschil tussen hem en de Noor is verkleind tot vijf luttele puntjes. 

De zogenaamde 'pannenkoekenetappe' die we regelmatig zien terugkeren in de Giro (2015, rit naar Jesolo; 2016, rit naar Bibione, om maar wat te noemen), vindt dit jaar plaats na twaalf etappes en twee rustdagen. Helemaal vlak, maar toch wordt Nizzolo 'slechts' vierde in Tortona. Kristoff, Greipel en Kittel eindigen allemaal voor hem. De puntentrui is ie dus kwijt, helaas. 

Bij de Sacro Monte di Oropa laat Valverde zich van zijn allerbeste kant zien. Hij vernedert de concurrentie compleet. Porte verliest 41 seconden en een groepje met daarin Aru, Bardet en ook Mollema eindigt op een minuut. In de top van het klassement wordt het daardoor ongelooflijk spannend: Mollema behoudt zijn trui met 11 seconden op Porte, Valverde staat op 20 seconden en Bardet volgt met een achterstand van 35 seconden. Vier mannen die allemaal nog evenveel kans hebben op Girowinst!

De rit naar Bergamo kan bijna niet anders dan een rit voor de vluchters worden, gezien het feit dat de volgende dagen héél veel bergen bevatten. Dries Devenyns pakt de winst door op Bergamo Alta weg te springen uit de kopgroep. Ook komt hij een stukje dichterbij blauwetruidrager Arredondo in het bergklassement. Mollema ziet ook kansen in Bergamo en demarreert op het steile klimmetje. Met enige voorsprong komt hij over de finish, maar de jury beslist dat het hele peloton in dezelfde tijd als Mollema wordt geplaatst. Geen uitbreiding van de kleine voorsprong voor de Groninger, dus. 

Dé koninginnenrit over de Mortirolo (helaas over de 'makkelijke' kant), de Stelvio (ook weer de minst mooie kant, die vanuit Bormio) en de Giogo di Santa Maria eindigt gelukkig voorspoedig voor Mollema. In een groepje van vijf komt hij met Aru, Bardet, Valverde en Porte over de aankomst in Bormio. Valverde wint en komt door de bonificatieseconden dichter bij Mollema. Gelukkig pakt laatstgenoemde door derde te worden ook nog wat seconden mee en behoudt hij de roze trui. 

Etappe 17 is op z'n minst merkwaardig te noemen. Doordat het begin over o.a. de Passo del Tonale voert, kan ie bestempeld worden als een bergrit. Maar het tweede gedeelte is een stuk makkelijker en er zijn overlevingskansen voor sprinters. Nizzolo wordt de hele dag beschermd om nog wat puntjes mee te pikken. In het zog van de finish probeert Mollema te demarreren, met Giacomo in zijn wiel. Op die manier kan Nizzolo naar plek vijf (de eerste zes zijn voor de vluchters) sprinten en wordt Mollema zesde. Opnieuw is er wat voorsprong, maar de jury beslist wéér anders: geen seconden voor Mollema. Wel pakt Nizzolo door vijfde te worden weer de rode trui terug.

In Duitstalig Italië vindt etappe 18 plaats. Op de befaamde Dolomietenpassen, de Pordoi, Valparola en de Gardena, zijn heel wat bergpunten te verdelen en dus springt Arredondo weer mee in de vlucht van de dag. Al snel voelt hij dat de benen niet erg goed zijn, en dus geeft hij op de eerste twee klimmen alles om vervolgens de kopgroep te laten gaan en zijn heil terug in het peloton te zoeken. Die tactiek levert 79 punten voor het bergklassement op en met een ruime voorsprong in die rangschikking duikt ie die avond zijn hotelbed in. Bij Mollema is die gerustheid verder te zoeken: hij verliest wat tijd op de kleppers (34 seconden) en moet zijn prachtige maglia rosa afstaan aan Alejandro Valverde. 

Ook in de twee na laatste etappe blijken Valverde en Aru duidelijk sterker dan de nuchtere Groninger. Anderhalve minuut verliest hij in Piancavallo op die twee. Hij wordt wel derde en laat een heleboel andere favorieten achter zich, onder andere Richie Porte en Romain Bardet.

Mede door de veelzijdige Monte Grappa (negen manieren om op de top te komen) leek rit 20 een mooie alles-of-niets-etappe te worden, maar het wordt uiteindelijk een enorme anticlimax. Mollema wordt in de sprint der stervende zwanen zesde van de 20 participanten en verliest geen tijd. Arredondo valt echter op zes kilometer van de finish, Hesjedal valt op exact dezelfde plek en Nizzolo rijdt zichzelf letterlijk ondersteboven op 200 meter (!) van de finish en moet noodgedwongen de Girokaravaan laten voor wat hij is. Geen rode trui voor hem dus, maar gelukkig zorgen de uitstekende prestaties van Mollema ervoor dat zijn ploegmaat die Maglia Rosso mag overnemen. 

Een climax werd de slottijdrit juist wél. Mits een sterke tijdrit voor Mollema en een zwakke rit tegen de klok voor Aru en Valverde - resp. de nummers twee en één in het algemeen klassement - kan de Groninger de Giro nog naar zijn hand zetten. Lange tijd lijkt het erop dat die drie ongeveer dezelfde tijd zullen rijden in Milaan, tot Mollema besluit álles wat ie nog in zich heeft eruit te gooien. Hij stormt af op de finish en eindigt in de etappe op plek zeven, terwijl hij bij de tussenpunten steeds rond de twintigste plek lag. Valverde en Aru hebben die laatste punch duidelijk niet, ze storten naar het einde toe zelfs bijna helemaal in. Mollema komt in het eindklassement 55 seconden tekort op Valverde, maar weet wél Aru op het nippertje nog voorbij te stevenen. Porte kwam uiteindelijk nog het dichtst. 

2oQoaqO.png

yQGu7SD.png

w9Tr89s.png

giJ0D8p.png

SRSOpE3.png

OOybd9i.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Leuke ronde gereden. Erg sterk met Mollema ook, maar erg teleurstellend dat Nizzolo voortijdig moest afhaken, in een hele rare etappe. Maar een tweede plek, netjes!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zojuist zei tinyriconen:

Leuke ronde gereden. Erg sterk met Mollema ook, maar erg teleurstellend dat Nizzolo voortijdig moest afhaken, in een hele rare etappe. Maar een tweede plek, netjes!

Hij kwam de bocht uit, ik denk: ik laat hem nog even sprinten, want hij zit nog vol met energie, en twee seconden later ligt ie. PCM ;c 

Maar wel een leuke ronde inderdaad! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goed bezig! :) 

(haha Bob Junkey)

Share this post


Link to post
Share on other sites

De eerste koers op PCM 2017 gereden, de Giro d'Italia met Sunweb. Onderstaande screenshots zijn respectievelijk het algemeen klassement, de uitslag van de dag (laatste tijdrit), het puntenklassement, het bergklassement en het ploegenklassement.

In totaal 4 etappes gewonnen (beide tijdritten met Tom Dumoulin & 2 bergetappes met Warren Barguil waarvan 1 uit een ontsnapping van meer dan 200km), top-3 in het algemeen klassement en het punten- en bergklassement gewonnen. Niet slecht zou ik zeggen voor mijn eerste ronde :P

PCM0003.png

PCM0002.png

PCM0004.png

PCM0006.png

PCM0005.png

Edited by AlwaysNumberOne

Share this post


Link to post
Share on other sites

Volgens mij zit het wel goed met dat niveau van jou ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 uur geleden zei tinyriconen:

Volgens mij zit het wel goed met dat niveau van jou ;)

Haha thanks, ik speel wel op normaal hè dus ik weet niet of ik het red op moeilijk.

Daarnaast ben ik begonnen met ern carriere met Bora om daar wat meer ervaring in te krijgen voordat ik mij carriere hier ga delen. Tot nu toe 2 etappes gereden.

Vrij eenvoudig de Strade Bianche gewonnen met Sagan. Ik hield hem de hele dag goed van voren en zorgde met de rest van mn team dat de kopgroep niet vooruit bleef. Uiteindelijk zeer gemakkelijk gewonnen in de keiensprint bergop in de laatste 2km.

Etappe 1 Parijs-Nice heb ik ook gereden. Hier werd ik in de sprint op een paar cm geklopt door Demare met Sam Bennet. Wel voor Gaviria, Kittel etc.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Om even de knopen te leren kennen en de interface te begrijpen is het prima, maar ik zou toch zo snel mogelijk naar Moeilijk toe gaan. Ook al zal het misschien tegenvallen in het begin, maar het is volgens mij de beste manier om beter te worden in het spel :) En zelfs al ben je best bedreven, er gaan dagen tussen zitten dat je met je veel betere sprinter niet eens in de top 10 weet te komen, of dat je klimmer het volledig af laat weten. Maar juist die moeilijkheid en uitdaging zorgt ervoor dat je snel beter wordt :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Net de eerste races uit mijn carriere gereden. Heb met mijn custom team de tour down under gereden.

mijn selectie: Van Avermaet, Stuyven,  De Kort, Sinkeldam, Waeytens, Van Keirsbulck, Maes, De Buyst

Doel was om wat wedstrijdritme op te doen aan het begin van het seizoen. De Kort heb ik 3 dagen mee in de aanval gestuurd en heb zo de bergtrui kunnen bemachtigen en 1 rit gewonnen waarin het peleton net te laat de kopgroep bijhaalde. Van Avermaet is uiteindelijk 8e geworden in het klassement.

 

Een koers later ben ik met Roy Jans 5e kunnen worden in de Cadel Evans race. Ben toch al tevreden met dit seizoensbegin. Afhankelijk van hoe de volgende races gaan zal ik misschien ook eens de moeilijkheidsgraad verhogen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now